του Raoul Ruparel

Τι προτείνει ο Schaeuble;
Δημοσιεύματα στον γερμανικό Τύπο αναφέρουν ότι ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών προτείνει «περικοπές και αναδιάρθρωση” στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένης και της αφαίρεσης του τρέχοντος ρόλου της εποπτείας της ενιαίας αγοράς και της επιβολής των κανόνων ανταγωνισμού. Αυτά θα μπορούσαν να δοθούν σε μια νέα, πολιτικά ανεξάρτητη υπηρεσία -μια κίνηση που θα απαιτούσε αλλαγή της συνθήκης της ΕΕ. Αυτά τα νέα θεσμικά όργανα θα ήταν σύμφωνα με τη γερμανική αρχή ανταγωνισμού (το ομοσπονδιακό γραφείο καρτέλ). Τα δημοσιεύματα επίσης αναφέρουν ότι ο Ολλανδός υπουργός Οικονομικών, Jereon Dijsselbloem, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει βασικό στοιχείο της  ολλανδικής προεδρίας στο α΄ μισό του επομένου έτους. Ασφαλώς, αυτά είναι όλα αρχικά reports και δεν είναι σαφές εάν τέτοιες προτάσεις θα υλοποιηθούν αλλά έχει ενδιαφέρον να τις σκεφτούμε ωστόσο.

Γιατί ο Schaeuble αποφάσισε να προωθήσει τέτοιες αλλαγές;
Ο κύριος λόγος που αναφέρεται είναι ότι είναι εξοργισμένος με την Κομισιόν και ιδίως με τις παρεμβάσεις του προέδρου της Κομισιόν, Jean Claude Juncker, στην ελληνική κρίση. Ο Juncker έπαιξε ένα άμεσο πολιτικό ρόλο στη διαπραγμάτευση με την ελληνική κυβέρνηση. Αυτό έχει οδηγήσει στο να ανησυχεί ο Γερμανός ΥΠΟΙΚ ότι η Κομισιόν, η οποία γίνεται όλο και πιο πολιτική, δεν μπορεί πλέον να εκτελέσει αμερόληπτα τον ρόλο της στην εφαρμογή των κανόνων της ενιαίας αγοράς και του ανταγωνισμού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι έχει ένα δίκιο. Αυτό ήταν πάντα η επικρατούσα τάση στην Κομισιόν. Είναι κατά μία έννοια ένας τεχνοκρατικός οργανισμός και θεματοφύλακας των Συνθηκών αλλά την ίδια στιγμή είναι ένα πολιτικό όργανο με σημαντική εξουσία, για να ορίζει την νομοθετική ατζέντα. Ωστόσο, είναι σημαντικό να επισημάνουμε ότι ο Schaeuble δεν εξετάζει το ενδεχόμενο να αποδυναμώσει την Κομισιόν, όπως έχουν υποθέσει ορισμένοι. Θέλει να αναδιαρθρώσει το πώς κατανέμεται η εξουσία. Ως ένας αφοσιωμένος Ευρωπαίος φεντεραλιστής, θέλει μια πιο πολιτική Κομισιόν αλλά είναι πρόθυμος να δει την επιβολή των ρυθμιστικών κανόνων με έναν αμερόληπτο τρόπο. Το αποτέλεσμα θα ήταν πιθανώς μια Κομισιόν με μια πιο ελεύθερη πολιτική κυριαρχία και μία Κομισιόν που θα μοιάζει όλο και περισσότερο με μια εκτελεστική κυβέρνηση της Ευρώπης.

Παραμένει ασαφές πως ακριβώς αυτό διευθετεί τις ανησυχίες του Schaeuble σχετικά με την εμπλοκή της Κομισιόν στην Ελλάδα. Αλλά γίνεται λίγο σαφέστερο όταν αντιμετωπίζεται με άλλες προτάσεις και σχόλια που έχει κάνει ο ίδιος. Επίσης προτείνει την καθιέρωση ενός υπουργού Οικονομικών της ευρωζώνης, πιθανώς με ένα υπουργείο Οικονομικών υπό τον ίδιο. Αυτό θα αρχίσει να διαχωρίζει μέρος του εποπτικού ρόλου στην ευρωζώνη από την Κομισιόν και θα στρέψει την πολιτική αλληλεπίδραση από την Κομισιόν στο νέο αυτό υπουργείο/υπουργό Οικονομικών της ευρωζώνης.

Είναι πιθανό το Ηνωμένο Βασίλειο να υποστηρίξει τέτοια σχέδια;
Αυτό είναι δύσκολο να το πούμε. Το πρώτο που πρέπει να εξεταστεί είναι ότι το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πολύ πρόθυμο να δει άλλα σχέδια για τη μεταρρύθμιση της ΕΕ και άλλες χώρες να εισχωρούν στην δική του προσπάθεια μεταρρύθμισης της ΕΕ. Συγκεκριμένα, οποιοδήποτε σχέδιο ανοίγει την πόρτα σε αλλαγή της Συνθήκης και σε πραγματικές μεταρρυθμίσεις, θα είναι ευπρόσδεκτο. Επιπλέον, το Ηνωμένο Βασίλειο πάντα ανησυχούσε για μια απροκάλυπτα «πολιτική” Κομισιόν. Οι επιδόσεις της ΕΕ στον ανταγωνισμό και στην αντιμονοπωλιακή πολιτική, είναι ένα από τα λίγα στοιχεία που εκτιμώνται ιδιαιτέρως στο Ηνωμένο Βασίλειο (για καλό), ενώ το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πρόθυμο να δει την επιβολή των κανόνων της ενιαίας αγοράς, πλήρως και σωστά. Από αυτή την άποψη, θα μπορούσε να τεθεί υπό αμφισβήτηση εάν τέτοια θεσμικά όργανα θα μπορούσαν να είναι εντελώς αμερόληπτα ενώ παραμένουν εντός του πλαισίου της ΕΕ, το οποίο τα υποχρεώνει να οδηγηθούν προ μια ακόμη πιο στενή ένωση και ολοκλήρωση – και αυτό μπορεί να χρειαστεί να συνδεθεί με κάποιες από τις μεταρρυθμίσεις του Ηνωμένου Βασιλείου.

Όπως επισημάνθηκε παραπάνω, από τη στιγμή που στόχος είναι να δημιουργηθεί μια ακόμη περισσότερο πολιτική Κομισιόν, το Ηνωμένο Βασίλειο είναι πιθανό να είναι ελαφρώς επιφυλακτικό. Δεν είναι σαφές τι θα κάνει η πολιτική Κομισιόν. Αλλά το να είναι απρόσκοπτη στον εποπτικό της ρόλο, θα οδηγήσει στο να γίνει ένα καθαρά νομοθετικό σώματα και ίσως περάσει όλον τον χρόνο της να ασχολείται με την νομοθεσία. Είναι εύκολο να δούμε γιατί αυτό μπορεί να μην ταιριάζει με την προσέγγιση του Ηνωμένου Βασιλείου για μεταρρύθμιση.

Κοιτώντας προς τον άλλο μεγάλο παίκτη σε αυτές τις διαπραγματεύσεις, τη Γαλλία, μπορεί να υπάρχει επίσης περιορισμένη στήριξη. Και πάλι, από τη στιγμή που τα σχέδια είναι ασαφή, είναι δύσκολο να βγάλουμε οριστικά συμπεράσματα. Αλλά μια πολύ πολιτική Κομισιόν που να ενεργεί σαν μια ευρωπαϊκή κυβέρνηση, πιθανώς θα πικάρει τις γαλλικές ανησυχίες για την εθνική κυριαρχία και την επιθυμία τους για μια πιο βαθιά ολοκληρωμένη αλλά διακυβερνητική ΕΕ. Ασφαλώς, αυτό θα εξαρτηθεί επίσης από το εάν η πρόοδος στην πλευρά της ευρωζώνης θα καταλήξει σε κάποιου είδους δημοσιονομικό μηχανισμό ο οποίος θα μπορούσε να κατευνάσει κάποιες από τις ανησυχίες τους.

Παρόλα αυτά, τα προβλήματα δεν είναι ανυπέρβλητα. Θα μπορούσε να υπάρξει μια συμβιβαστική λύση. Ουσιαστικά το Ηνωμένο Βασίλειο θέλει να δει την ενιαία αγορά και τους κανόνες για την ΕΕ να περιφρουρούνται και να εφαρμόζονται, εάν αυτό γίνεται μέσω ενός ξεχωριστού αμερόληπτου οργάνου, ας είναι και έτσι. Το Ηνωμένο Βασίλειο είναι επίσης πρόθυμο να υποστηρίξει την Γερμανία και τη Γαλλία στο να δημιουργήσει μια βαθύτερη ολοκλήρωση της ευρωζώνης, εφόσον δεν επηρεάζει αρνητικά τα κράτη εκτός ευρωζώνης. Το βασικό ερώτημα παραμένει ωστόσο ποιος ακριβώς ρόλος θα παραμείνει για την Κομισιόν. Ποιος θα ήταν για την ΕΕ ή για την ευρωζώνη και πως θα επιλεγεί η ηγετική της θέση; Ένα πράγματα που δεν αμφισβητείται είναι ότι θα πολεμήσει με νύχια και με δόντια προκειμένου να διατηρήσει όσο το δυνατό μεγαλύτερο κέντρο ισχύος.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ: http://openeurope.org.uk/blog/german-finance-minister-comes-to-the-table-with-his-own-eu-reform-plans-and-looks-for-uk-support/

.