Του Κώστα Στούπα

Ακόμη και αν την τρέχουσα εβδομάδα, λίγες μέρες πριν τις εκλογές, η Νέα Δημοκρατία αποκτήσει ευκρινές προβάδισμα και τη δυναμική έλξης που δημιουργεί πάντα η προοπτική εξουσίας, η περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα δεν πρέπει να υποτιμηθούν.

Το γεγονός πως μετά από τραγικά λανθασμένες εκτιμήσεις καταστάσεων και προσώπων με ακόμη τραγικότερες συνέπειες, ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα διεκδικεί ευθέως στις δημοσκοπήσεις την πρώτη θέση για τις προσεχείς εκλογές, αποτελεί έκπληξη για την κοινή λογική και στοιχείο διερεύνησης για τη συμπεριφορά, τα κίνητρα και τις επιδιώξεις του εκλογικού σώματος.

Ο κ. Τσίπρας εξελέγη υποσχόμενος στους πάντες τα πάντα μεταξύ των οποίων 13η σύνταξη, κατάργηση του ΕΝΦΙΑ και αύξηση του κατώτατου μισθού. Όχι μόνο δεν τήρησε τίποτα απ’ όλα αυτά αλλά έπραξε τα αντίθετα…

Ο κ. Τσίπρας έπεσε έξω σε όλες τις εκτιμήσεις και προβλέψεις. Όχι μόνο οι Ευρωπαίοι δεν αποδέχτηκαν τις εναλλακτικές προτάσεις, για τις οποίες προέβλεπε πως δεν υπήρχε ούτε μια στο εκατομμύριο να τις απορρίψουν, αλλά του ξεκαθάρισαν πως αν δεν δεχτεί τις δικές τους η πόρτα για την έξοδο από το ευρώ είναι ανοιχτή.

Όπως αποδείχτηκε εκ των υστέρων, ο κ. Τσίπρας ακολουθώντας τις απόψεις του κ. Βαρουφάκη, εκτίμησε λάθος τις επιπτώσεις μιας ελληνικής ρήξης με τους δανειστές σε σχέση με τον αντίκτυπο στις διεθνείς αγορές. Οι αγορές δεν κατέρρευσαν. Οι ελληνικές τράπεζες μόνο έκλεισαν…

Ο κ. Τσίπρας έκανε τραγικά λάθη στην επιλογή των προσώπων που στελέχωσαν καίριες θέσεις, με αποτέλεσμα και η χώρα να υποστεί τις συνέπειες, αλλά και ο ίδιος. Η κ. Κωνσταντοπούλου, ο κ. Βαρουφάκης, ο κ. Λαφαζάνης αποτελούν μόνο την κορυφή του παγόβουνου αυτών των λανθασμένων επιλογών.

Η εκτίμηση πως η Ρωσία θα έτρεχε να θέσει υπό την οικονομική προστασία της την Ελλάδα, δανείζοντας τη χώρα χωρίς μνημόνια και προϋποθέσεις ή ακόμη και με μνημόνια, αποδείχτηκε επίσης τραγικά λάθος.

Ο κ. Τσίπρας επέδειξε τραγική άγνοια σε σχέση με τις επιπτώσεις των capital controls, πιστεύοντας αδαώς ως πρόεδρος 15μελούς πως οι επιπτώσεις δεν τον αφορούν εκλογικά, γιατί οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ δεν διαθέτουν καταθέσεις.

Αυτός και το επιτελείο του δεν ήταν σε θέση να αντιληφθούν τις συνέπειες των capital controls στις εισαγωγές βασικών ειδών, πρώτων υλών για τη μεταποίηση και τις εξαγωγές, την αύξηση της ανεργίας, τη μείωση δημοσίων εσόδων και εισφορών.

Παρ’ όλα αυτά τα τραγικά, η δημοφιλία του παραμένει, αν όχι στην κορυφή, ιδιαίτερα υψηλή. Μετά την παταγώδη αποτυχία του ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει ακόμα να διεκδικεί επί ίσοις όροις την πρώτη θέση στις δημοσκοπήσεις.

Η αντοχή που δείχνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις επιβεβαιώνει την εκτίμηση πως υπάρχουν βαθύτερα αίτια στην κοινωνία που κάνουν την εκλογική του βάση να παραβλέπει τα λάθη και να διατηρεί προσδοκίες πως παρά ταύτα θα καταφέρει να αποφύγει τα χειρότερα και να οδηγήσει τη χώρα εκτός αδιεξόδου και μάλιστα καλύτερα από τους άλλους.

Ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του 2009 είχε λάβει 4,60%. Στις πρώτες εκλογές του 2012 16,75% και στις δεύτερες ένα μήνα αργότερα 26,89%. Στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015 έλαβε 36,34%. Και οι δημοσκοπήσεις τώρα μετά τη διάσπαση τον δείχνουν κάπου μεταξύ 25-30%. Μετά από το 2012 ο ΣΥΡΙΖΑ έχει «μπετονάρει» ένα υψηλό ποσοστό μεταξύ 25-35% το οποίο δεν φαίνεται πως υποχωρεί ακόμη και  όταν χρεώνεται σαν κόμμα καταστροφικές αστοχίες.

Η ΝΔ προκειμένου να καλύψει τη διαφορά με το ΣΥΡΙΖΑ ποντάρει στην επανασυσπείρωση του παλιού και όχι στη δημιουργία του νέου. Αυτό είναι και το μεγάλο της μειονέκτημα. Η επανασυσπείρωση αυτού που καταρρέει μόνο πρόσκαιρα μπορεί να νικήσει. Η διακυβέρνηση Σαμαρά που δεν κατάφερε να ανακόψει την επέλαση ΣΥΡΙΖΑ το επιβεβαίωσε αυτό.

Η διατήρηση της δυναμικής του ΣΥΡΙΖΑ παρά την παταγώδη αποτυχία και τη διάψευση όλων των εκτιμήσεων, αποδίδεται σε τρεις λόγους:

α) Ο πρώτος είναι γιατί παραμένει η οπισθοφυλακή του κρατικοδίαιτου πελατειακού κράτους που έχτισαν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ και συνεχίζει να υπόσχεται πως μπορεί να υπερασπιστεί καλύτερα τα συμφέροντα συντεχνιών του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, έναντι του μνημονίου που ο ίδιος έφερε.

β) Ο δεύτερος είναι η χαμηλή αξιοπιστία των παλιών κομμάτων της μέχρι τούδε αντιπολίτευσης και ως εκ τούτου η αδυναμία να προσελκύσουν νέους ψηφοφόρους, πέραν την επανασυσπείρωσης της εναπομείνουσας, φθίνουσας εκλογικής επιρροής.

γ) Ο τρίτος είναι ο προβληματισμός μερίδας ψηφοφόρων πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ο καταλληλότερος να υλοποιήσει το μνημόνιο που ο ίδιος υπέγραψε, γιατί αν μείνει στην αντιπολίτευση θα ξανακυλήσει στη μηδενιστική αντιμνημονιακή ρητορική, διχάζοντας εκ νέου την κοινωνία και αποτελειώνοντας την οικονομία.

Αυτοί είναι τρεις λόγοι για τους οποίους ο κ. Τσίπρας παρά το γεγονός πως έχει συλληφθεί ψευδόμενος, ακόμη και για όσους δεν παρακολουθούν εκ του σύνεγγυς και συστηματικά όσα λέει και την πορεία των πράξεών του, μπορεί να κόψει το νήμα πρώτος στις εκλογές.