Skip to content

Η ανοχή σε άχρηστους πολιτικούς και στην ατιμωρησία είναι το μεγαλύτερο λάθος

28/09/2016

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ

Tι συμβαίνει όταν ο Θεός κατεβαίνει στη γη για… ψυχανάλυση; Η απάντηση στο ξεκαρδιστικό και τρυφερό έργο της Ανάτ Γκοβ «Ω, Θεέ μου!» που ανεβαίνει για πρώτη φορά στην Ελλάδα, στο θέατρο «Αριστοτέλειον» της Θεσσαλονίκης, από τις 14 Οκτωβρίου.

 
Η ανοχή σε άχρηστους πολιτικούς και στην ατιμωρησία είναι το μεγαλύτερο λάθος

 Τον Θεό υποδύεται ο Γρηγόρης Βαλτινός και την ψυχολόγο η Κατερίνα Διδασκάλου, σε σκηνοθεσία Λίνας Ζαρκαδούλα.

Η παράσταση μετά θα περιοδεύσει ανά την Ελλάδα, για να καταλήξει στην Αθήνα.

Πώς νιώθετε ως… Θεός επί σκηνής;

Από τη στιγμή που ο Θεός δημιούργησε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσή του τον άνθρωπο, του έδωσε και τη δύναμή του. Aρα, Θεός είναι ο ίδιος ο άνθρωπος, καταλήγει το έργο. Που σημαίνει ότι ο άνθρωπος είναι υπεύθυνος και πρέπει αργά ή γρήγορα στο πέρασμά του από αυτή τη ζωή να τελειωθεί και να αφήσει πίσω του το καλό. Γιατί το καλό γεννάει καλό και το κακό γεννάει κακό… Λέγονται απίστευτα πράγματα στο έργο. Περνάνε όλα τα σύγχρονα προβλήματα, όλα τα αναπάντητα ερωτήματα του ανθρώπου. Είναι ανατριχιαστικά επίκαιρα όλα αυτά που λέει, εάν σκεφτούμε τους πολέμους που έχουν γίνει, πόσα κεφάλια κόβονται ανά τους αιώνες από τα θεϊκά μαχαίρια. Το κείμενο ενεργοποιεί τη σκέψη του θεατή, του ερεθίζει το μυαλό, τον κάνει να μιλάει και να συζητάει. Κι όλα αυτά μέσα από κωμωδία, από πολύ γέλιο.

Επιλέγετε την κωμωδία ως πιο εμπορικό είδος σε περιόδους οικονομικά δύσκολες;

Δεν προτιμώ ούτε την κωμωδία ούτε το δράμα. Προτιμώ το καλό έργο. Πάντα λειτουργώ με δάνεια, πάντα φροντίζω να μπολιάζω το κωμικό με το τραγικό στοιχείο, όπως ακριβώς κάνει και η ίδια η ζωή.

Εάν ο Θεός πάσχει από κατάθλιψη, τι κάνουμε εμείς οι απλοί θνητοί;

Η Αννα, μια ψυχολόγος, δέχεται έναν μυστηριώδη ασθενή που πάσχει από κατάθλιψη και χρειάζεται επειγόντως θεραπεία. Στην πορεία όμως ανακαλύπτει ότι έχει μπροστά της τον Μεγαλοδύναμο! Το έργο κλείνει το μάτι στον άνθρωπο. Του λέει «έχεις κατάθλιψη, κοίτα να αλλάξεις τα πράγματα γιατί τα έχεις κάνει μπάχαλο». Να μην αποδίδουμε συνέχεια σε κάποιο «θεό» όλα μας τα λάθη.

Βλέπετε να έρχεται από κάπου κάτι ελπιδοφόρο; Πού έχετε εναποθέσει τη δική σας δύναμη;

Βλέπω την ελπίδα μέσα από τον τρόμο που προκαλεί το κακό. Δεν βλέπω άλλη λύση. Να τρομάξουμε από το ίδιο το κακό, για να το μεταλλάξουμε σε καλό.

Ποιο θεωρείτε σήμερα το μεγαλύτερο λάθος της κοινωνίας;

Την ανοχή. Την ανοχή σε άχρηστους πολιτικούς, σε βλαβερούς δικτάτορες, στον ωχαδερφισμό, στην ατιμωρησία, στην έλλειψη πειθαρχίας. Ολα αυτά έπρεπε να μας ενοχλήσουν για να βγαίνουμε στους δρόμους και να διαδηλώνουμε. Κι όχι να διαδηλώνουμε για να νικήσει το κόμμα μας στις εκλογές. Κάνουμε το κορόιδο στον πολιτικό που κλέβει, γιατί μεθαύριο θα έλθουμε εμείς στα πράγματα και θα κλέβουμε. Καταδικάζουμε τον κλέφτη αλλά όχι την κλοπή. Ενώ εάν τη στηλιτεύαμε σαν ανθρώπινη θέση δεν θα την ανεχόμαστε από κανέναν. Επρεπε να διαδηλώνουμε για το καλό, την αισθητική, τον ρομαντισμό, τη γνώση. Αυτά μπορούν να μας σώσουν.

Τα έχουμε χάσει ή ξεχάσει;

Ολα αυτά είναι ανάγκες του ανθρώπου για τη ζωή. Δεν μπορούμε να τα ξεχάσουμε. Απλώς μας λείπουν, γι’ αυτό είμαστε δυστυχισμένοι.

Γιατί δεν τα αναζητούμε;

Γιατί κάποιοι μας έπεισαν ότι μπορούμε να τα βρούμε σε ιδιωτικές πισίνες, σε λίαρ τζετ, στη χλιδή, στο εύκολο κέρδος, στην ατιμωρησία. Η κατανάλωση πρέπει να βρει πελάτες. Εμείς είμαστε οι πελάτες που αναγκαζόμαστε σε συμβιβασμούς, για να έχουμε υλικά αγαθά…

Η φιλοσοφία της κατανάλωσης έφερε την κρίση;

Η κρίση είναι όλα αυτά μαζί. Δεν ξέρω εάν μπορούμε να το συνειδητοποιήσουμε γιατί χρειάζεται παιδεία που μας την έχουν αφαιρέσει… Είναι δυνατόν η χώρα να είναι τόσο ανοχύρωτη; Να μην έχει υποδομές; Να μην έχει μείνει τίποτα; Ολα τα χρήματα που έρχονταν για καλό να έχουν φαγωθεί. Τι περιμένουμε; Οτι πάλι κάποιος θα μας καλοπιάσει; Μα γιατί; Επειδή είμαστε οι αρχαίοι Ελληνες; Μα δεν είμαστε. Επικαλούμαστε πάντοτε την αρχαιότητά μας, ότι εμείς είμαστε που δώσαμε τα φώτα του πολιτισμού. Εμείς είμαστε που χάσαμε τα φώτα του πολιτισμού!

Ποιος είναι ο Θεός σήμερα;

Θεός είναι το κινητό και η σέλφι. Ή έστω, θεός για λίγα δευτερόλεπτα. Οσο διαρκεί η σέλφι αισθανόμαστε διάσημοι. Κι ανεβάζουμε τη ζωή μας σε έναν δορυφόρο και τη δείχνουμε, αποζητώντας την ψευδαίσθηση της λάμψης. Ομως, η λάμψη βρίσκεται στα σκοτάδια, μέσα μας. Δεν είναι απέξω που αστράφτει το φλας. Από μέσα πρέπει να αστράφτει.

Εχοντας στηρίξει (και συνεχίζοντας να στηρίζετε) την τηλεοπτική παραγωγή επί σειρά ετών, πώς σχολιάζετε τις τηλεοπτικές άδειες;

Οσοι χειρίστηκαν το θέμα, δεν το χειρίστηκαν σωστά, όπως και πολλά άλλα πράγματα. Κάποιος άλλος τρόπος θα κάλυπτε, τουλάχιστον, πιο σωστά τις προθέσεις τους. Και δεν θα γέμιζε ο κόσμος πρόβατα από τα βοσκοτόπια και διάφορα χαρτονομίσματα από την Τράπεζα Αττικής.

Αντιγόνη Καράλη

Εφημεριδα ΕΘΝΟΣ

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

ΕΥΠΑΛΙΟ καθ΄οδόν

ΕΥΠΑΛΙΟ ΔΩΡΙΔΑΣ, Ν. ΦΩΚΙΔΑΣ

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: