Του Γ. Αγγέλη

Παρ’ ότι το «συμπέρασμα” των πολιτικών ηγετών της Ευρωζώνης από τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις ήταν αναμφισβήτητα πως οι όποιες «παρεμβάσεις” είχαν το αντίθετο από το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, εν τούτοις αυτές συνεχίσθηκαν πιο προσεκτικά αλλά… σταθερά.

Σε τρεις περιπτώσεις τρία από τα από τα πλέον γνωστά πρόσωπα είπαν το… λόγο τους, η κα Merkel πρώτη, ο κ. Juncker στη συνέχεια και ο κ. Schaeuble μόλις χθες. Κάπου ενδιάμεσα είπε την «κουβέντα” του βέβαια και «βοστρυχοφόρος” κ. Dijsselbloem, αλλά αυτό δεν έχει και μεγάλη σημασία.

Η κα Merkel… ξάφνιασε είναι αλήθεια όταν με την κήρυξη των εκλογών βιάσθηκε να δηλώσει ότι οι εκλογές είναι μέρος της λύσης και όχι του προβλήματος.

Ο κ. Juncker θεώρησε αναγκαίο να υπενθυμίσει ότι η κυβέρνηση όποια και αν είναι πρέπει να εφαρμόσει την συμφωνία.

Και ο κ. Schaeuble με αξιοπρόσεκτη σταθερότητα υπενθύμισε ότι η «λύση” που δεν δέχθηκε το βράδυ της 12ης προς την 13η Ιουλίου ο κ. Τσίπρας, το να πάρει δηλαδή η Ελλάδα ένα time out από το ευρώ και την ΟΝΕ, πέρα από πάντα… διαθέσιμη, κατά την γνώμη του εξακολουθεί να είναι η πιο ρεαλιστική.

Με άλλα λόγια η σύνθεση των τριών δηλώσεων καταλήγει στο ακόλουθο συμπέρασμα: «πάτε για εκλογές ώστε να διαγραφεί το πολιτικό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, βγάζετε μία νέα κυβέρνηση η οποία έχει ήδη διαμορφωμένο και ψηφισμένο το πολιτικό και οικονομικό της πρόγραμμα και αν τελικά δεν τα καταφέρετε στα δύσκολα που προβλέπει, εμείς ήμαστε πάντα εδώ για ένα «νόμιμο” και εντός Ευρωζώνης time out από το ευρώ”. Και βλέπουμε…

Η δήλωση μάλιστα του κ. Schaeuble στην FAZ  σύμφωνα με την οποία «Το ερώτημα που η ελληνική κοινωνία θα κληθεί να αντιμετωπίσει είναι αν είναι αποφασισμένη να προσχωρήσει στις οικονομικές προσαρμογές, με δεδομένο ότι ως μέλος της νομισματικής ένωσης δεν μπορεί να προχωρήσει σε υποτίμηση του νομίσματός της…” είναι ενδεικτική του πως το Eurogroup και δει η ηγετική ομάδα της οποίας προΐσταται ο κ. Σόιμπλε πρόκειται να αντιμετωπίσουν την νέα κυβέρνηση που θα εκλεγεί ανεξαρτήτως του ποιος θα είναι ο πρωθυπουργός και η σύνθεσή της…

Ορισμένα κοινοτικά στελέχη στο περιβάλλον της Κομισιόν, παρ’ όλα αυτά «ψιθυρίζουν” τον τελευταίο καιρό – πολύ διακριτικά είναι αλήθεια – ότι παρά την προβλεπόμενη αυστηρότητα των όρων του τρίτου μνημονίου «υπάρχει περιθώριο διαπραγμάτευσης” στην εφαρμογή των προβλεπόμενων αρκεί να μη αλλάζουν σε γενικές γραμμές οι στόχοι.

Ποια είναι αυτά τα περιθώρια; Κατά τον κ. Schaeuble αυτά δεν υπάρχουν, κατά τους επιτελείς του κ. Juncker είναι υπαρκτά, αλλά συνήθως αυτός που αποφασίζει εξακολουθεί να είναι ο κ. Schaeuble και όχι ο κ. Juncker…

Μπορεί παρ’ όλα αυτά τα περιβόητα όρια να εξαρτηθούν από το ποιο θα είναι το πρόσωπο του πρωθυπουργού; Εδώ η «σοφία” που έχει αποκτηθεί από τις παρεμβάσεις σε προηγούμενες εκλογές έχει οδηγήσει όλους τους Ευρωπαίους στο να μη μιλούν δημόσια για ονόματα…

Αυτό δεν αλλάζει βέβαια το κεντρικό ερώτημα, που αφορά πρώτον στο αν θα είναι σε θέση η νέα κυβέρνηση να δρομολογήσει επιτυχώς την νέα συμφωνία και δεύτερον το αν αυτό το πρόγραμμα μπορεί να δώσει απάντηση στο οικονομικό αδιέξοδο.

Τα ήδη «πολλά” ερωτηματικά γίνονται ακόμα περισσότερα αν σκεφτεί κανείς ότι ο τρίτος «παίκτης”, ο πλέον ανεξάρτητος όλων από τους ευρωπαϊκούς προβληματισμούς, δηλαδή το ΔΝΤ (και η Ουάσιγκτον πίσω του) έχουν ξεκαθαρίσει οτι προϋπόθεση για την εμπλοκή του είναι είτε να βάλει η Ευρωζώνη το χέρι στην τσέπη για το ελληνικό χρέος είτε οι Έλληνες να υποστούν ένα νέο – το τρίτο  στην σειρά – δημοσιονομικό «bail-In”, είτε και τα δύο μαζί.

Ποιο από τα ερωτηματικά αυτά μπορεί να απαντηθεί από το αποτέλεσμα των εκλογών της Κυριακής άραγε… 

-capital.gr