Skip to content

Το «Χάνι Ρέρεσης» της Κας Νίτσας (ορεινή Δωρίδα)

22/11/2016

Tο «Χάνι Ρέρεσης» στην ορεινή Δωρίδα

  • τηλ. 26340. 52333

Αυθεντικά βουνίσια χάνια

Κείμενο: Ηλέκτρα Φατούρου
Φωτογραφίες: Ηρακλής Μήλας

Αλλα μετρούν δύο, τρεις, μέχρι και έξι γενιές.

Τα χάνια της Ορεινής Ναυπακτίας, σήμερα στέκια κυνηγών (και μετά οδοιπόρων), μέχρι το 1950 έπαιζαν ουσιαστικό ρόλο στις μετακινήσεις της περιοχής.

Στο «Χάνι Ρέρεσης» της Κας Νίτσας, τα καζάνια μοσχομυρίζουν καθημερινά, ακόμα και τις αργίες
%IMAGEALT%

Ανοιχτά κάθε μέρα, όλη μέρα -«ακόμα και την ημέρα του Πάσχα και τα Χριστούγεννα είμαστε ανοιχτά», λέει η κυρία Νίτσα Ρέρεση στο ομώνυμο χάνι-, χάριζαν πολυπόθητη τροφή και καταφύγιο σε κτηνοτρόφους, αγωγιάτες, διαβάτες και καραβάνια. Σε ανθρώπους και ζώα.

Οταν δεν υπήρχαν οι «αμαξωτοί». Οταν οι πολύωρες (σήμερα) διαδρομές, έπαιρναν ολόκληρες μέρες. Οταν τα δύσβατα φαράγγια και οι κορφές -προπαντός τον χειμώνα-, ήταν ταλαιπωρία. Κάπως έτσι έμειναν πίσω όσα έμειναν.

Οπως το Χάνι Λιόλιου στο πέρασμα απ’ τον Πλάτανο στα χωριά της Ευηνόλιμνης που μετρά 6 γενεές. Ή το Χάνι Μπανιά (στον τερματισμό της πίστας ράφτινγκ του Ευήνου, στο ύψος της ομώνυμης γέφυρας) που αναδείχτηκε ως τοποθεσία με την «έκρηξη» του εναλλακτικού τουρισμού.

Τα νοικοκυρεμένα τραπέζια αναμένουν τους κυνηγούς. Ιδού και τα λάφυρα!
%IMAGEALT%

Και βέβαια αυτό της κυρίας Νίτσας στον παλιό δρόμο Ναυπακτίας-Λαμίας, πριν από τη 2η γέφυρα του Μόρνου, με το χωριάτικο φαγητό, τις πίτες, τα κυνήγια και τα λουκάνικα. Με τα αμυγδαλωτά και τους μπακλαβάδες. Με το χαμόγελο και τη φιλοξενία που «διδάσκεται» από γενιά σε γενιά. Καιρό έχεις να δεις τέτοια μεταχείριση. Ούτε στο σπίτι σου δεν νιώθεις τόσο βασιλιάς!

-thetravelbook.gr


ΒΙΝΤΕΟ ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ

ΧΑΝΙ ΡΕΡΕΣΗΣ, Διασχίζοντας την πανέμορφη κοιλάδα του Μόρνου , και περνώντας τη γέφυρα της Ρέρεσης , που ενώνει τις δυό όχθες , σε ένα στενό σημείο , συναντάμε σε μικρή απόσταση στο δεξιό μέρος του δρόμου , στην αριστερή πλέον πλευρά του Μόρνου , το χάνι .  Όπως είναι γνωσό , ο αυτοκινητόδρομος Ναυπάκτου – Λιδορικίου , άρχισε να γίνεται το 1930 ,  στο σημείο αυτό , που ήταν σταυροδρόμι , άρχισαν να δημιουργούνται μικρά χάνια και εμπορικά καταστήματα , απ’ το 1944 δε , και  μέχρι τη δεκαετία του 1960 , υπήρχαν στην είσοδο της γέφυρας “ Ρέρεση “ , τρία . Τις λεπτομέρειες , τις δανειζόμαστε απ’ το εξαιρετικό , σχετικό βιβλίο , του φίλου Γιάννη Χαλάτση  : “ Διαδρομές του παρελθόντος στη Ναυπακτία και Δωρίδα “.

Ένα λοιπόν από αυτά , τα χάνια-καταστήματα , ανήκε στους αδελφούς Απόστολο ( 1013-1985 ) και Τάσο ( 1914-2002 ) Αδαμόπουλο , ήταν ένα μικρό καλύβι στην αριστερή πλευρά του δρόμου , μόλις περνούσαμε τη γέφυρα , προς Ναύπακτο . Μεταπολεμικά , οι Αδαμοπουλαίοι έκαναν και εμπόριο , πουλώντας ,αλεύρι , καλαμπόκι και είδη παντοπωλείου . Ήταν ένας μικρός σταθμός μέσα στην ερημιά , και τα αυτοκίνητα που περνούσαν έκαναν στάση γιά μιά ανάσα και ένα καφέ .

Στα μέσα της δεκαετίας του 1950 , ο Αποστόλης Αδαμόπουλος , μετέφερε το μαγαζί του στην απέναντι πλευρά του δρόμου , σε μιά ξύλινη λυόμενη κατασκευή , δίπλα χτίστηκε και μιά διώροφη κατοικία , όπου μένει σήμερα η ιδιοκτήτρια . Αργότερα , χτίστηκε το χάνι που ξέρουμε σήμερα , στη δεξιά πλευρά , του δρόμου , διακόσια περίπου μέτρα , πιό πάνω απ’ το πρώτο , και συνεχίζει να το λειτουργεί και σήμερα η κόρη του Αποστόλη , Ελένη Αδαμοπούλου – Τετώρου , προσφέρει δε καφέ , ποτό , φαγητό και έχει και δυνατότητα να φιλοξενήσει και γιά διανυκτέρευση , ενώ πάντα , το χάνι διέθετε χώρο γιά τη φύλαξη των ζώων , όπως επίσης είχε πάντα δικά του οπωροκηπευτικά .

Σιγά – σιγά , τα χάνια ..έσβησαν , και όσα απόμειναν λειτουργούν , πιά , σαν κεφετεριο..εστιατόριο..ταβέρνες , το ίδιο και το χάνι Ρέρεση , το “ κρατάει “ η κόρη του αείμνηστου Αποστόλη Αδαμόπουλου , Ελένη Αδαμοπούλου – Τετώρου , και μάλιστα με πολύ μεγάλη επιτυχία .

Ο επισκέπτης , θα βρει πάντα καλό φαγητό , και μάλιστα κυνήγι , καλομαγειρεμένο απ’ την κ . Ελένη , κι’ όλοι όσοι πέρασαν , ξαναπερνάνε γιά αγριογούρουνο , λαγό , φάσες , κεφτέδες  κλπ , κι’ έχουν να το λένε ….


«Χάνι της Ρέρεσης»

(τηλ. 26340. 52333)-Ελένη Αδαμοπούλου – Τετώρου

Οι πελώριες μπριζόλες ψήνονται στο τζάκι και τα λουκάνικα είναι ασύγκριτα.

———————————————————

Advertisements

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.

ΕΥΠΑΛΙΟ καθ΄οδόν

ΕΥΠΑΛΙΟ ΔΩΡΙΔΑΣ, Ν. ΦΩΚΙΔΑΣ

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.

Αρέσει σε %d bloggers: