Skip to content

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ-ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ-ΓΚΙΩΝΑ,κλπ

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ ΤΕΧΝΙΤΗ ΛΙΜΝΗ ΜΟΡΝΟΥ

 

τα βουνά της Δωρίδας, από αεροπλάνο

 

 

*** ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

Στην κοίτη του ποταμού Μόρνου 7 χιλιόμετρα δυτικά του Λιδορικίου στο Νομό Φωκίδος δημιουργήθηκε με την κατασκευή χωμάτινου φράγματος ο Ταμιευτήρας του Μόρνου. Το έργο άρχισε τον Μάιο του 1969 και ολοκληρώθηκε το 1979, αλλά η κανονική λειτουργία του άρχισε το 1981.

Τεχνικά χαρακτηριστικά Φράγματος Μόρνου.

Το φράγμα, ένα από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης, αποτελείται από αδιαπέραστο αργιλικό πυρήνα, μεταβατικές ζώνες φίλτρων εκατέρωθεν του πυρήνα, σώματα στήριξης του πυρήνα ανάντη – κατάντη από αμμοχάλικο και προστατευτική λιθορριπή στην ανάντη πλευρά. Ο ανάντη πόδας του Φράγματος είναι διαμορφωμένος σε πρόφραγμα με στεγανό αργιλικό πυρήνα.

  • Τύπος Φράγματος: Χωμάτινο, με αργιλικό “πυρήνα”
  • Μέγιστο ύψος Φράγματος: 126 μ.
  • Μέγιστο ύψος Φράγματος (από στάθμη θεμελίωσης): 139 μ.
  • Μέγιστο πλάτος στη βάση: 595 μ.
  • Πλάτος στέψης: 10 μ.
  • Μήκος βάσης: 250 μ.
  • Μήκος στέψης: 815 μ.
  • Όγκος υλικού Φράγματος: 17 εκατ. μ3
  • Υψόμετρο στέψης: + 446,50 μ.υ.θ.
  • Ανώτερη στάθμη πλημμύρας: + 443,50 μ.υ.θ.
  • Κλίσεις πρανών: Ανάντη 1:2,4 – Κατάντη 1:2
  • Στάθμη υπερχειλιστή: + 435 μ.υ.θ.
  • Παροχή σηραγγοειδούς υπερχειλιστή: 1.300 μ3 /δευτ.
  • Παροχή σήραγγας εκκένωσης: 400 μ3 /δευτ.
  • Κατωτάτη στάθμη εκκένωσης: + 347,50 μ.υ.θ.

*Χαρακτηριστικά Ταμιευτήρα Μόρνου:

  • Επιφάνεια στη στάθμη Υπερχείλισης: 19,9 τετραγωνικά χιλιόμετρα
  • Λεκάνη απορροής: 588 τετραγωνικά χιλιόμετρα
  • Μέσο υψόμετρο λεκάνης απορροής: +1.082 μ.υ.θ.
  • Μέση βροχόπτωση: 948 mm/έτος (τυπική απόκλιση 198 mm/έτος)
  • Μέση εισορή: 240 εκατ. μ3 /έτος
  • Μέση εκροή: 195 εκατ. μ3 /έτος
  • Μέγιστη χωρητικότητα: 764 εκατ. μ3
  • Μέγιστος ωφέλιμος όγκος: 630 εκατ. μ3
  • Μέγιστος ωφέλιμος όγκος με άντληση: 722 εκατ. μ3
  • Κανονική στάθμη λειτουργίας πύργου υδροληψίας: +394 μ.υ.θ.
  • Ελάχιστη στάθμη λειτουργίας Πύργου Υδροληψίας: + 378 μ.υ.θ.

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

λιμνη - φράγμα Μόρνου

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

Λίμνη Μόρνου (από το μπλόκ Κώστα Καψάλη)

ΦΡΑΓΜΑ ΜΟΡΝΟΥ

——————————————————————————————————————————–
 
 **ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ – ΓΡΑΝΙΤΣΑ-ΔΑΦΝΟΣ-ΚΑΛΛΙΟ-ΛΕΥΚΑΔΙΤΙ-ΚΟΝΙΑΚΟΣ-ΜΑΛΑΝΔΡΙΝΟ-ΠΕΝΤΑΠΟΛΗ-ΣΥΚΙΑ

Αντιθέτως υπάρχουν στον ίδιο δήμο αρκετά χωριά που σημειώνουν διαρκή ανάπτυξη. Ένα από αυτά είναι η Αμυγδαλιά (Πλέσσα), κεφαλοχώρι 600 περίπου κατοίκων, σε υψόμετρο 650 μ., εξελισσόμενο συνεχώς. Κοντά του (στα 5χλμ.) βρίσκεται η Ιερά Μονή Παναγίας Κουτσουριώτισσας όπου οι Πλεσσιώτες οργανώνουν κάθε χρόνο στις 22 – 23 Αυγούστου πανηγύρι με μεγάλη επιτυχία.

Το Μοναστήρι Κουτσουρού βρίσκεται στη διασταύρωση του 36ου χλμ του εθνικού δρόμου Άμφισσας – Λιδωρικίου. Σε σπήλαιο είχε βρεθεί η εικόνα της Παναγίας και εκεί χτίσθηκε ναός του οποίου σώζονται λείψανα. Νέος ναός, προσιτός, χτίσθηκε κοντά στον παλαιό τον 7ο αιώνα, με κελιά για τους μοναχούς και τους προσκυνητές. Κάηκε δύο φορές από τους Οθωμανούς και ξαναχτίσθηκε το1830 από τον μοναχό Ιωαννίκιο.

Δυτικά του Λιδωρικίου στα Βαρδούσια, βρίσκεται το Διακόπι (Γρανίτσα) παλαιό θέρετρο φυματικών με ξενώνα θερμαινόμενο 20 κλινών.

Στα Βαρδούσια, σε υψόμετρο 950 μ., βρίσκεται ο Δάφνος (Βοστινίτσα). Διαθέτει ξενώνα με επαρκή εξοπλισμό. Η νέα ονομασία δόθηκε για να σωθεί το όνομα του ποταμού Μόρνου, που λεγόταν Δάφνος στην αρχαιότητα.

Το Κάλλιο (Βελούχι) βρίσκεται στους πρόποδες των Βαρδουσίων και έχει μεγάλη ιστορία (βλέπε αρχαιολογικά στοιχεία). Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, το Κάλλιο έγινε βυθός της τεχνητής λίμνης του Μόρνου. Προηγήθηκε αρχαιολογική ανασκαφή και τα ευρήματα μεταφέρθηκαν στο Αρχαιολογικό Μουσείο Λιδωρικίου. Σήμερα σώζονται τα υπερκείμενα της λίμνης τείχη του αρχαίου κάστρου. Το χωριό ξαναζωντάνεψε με τα νέα σπίτια που χτίσθηκαν σε μεγαλύτερο υψόμετρο, πλησίον του παλιού χωριού.

Στις πλαγιές της Γκιώνας, στα 1100μ., ανάμεσα σε ελατόφυτη περιοχή βρίσκεται το μικρό χωριό Καρούτες, με κλίμα υγιεινό και άλλες φυσικές καλλονές. Στην Κατοχή η μάχη των Καρουτών ήταν από τις σπουδαιότερες της Εθνικής Αντίστασης. 200 Γερμανοί σκοτώθηκαν και 128 αιχμαλωτίσθηκαν. Στην ευρύτερη περιοχή του χωριού δραστηριοποιείται η εταιρεία S & B Βιομηχανικά Ορυκτά Α.Ε. η οποία εκμεταλλεύεται τα πλούσια κοιτάσματα (υπόγεια & υπέργεια) βωξίτη της περιοχής.

Στους πρόποδες της Γκιώνας βρίσκεται το Λευκαδίτι με πλατύ ορίζοντα και μεγάλη πλατεία που σκεπάζει αιωνόβιο δέντρο πουρνάρας.

Άλλο χωριό των Βαρδουσίων είναι ο Κονιάκος σε υψόμετρο 850μ. Ορεινό χωριό στις ανατολικές πλαγιές του βουνού, έχει αρκετά δύσβατα μέρη που του προσδίδουν χάρη και ομορφιά, που αν τα συνδυάσει κανείς με τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των κατοίκων βρίσκεται μπροστά σε ένα γνήσια αντιπροσωπευτικό κομμάτι της Ρούμελης.

Ένα από τα πλέον αναπτυγμένα χωριά του νέου δήμου είναι το Μαλανδρίνο, σε υψόμετρο 580μ. με 400 κατοίκους, που συναντάμε έναντι του εθνικού δρόμου Άμφισσας – Λιδωρικίου σε απόσταση 10 χλμ. από το Λιδωρίκι. Είναι το μοναδικό χωριό της περιοχής που εξακολουθεί να οινοποιεί με τον παραδοσιακό τρόπο τις εγχώριες ποικιλίες κρασιού (μαύρο-κόκκινο-άσπρο).Είναι χτισμένο στη θέση της αρχαίας πόλης Φυσκός, της οποίας σώζονται τα ερείπια και τμήμα του κάστρου με περίφημη θέα προς τον κάμπο και τη λίμνη του Μόρνου.

Επί ενετοκρατίας το Μαλανδρίνο υπήρξε κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου, με συγκέντρωση και προώθηση στο Γαλαξίδι προϊόντων εξαγωγής. Λόγω της γεωγραφικής του θέσης στην Τουρκοκρατία ήταν έδρα Καζά (17ος αιώνας), με 24 χωριά και 535 οικογένειες.

Σήμερα διαθέτει Λαογραφικό Μουσείο, ορισμένα δωμάτια υποδοχής ξένων και ταβέρνες με κοντοσούβλι από αρνί και προβατίνα, ρουμελιώτικος «μεζές» που είναι χαρακτηριστικός σε όλα τα χωριά της περιοχής.

Λίγο έξω από το Μαλανδρίνο τον Ιούλιο του 1998 θεμελιώθηκαν οι σύγχρονες σωφρονιστικές φυλακές. Το έργο κατασκευάστηκε σε έκταση 60 στρεμμάτων, είναι προϋπολογισμού 3.3 δις δρχ. Το έργο ολοκληρώθηκε στις αρχές του 2001 και εγκαινιάσθηκε στις 25/7/2001 και λειτουργεί με πλήρες στελεχωμένο προσωπικό από 10/12/2001. Η κύρια δικαιοδοσία ανήκει στο Υπ. Δικαιοσύνης.

Η Πεντάπολη είναι νέο χωριό 600 περίπου κατοίκων. Χτίσθηκε το 1950 από κατοίκους 5 χωριών της περιοχής που πυρπολήθηκαν στην Κατοχή από τους Γερμανούς (Αιγίτιο, Λεύκα, Παλαιόκαστρο, Σκαλούλα υπάρχοντες οικισμοί σήμερα). Ανατολικά του χωριού υπάρχουν ίχνη αρχαίου οικισμού, ενώ σώζεται η βάση αρχαίας φρυκτωρίας, δηλ. πύργου από όπου μεταδίδονταν φωτεινά μηνύματα.

Ένα ακόμη μικρό αξιόλογο χωριό συμπληρώνει το νέο δήμο. Είναι η Συκέα (Συκιά) περίπου 200 κατοίκων απομονωμένη σε υψόμετρο 800 μ. στα ριζά της Γκιώνας υπό την προστασία και απειλή θεόρατου βράχου κάθετα κομμένου. Στη βόρεια πλευρά της χαράδρας του χωριού υπάρχουν μεγάλα συνεχόμενα σπήλαια που συγκεντρώνουν το καλοκαίρι πλήθος επισκεπτών και παραθεριστών. Στη Συκιά δημιουργείται αναρριχητικό κέντρο με κτίριο υποστήριξης αναρριχητών.

Ο βράχος πάνω από τη Συκιά έχει κλίση αρνητική και ύψος 1500 μ., που οι ορειβάτες ονόμασαν «πλάκα». Στη δεκαετία του1960 οι ορειβάτες με 3 προσπάθειες 15-20 ωρών κατέκτησαν αυτή την κορυφή. Το 1959 ο «Πεζοπορικός Όμιλος Αθηνών» έχτισε καταφύγιο στη θέση «Λάκκα Καρβούνη» της Γκιώνας, που μπορεί να στεγάσει 20 άτομα. Γενικά το τοπίο μοιάζει αλπικό .

ΤΑ  ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΑ

ΤΑ ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ ΧΙΟΝΙΣΜΕΝΑ

*****ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

Η τοποθεσία είναι ιδανική, ανάμεσα σε τρία μεγάλα βουνά (Βαρδούσια, Γκιόνα, Οίτη).

Οι μεγάλοι ορεινοί όγκοι δεσπόζουν και προσφέρουν πολύ όμορφες εικόνες, ενώ το μαύρο έλατο και τα νερά βρίσκονται σε αφθονία. Για του πεζοπόρους, υπάρχουν πολλές διαδρομές προς τα βουνά, για τους χωματερούς, πολλά χωμάτινα χιλιόμετρα, ενώ για τους καλοπερασάκηδες, υπάρχει τρομερό παϊδάκι και κλίμα που ευνοεί το βαθύ ύπνο!

Τα Βαρδούσια (ή Κόρακας) είναι σύμπλεγμα βουνών που περιλαμβάνει το νοτιότερο άκρο της Πίνδου στη Στερεά Ελλάδα. Υψώνεται στα σύνορα των νομών Φωκίδας και Φθιώτιδας. Είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ρούμελης μετά την Γκιώνα, με ύψος που φτάνει τα 2.495 μέτρα (κορυφή Κόρακας).

Χαρακτηριστικά

Ο κύριος όγκος των Βαρδουσίων υψώνεται στα εδάφη της επαρχίας Δωρίδας του νομού Φωκίδας, ενώ μικρό τμήμα του στα βόρεια υπάγεται στο νομό Φθιώτιδας. Τα Βαρδούσια αποτελούνται από τρία συγκροτήματα κορυφών, το βόρειο, το δυτικό και το νότιο. Το βόρειο συγκροτήμα χαρακτηρίζεται από ομαλές κορφές, το δυτικό παρουσιάζει πολλές απόκρημνες και ανεξάρτητες μεταξύ τους κορυφές ενώ το νότιο που είναι και το υψηλότερο, σχηματίζει μία απόκρημνη και μεγάλη σε μήκος κορυφογραμμή. Είναι από τις ελάχιστες οροσειρές της Ελλάδας που έχουν αλπικό χαρακτήρα.

Η οροσειρά ορίζεται από τους ποταμούς Μόρνο, Εύηνο και Κοκκινοπόταμο και έχει πλούσια χλωρίδα. Μεγάλο τμήμα της επιφάνειας της καλύπτεται από δάση ελάτης, βελανιδιάς και κέδρων (αρκεύθων) ενώ στα εκτεταμένα υψίπεδα που σχηματίζονται ανάμεσα στις κορυφές βόσκουν μεγάλα κοπάδια προβάτων και γιδιών. Πολλά σημεία του βουνού είναι κατάλληλα για ορειβασία ενώ στις πλαγιές των Σκόρδων λειτουργούν δύο ορειβατικά καταφύγια.

Ψηλές κορυφές των Βαρδουσίων είναι ο Κοκκινιάς (2.404 μ.), η Πυραμίδα (2.348 μ.), η Μεγάλη Σούφλα (περ. 2.340 μ.), η Πλάκα (περ. 2.320 μ.), το Βουνό της Χωμήριανης ή Μεγάλη Χούνη (2.294 μ.), η Αλογόραχη (2.265 μ.), το Βουνό της Κωστάριτσας (2.216 μ.), το Κάτω Ψηλό (περ. 2.140 μ.), το Γιδοβούνι (2.065 μ.), το Σινάνι (2.055 μ.) και άλλες.

ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

- ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ -

ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

Βαρδουσια

ΒΑΡΔΟΥΣΙΑ

Συνηθέστερη ανάβαση για τα καταφύγια και τις ψηλές κορυφές είναι από το χωριό Αθανάσιος Διάκος (ή Άνω Μουσουνίτσα). Ορισμένες από τις δυτικές κορυφές είναι προσβάσιμες και από την Αρτοτίνα.

Ιστορία

Το αρχαίο ελληνικό όνομα των Βαρδουσίων είναι Κόραξ, ονομασία που επιβιώνει μέχρι σήμερα στον τοπικό πληθυσμό ο οποίος τη χρησιμοποιεί για την υψηλότερη κορυφή. Ο Στράβων τα ονόμαζε μέγιστον όρος εξαιτίας του ύψους του.

Στα χρόνια της Επανάστασης του 1821 στα Βαρδούσια έδρασαν και προφυλάχτηκαν στις λεγόμενες αποκλείστρες, οι εξεγερμένοι κάτοικοι των γύρω χωριών. –

————————————-

 

**ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ  ΔΙΑΚΟΣ  ***

Στους πρόποδες της κεντρικής τοποθεσίας του όρους Κόρακα ( Βαρδούσια ) και σε υψόμετρο 1100 μέτρα, βρίσκεται απλωμένη η ‘Ανω Μουσουνίτσα, γενέτειρα του Αθανασίου Διάκου, καθώς η ιστορία μας βεβαιώνει και συνηγορεί η λαϊκή μας παράδοση. Γι’ αυτό το χωριό μετονομάστηκε από το επίσημο κράτος το 1959 σε κοινότητα “Αθανασίου Διάκου” για να τιμήσει την μνήμη του τέκνου της εθνομάρτυρα και ήρωα της Επαναστάσεως του 1821 Θανάση Διάκου

- Τα Βαρδούσια, οι Ελληνικές Αλπεις

Τα 13 χωριά του Δήμου Βαρδουσίων :

Κροκύλειο ( Παλιο-κάτουνο), Αρτοτίνα, Πενταγιού, Διχώρι (Κωστάρτσα), Τρίστενο (Ντρεστενά),
Κερασιά (Σουρούστι), Κριάτσι, Ψηλό χωριό (Νούτσομπρο), Αλ(ε)ποχώρι, Ζοργιάνου,
Κουπάκι, Κόκκινος (Λούτσοβο), Περιβόλι (Αγλαβίστα)

Το Διχώρι είναι ένα από τα 13 χωριά του νεοσύστατου Δήμου Βαρδουσίων.
Στο χάρτη   της περιοχής φαίνονται : ο κεντρικός οδικός άξονας που βόρεια οδηγεί προς
Αρτοτίνα Γραμμένη Οξυά Γαρδίκι Λαμία
και Δυτικά και Νότια προς Ναύπακτο και Άμφισσα ανίστοιχα
Η Κωστάρτσα (Διχώρι) βρίσκεται προς τα Ανατολικά του οδικού άξονα μεταξύ Πενταγιούς και Αρτοτίνας
και συνδέεται με αυτόν με αμαξιτή οδό καλής κατάστασης, θερινής όμως βατότητας.

Μικρές Πληροφορίες για χωριά του Δήμου
Έδρα του Δήμου Βαρδουσίων είναι το ιστορικό χωριό Κροκύλειο – ονομασία
παρακείμενης περιοχής – γνωστής από τους Κλασικούς χρόνους.
Είναι πατρίδα του Στρατηγού Μακρυγιάννη.
Στο βορειότερο τμήμα του Δήμου ευρίσκεται η Αρτοτίνα με την
Ιστορική Μονή του Αη – Γιάννη.
Στην Αρτοτίνα γεννήθηκε και στο Μοναστήρι του Αη – Γιάννη διακόνεψε, ο Ήρωας της Επανάστασης Θανάσης Διάκος.
Στο χωριό βρίσκεται επίσης το σπίτι του Οπλαρχηγού της Επανάστασης Σιαφάκα στο οποίο σήμερα
λειτουργεί αξιόλογο Λαογραφικό Μουσείο.
Στο Μοναστήρι του Άι – Γιαννη λειτουργεί Ξενώνας

( ΠΗΓΗ, wikipedia )

ΧΑΝΗ  ΤΗΣ  ΓΡΑΒΙΑΣ

ΧΑΝΗ ΤΗΣ ΓΡΑΒΙΑΣ

Η ΓΚΙΩΝΑ, ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ

——————

ΓΚΙΩΝΑ

 

Βρίσκεται στη Φωκίδα, είναι το ψηλότερο βουνό της Στερεάς Ελλάδας, ανάμεσα στο Παρνασσό και τα Βαρδούσια.

 

Στις πλαγιές της Γκιώνας φύονται έλατα και κέδροι που μαζί τα αγριολούλουδα, τις αγριοτρανταφυλλιές, τη χλωρίδα και τη πανίδα  της δημιουργούν ένα φανταστικό οικοσύστημα, την «ορεινή Ριβιέρα , την Αλπική Δωρίδα».

Φιλοξενεί όμως και άγρια ζώα (λύκους-αγριογούρουνα-ζαρκάδια και γυπαετούς).

Εκτός όπως από τον οικολογικό  θησαυρό που αναφέραμε, υπάρχει στο υπέδαφός της και ένας άλλος θησαυρός, ένα σημαντικό πέτρωμα που ακούει στο όνομα ο «βωξίτης».

Σε ολόκληρο τον κόσμο υπάρχουν 50 εκατομ τόννοι βωξίτη και στη Γκιώνα τα 45εκατομ.Δηλαδή το 90% του παγκόσμιου βωξίτη, βρίσκεται στα σωθικά της Γκιώνας μας.

Το 85% της παραγωγής του βωξίτη χρησιμοποιείται για να φτιάξουμε το αλουμίνιο και το υπόλοιπο 15% για τσιμέντο ταχείας πήξεως, πυρίμαχα κλπ.

Στη Γκιώνα συγκρούονται τα οικονομικά συμφέροντα με την οικολογία και είναι γνωστό σε όλους μας τι επικρατεί στο τέλος.

Πρέπει να προλάβουμε τη ζημιά από την αλόγιστη χρήση των οκονομικών αυτών συμφερόντων.

Πρέπει να γίνει έλεγχος της αλόγιστης αυτής μεταλλευτικής εκμετάλλευσης και αλλοίωσης της Γκιώνας, της Αλπικής Δωρίδας μας.

Παρατηρούνται αυθαιρεσίες σε βαθμό ασυδοσίας σε ολόκληρο το μηχανισμό εξόρυξης του βωξίτη, απειλές κατά της ζωής των ανθρώπων που θέλουν να προστατέψουν το περιβάλλον.

Όπως είπαμε τα οικονομικά συμφέροντα είναι μεγάλα και η χρήση παραμένει αλόγιστη.Πρέπει να βρεθεί η χρυσή τομή της συνύπαρξης, διότι όλοι έχουν δικαίωμα στη φύση και στην ελευθερία.

 

Θαν.Παπαχαραλάμπους

 

.

No comments yet

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: