Ας γελάσουμε …

αστακός...τώρα με τη κρίση

 

- PSI -

 

.

Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα για την ελληνική Σοβιετία

Το τέλος της ελληνικής «σοβιετίας» : Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα…

H Ελλάδα μοιάζει με το τελευταίο σοβιετικό καθεστώς στην Ευρώπη.

Αρκετοί τοθεωρούν αυτό υπερβολή και απότοκο κάποια αντικομουνιστικής υστερίας.

Η άποψή μου στηρίζεται σε ομοιότητες σε βασικά κοινωνικά και πολιτικά αρχέτυπαεκπόρευσης και αποδοχής της εξουσίας στη δομή της λειτουργίας του κράτους, τηςκοινωνίας και της οικονομίας.

Στοβιβλίο «Στην Ευρώπη. Ταξίδια στον 20ο αιώνα» ο Χεϊρτ Μακ περιγράφει κάπου, τηνεικόνα σε ένα ξενοδοχείο της Αγίας Πετρούπολης λίγα χρόνια μετά την πτώση.Είναι μια τραπεζαρία που έχει παντού πινακίδες «Μη Καπνίζετε» και στα τραπέζιαόλοι καπνίζουν.

Οίδιος αιτιολογεί την παραμονή των πινακίδων στη θέση τους από την δυνατότηταάσκησης εξουσίας που δίνουν στον υπεύθυνο του χώρου, να εκχωρεί κατά παρέκκλισηάτυπη άδεια σε κάποιον να καπνίζει ή μη, συνήθως έναντι «ανοχόσημου» κατά το«γρηγορόσημο».

Η εικόνα αυτή, που αποτελεί χαρακτηριστική παρενέργεια του τρόπου πουλειτουργούσε η σοβιετική γραφειοκρατία, μοιάζει πολύ με τον τρόπο πουλειτουργούν και εφαρμόζονται οι νόμοι στην Ελλάδα.

Το κόμμα της νομενκλατούρας…

Μια πιο σημαντική ομοιότητα όμως είναι ο ρόλος του κομματικού μηχανισμού ως φορέαεπαγγελματικής προόδου και ανάδειξης στην δημόσια διοίκηση και όχι μόνο.

Το σοβιετικό μοντέλο κατέληξε όπως κατέληξε, και λόγω απουσίας αξιοκρατικών μηχανισμών, σαν αυτούς που εξασφαλίζει ο μηχανισμός της αγοράς στις ανοιχτές κοινωνίες και οικονομίες.

Εκατομμύρια άνθρωποι γινόντουσαν μέλη του κόμματος, όχι γιατί πίστευαν τα κομμουνιστικa ιδεώδη, αλλά για να εξασφαλίσουν μια επαγγελματική αποκατάσταση σε κάποια θέσηευθύνης στον γραφειοκρατικό μηχανισμό.

ΣτηνΕλλάδα, αρχής γενομένης από τις φοιτητικές παρατάξεις, που αν έχουν φιλότιμο τακόμματα θα πρέπει να αποκηρύξουν και να καταργήσουν, κανείς δεν οργανώνεται σεκόμμα ή συνδικάτο για κανένα άλλο λόγω, πέραν των οφελών που εξασφαλίζει αυτό.Σε όλα τα κόμματα, μηδενός εξαιρουμένου.

ΣτηΕλλάδα δεν απαγορεύεται το ιδιωτικώς επιχειρείν, όπως στην σοβιετία, αλλά ηγραφειοκρατία και η διαφθορά είναι τόσο ανεπτυγμένες που ο μόνος τρόπος πουσυμφέρει σε κάποιον να κάνει επιχείρηση είναι να κλέβει το κράτος σε συνεργασίαμε την γραφειοκρατία.

Στησοβιετία δεν έκλεβαν το κράτος σαν επιχειρήσεις, αλλά σαν ιδιώτες καλύπτονταςτις αδυναμίες του κεντρικού σχεδιασμού να εξασφαλίσει επάρκεια και ποικιλίααγαθών.

Πολλοί  αναρωτιούνται γιατί ο κομμουνισμός κατέρρευσε χωρίς να προβληθεί αντίσταση από τα δεκάδες εκατομμύρια των μελών των κομμουνιστικών κομμάτων. Ο Βίκτορ Σεμπαστιέν στο βιβλίο «Η πτώση της σοβιετικής αυτοκρατορίας» που κυκλοφόρησε πριν μερικούς μήνες εντοπίζει το λόγο, ακριβώς στο γεγονός πως αυτοί οι άνθρωποι είχαν γίνει μέλη για μια καλύτερη επαγγελματική εξέλιξη.

Απότη στιγμή που τα καθεστώτα είχαν χρεοκοπήσει οικονομικά και έπρεπε να πληρώνουν τεράστια ποσά σε τόκους, ενώ η παραγωγική μηχανή είχε διαλυθεί, οιεπαγγελματικές προοπτικές είχαν καταρρεύσει μαζί με την αδυναμία του συστήματοςνα τους θρέψει.

Οι νόμοι της ανομίας…

Ένα άλλο σημείο ομοιότητας της Ελλάδας με το σοβιετικό μοντέλο και απόστασης από αυτό των δυτικών δημοκρατιών είναι η νομοθεσία.

Ο Νίκολας Νασιμ Ταλεμπ στο βιβλίο του «Στην πλάνη του τυχαίου» αναφέρει τα εξήςχαρακτηριστικά: «Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, οι δυτικοί επιχειρηματίες που ανακατεύτηκαν με αυτό που στη συνέχεια έγινε η Ρωσία ανακάλυψαν ένα ενοχλητικό (διασκεδαστικό) γεγονός για το νομικό σύστημα: περιείχε αντιφατικούς και αλληλοαντικρουόμενους νόμους. Όλα εξαρτώνται από το ποιο κεφάλαιο του κώδικα άνοιγες.

Δενξέρω αν οι Ρώσοι το έκαναν αυτό επίτηδες, για πλάκα (στο κάτω-κάτω έζησανπολλά, ατέλειωτα χρόνια καταπίεσης), αλλά η σύγχυση οδήγησε σε καταστάσεις πουκάποιος έπρεπε να παραβιάσει ένα νόμο για μπορέσει να συμμορφωθεί με κάποιονάλλο»…

Οιομοιότητες με το νεοελληνικό μοντέλο, στο σημείο αυτό, είναι εκπληκτικές.

Αυτόπου δεν έχει αντιληφθεί ο Ταλέμπ, καθώς δεν έζησε από κοντά ούτε το σοβιετικόούτε το ελληνικό κρατικοδίαιτο σύστημα της διεφθαρμένης δημόσιαςγραφειοκρατίας, είναι πως το σύστημα επιδιώκει την αντιφατική πολυνομία για ναπροσπορίζει έσοδα από αυτό.

Η λύση σε αυτό το πρόβλημα είναι απλή και έχει χρησιμοποιηθεί πολλές φορές στην ιστορία. Η εκ του μηδενός ανασύσταση του νομικού πλαισίου με λιτό και συνεκτικό  χαρακτήρα.

Ο Μέγας Ναπολέων όταν αντιμετώπισε μια παρόμοια κατάσταση στην Γαλλία εφάρμοσε τοΝαπολεόντειο Κώδικα, ένα λιτό συνεκτικό σύστημα.

Τα χρέη

Τα ανατολικοευρωπαϊκά καθεστώτα κατέρρευσαν από τα πολλά χρέη που είχανσυσσωρεύσει, όταν η ΕΣΣΔ τα εγκατέλειψε στη τύχη τους σε μια προσπάθεια νααποφύγει η ίδια την κατάρρευση μέσω των μεταρρυθμίσεων, της περεστρόικα και της γκλασνοστ όπως τις σηματοδότησαν.

Οι ομοιότητες του ελληνικού μοντέλου που χρεοκόπησε είναι περισσότερες από τιςπαραπάνω.

Δεν είναι τυχα ίες οι ομοιότητες της χρεοκοπίας μας με αυτές τουσοβιετικού μοντέλου. Τυχαίο δεν θα είναι επίσης πως η οδός της μελλοντικήςεξόδου από τη χρεοκοπία θα μοιάζει αρκετά με το δρόμο που διάνυσαν η Βουλγαρία,η Αλβανία και οι άλλες σοβιετικές «δημοκρατίες», τηρουμένων των αναλογιών.

Οι αναλογίες που πρέπει να ληφθούν υπόψη είναι ότι ο «ημίαιμος» καπιταλισμός έχειεξασφαλίσει αρκετό πλούτο στη ελληνική κοινωνία στις δεκαετίες μετά τον πόλεμο.Το «λίπος» αυτό θα κάνει την προσαρμογή των νοοτροπιών στα δεδομένα μιαανοιχτής και ανταγωνιστικής οικονομίας πιο εύκολη.

Παρ’όλα αυτά η δυσκολίες είναι ήδη σημαντικές και δεν έχουν κορυφωθεί ακόμη

Συντάκτης: Κώστας Στούπας .

-koutipandoras.gr

.

Ενωση Ευπαλιωτών Δωρίδας

Στη Λέσχη Αξιωματικών Αθήνας, έκοψε τη πίτα η ΕΝΩΣΗ ΕΥΠΑΛΙΩΤΩΝ ΔΩΡΙΔΑΣ , παρουσία πάρα πολλών συγχωριανών μας, της Αντιπεριφ. Κας Γαζή, του Δημάρχου κ.Γιώργου Καπεντζώνη, των αντιδημάρχων κκ.Κώστα Αντωνόπουλου, Ανδρέα Ευσταθίου κλπ επισήμων.

Λόγω σοβαρού λόγου, δε μπόρεσε να παρασταθεί ο φίλος του Ευπαλίου, Περιφερειάρχης Κλέαρχος Περγαντάς.

Παράλληλα έγινε η αδελφοποίηση της “Ενωσης Ευπαλιωτών” με τον  ¨Εξωραϊστικό Σύλλογο Καστέλλας-Πειραιά¨.

Παραθέτουμε φωτογραφίες της εκδήλωσης.

Δ.Σ. Συλλόγου Ευπαλιωτών Δωρίδας

22-1-2012

Λέσχη αξιωματικών, 22.1.2012

Αντάμωμα Ευπαλιωτών 2012

- Και του Χρόνου με υγεία.

- Και …σαφώς όπως είναι ευνόητο στη πολυπληθή αυτή εκδήλωση,  και φέτος – όπως τόνισε ο Πρόεδρος της ΕΝΩΣΗΣ ΕΥΠΑΛΙΩΤΩΝ, Περικλής Λουκόπουλος, “δεν προσκλήθηκαν…πολιτικά πρόσωπα της Φωκίδας”.

Αυτοί … ξέρουν !

.

Καρναβάλι, για την αντίσταση…στη κρίση

.

Πάτρα

«Η Πάτρα αντιστέκεται στην κρίση, στέλνει το δικό της μήνυμα αισιοδοξίας και κάνει αντεπίθεση στην θλίψη».

.

Αυτά τόνισε, μεταξύ άλλων, ο δήμαρχος Γιάννης Δημαράς, κηρύσσοντας την έναρξη του καρναβαλιού στην πλατεία Γεωργίου της αχαϊκής πρωτεύουσας.
Ο καιρός στάθηκε για μία ακόμη φορά σύμμαχος του καρναβαλιού και των καρναβαλιστών, αφού η βροχή σταμάτησε λίγη ώρα πριν να ξεκινήσουν οι εκδηλώσεις.
Το κέντρο της πόλης και ειδικότερα ο πεζόδρομος της Ρήγα Φεραίου και η πλατεία Γεωργίου «πλημμύρισαν» από κόσμο, που ήθελε να παρακολουθήσει από κοντά τις εκδηλώσεις, ενώ οι καρναβαλιστές κατάφεραν και πάλι να δώσουν στην πόλη το ξεχωριστό κλίμα της χαράς, της ζωντάνιας, αλλά και της σάτιρας.
Στον πεζόδρομο της Ρήγα Φεραίου είχε στηθεί η παιδική καρναβαλούπολη, όπου τα παιδιά έπαιξαν και διασκέδασαν, ενώ οι “μπάστακες” ξεχώριζαν με την παρουσία τους.

 

- In.gr – ΔΟΛ

.

Αποκρατικοποιήσεις , πρόσκληση σε επενδυτές

Ανοιχτή πρόσκληση σε επενδυτές για δεκάδες επιχειρηματικά σχέδια στην Ελλάδα και στοχευμένες αποκρατικοποιήσεις απευθύνει η κυβέρνηση.
Στη λίστα περιλαμβάνονται «φιλέτα», όπως οι Αλυκές Αναβύσσου, το γκολφ στην Αφάντου και το κτήμα της παραλίας Τσαμπίκα στη Ρόδο μέχρι τα κτίρια του υπουργείου Εξωτερικών στην Ακαδημίας, τη Βασιλίσσης Σοφία και τη Ζαλοκώστα.
Στο νέο κύκλο επαφών έχουν ήδη περιληφθεί τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, το Κατάρ και το Κουβέιτ, ενώ σε προηγούμενη φάση έγινε παρουσίαση και σε γαλλικά funds, αλλά και σε επιμέρους παρουσιάσεις σε κινεζικών και νοτιοκορεατικών συμφερόντων επιχειρήσεις.

- εφημερίδα, Καθημερινή της Κυριακής (21.1.2012)

.

Quo vadis, GREECE..?- SIMITIS

-

Φυγή προς τα εμπρός στην κατεύθυνση μιας οικονομικής διακυβέρνησης και μιας πολιτικής ενοποίησης: αυτή είναι η πρόταση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη για έξοδο από την κρίση.

Τις ελληνικές παραμέτρους της κρίσης, σε συνάρτηση με τις ευρωπαϊκές εξελίξεις και ιδίως την εφαρμογή της ΟΝΕ, πρόκειται να αναλύσει ο πρώην πρωθυπουργός στην ομιλία του με τίτλο «Ελλάδα, quo vadis;»  στα πλαίσια συνεδρίου που οργανώνουν στις 23 Ιανουαρίου 2012 το Ίδρυμα Heinrich Böll και το Freïe Universität του Βερολίνου. Ο τίτλος του συνεδρίου, στο οποίο ο κ. Σημίτης θα είναι ο κύριος ομιλητής είναι «Η Ελλάδα σε κρίση. Προοπτικές στον  ευρωπαϊκό δρόμο». Ο πρώην πρωθυπουργός θα αναφερθεί ιδιαίτερα στις αιτίες της κρίσης, στο ελληνικό Μνημόνιο, στις αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της 26ης-27ης Οκτωβρίου 2011, καθώς και στην ευρωπαϊκή διακυβέρνηση για την αντιμετώπιση της κρίσης.

Η ομιλία εντοπίζει τη βαθύτερη πολιτική και οικονομική φιλοσοφία που επικράτησε στη σχέση των πιο ανεπτυγμένων με τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες της ΕΕ: «Η αλληλεγγύη είναι ένας όρος που δεν είναι αρεστός σε ορισμένες χώρες της Ένωσης.  Θεωρούν ότι υποδηλώνει μια υποχρέωση συμπαράστασης προς άλλους που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Συνεπάγεται μια μονόπλευρη δέσμευση.  Όμως τα πράγματα επιβάλλουν την αμοιβαία σύμπραξη και συμπαράσταση. Κατά την κυρίαρχη άποψη στην πρακτική της ΟΝΕ η επίλυση του προβλήματος των διαφορών επιπέδου ανταγωνιστικότητας Βορρά και Νότου απαιτεί κυρίως προώθηση αλλαγών στις αγορές εργασίας και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις.  Αυτά δεν αρκούν.  Χρειάζεται και στήριξη των οικονομιών του Νότου με επενδύσεις και διεύρυνση των εξαγωγών τους προς το Βορρά.  Επιπρόσθετα είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συνολική οικονομική πολιτική αντίληψη για την ανάπτυξη στην Ευρωζώνη.  Μια οικονομική διακυβέρνηση, που δεν θα περιορίζεται όπως σήμερα μόνο σε τρέχοντα προβλήματα αλλά θα φροντίζει για την ισόρροπη κατανομή των ωφελειών της στην ΟΝΕ, είναι σε θέση να διαχειριστεί πολύ καλύτερα το ευρύτερο θέμα της ανάπτυξης».

Επισημαίνει ότι «Η ΟΝΕ δεν είναι όμως μια παρέα προηγμένων χωρών που έχουν κοινά συμφέροντα αντίθετα προς εκείνα των χωρών που υστερούν. Είναι ένα εξελικτικό στάδιο της Ένωσης, ώστε να διευκολυνθεί η οικονομική συνεργασία των μελών της, να δημιουργηθούν σχέσεις οι οποίες θα ενδυναμώνουν την κοινή προσπάθεια ανάπτυξης, να επιτευχθεί βαθμιαία σύγκλιση των οικονομιών και καλύτερη εκμετάλλευση των δυνατοτήτων που παρέχουν η κατάργηση των συνόρων και οι κοινές επιδιώξεις.  Είναι κοινό σχέδιο προόδου.  Οφείλει να εντάσσει λοιπόν στο σχεδιασμό τόσο τους πιο ισχυρούς με τις δυνατότητές τους όσο και τους πιο αδύνατους με τις αδυναμίες τους. Να λαμβάνει υπόψη του τις ανισότητες και να αποτιμά το γεγονός ότι οι αναπτυγμένες χώρες δεν επιβαρύνονται μόνο αλλά αποκομίζουν και σημαντικά κέρδη χάρη στις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τους και τις εξαγωγές τους».

Αναφορικά με την αντιμετώπιση της κρίσης υπογραμμίζει ότι «Η συμφωνία μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση.  Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις.  Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση».

Ο Κ. Σημίτης υποστηρίζει ότι, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα στην ΕΕ, «χρειάζεται η διαμόρφωση ενός νέου τρόπου αντιμετώπισης των ανισοτήτων μεταξύ του ανεπτυγμένου κεντρικού πυρήνα της ευρωζώνης και της λιγότερο ανεπτυγμένης περιφέρειάς της» και προβλέπει ότι «αν αυτό δεν συμβεί τότε θα υπάρξουν και στο μέλλον επαναλαμβανόμενες κρίσεις».

Τέλος, η πρότασή του είναι ότι η «έξοδος από την κρίση επιβάλλει “την φυγή προς τα εμπρός” δηλαδή στην κατεύθυνση μιας οικονομικής διακυβέρνησης και μιας πολιτικής ενοποίησης.  Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει με σοβαρότητα και επιμονή να επιδιώξουμε.  Το ελληνικό πρόβλημα δεν ήταν μία ατυχία στην πορεία της Ένωσης, η παρεκτροπή που ανέτρεψε ένα καλά σχεδιασμένο εγχείρημα.  Ήταν ο καταλύτης που ανέδειξε τις αδυναμίες της μέχρι τώρα οικονομικής διακυβέρνησης, την ανάγκη ενός νέου προσδιορισμού της».

Συνομιλητής του πρώην πρωθυπουργού θα είναι ο Daniel Cohn Bendit, πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

-AthensVoice.gr

.

Στη Βουλή η δικογραφία για το «φουσκωμένο» έλλειμμα – Ευθύνες σε πολιτικά πρόσωπα βλέπει ο εισαγγελέας και “στοιχεία σχέσιν έχοντα με αξιόποινες πράξεις”

 

Στη Βουλή στέλνει σύμφωνα με το newpost.gr ο εισαγγελέας Πεπόνης τη δικογραφία για την υπόθεση την υπόθεση της Ελληνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (ΕΛΣΤΑΤ), που αφορά  την αλλοίωση των στοιχείων τα οποία οδήγησαν σε «φούσκωμα» του ελλείμματος του 2009 με αποτέλεσμα να μπει η χώρα στο Μνημόνιο.

Στο διαβιβαστικό του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, ο κ. Πεπόνης αναφέρει ότι «από το σύνολο του συλλεγέντος αποδεικτικού υλικού (μάρτυρες και έγγραφα) και ιδίως από μαρτυρικές καταθέσεις, προέκυψαν στοιχεία σχέσιν έχοντα με αξιόποινες πράξεις του νόμου περί ευθύνης υπουργών και πρόσωπα κατέχοντα συγκεκριμένες θέσεις στην κυβέρνηση της Ελλάδας».

O κ. Πεπόνης αναφέρει ότι σε πολλές από τις καταθέσεις που έλαβε «ρητώς γίνεται λόγος για διόγκωση και αυθαίρετο προσδιορισμό του δημοσίου ελλείμματος του 2009 αφενός και ύπαρξη συναφώς και αφετέρου ευθυνών του τότε πρωθυπουργού, μελών της τότε κυβέρνησης και των τότε αρμόδιων υπουργών Οικονομικών».

Ο εισαγγελέας παραθέτει τη λίστα των μαρτύρων τους οποίους εξέτασε που είναι οι:

Ζωή Γεωργαντά,

Νικόλαος Στρόμπλος, πρώην διευθυντής της Διευθύνσεως Εθνικών Λογαριασμών της ΕΛΣΤΑΤ,

Νικόλαος Λογοθέτης, πρώην αντιπρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ,

Κωνσταντίνος Σκορδάς, πρώην μέλος της ΕΛΣΤΑΤ,

Νικόλαος Χουντής, ευρωβουλευτής,

Σοφία Βούλτεψη, δημοσιογράφος,

Γεώργιος Κασσιμάτης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου,

Γεώργιος Ρωμανιάς, οικονομολόγος,

‘Αννα Ζωηρού, οικονομολόγος,

Σταύρος Μπεριάτος, τμηματάρχης του Τμήματος Γενικής Κυβέρνησης και Χρηματοοικονομικών Λογαριασμών,

Ανδρέας Φιλίππου, πρώην μέλος της ΕΛΣΤΑΤ,

Αναστασία Πατεράκη, προϊσταμένη Διεύθυνσης ΑΕΠ,

Γεώργιος Σημιγιάννης, πρώην μέλος της ΕΛΣΤΑΤ,

Στέλλα Μπαλφούσια, οικονομολόγος,

Κωνσταντίνος Κυριακόπουλος, δημοσιογράφος,

Επαμεινώνδας Μαριάς, καθηγητής πανεπιστημίου και

Κυριάκος Σπαθαράκης.

Στο πλαίσιο της έρευνας, ο κ. Πεπόνης είχε, όπως σημειώνει το newpost.gr, αποστείλει κλήση με την ιδιότητα του υπόπτου στον πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ, καθηγητή Ανδρέα Γεωργίου, από τον οποίο ωστόσο δεν έλαβε ανωμοτί κατάθεση.

Θυμίζουμε ότι για την υπόθεση διενεργήθηκε προκαταρκτική εξέταση από τις 19 Σεπτεμβρίου 2011, μετά από καταγγελίες που δημοσιεύτηκαν στον Τύπο, της καθηγήτριας Οικονομετρίας του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και πρώην μέλους της ΕΛΣΤΑΤ Ζωής Γεωργαντά για τεχνητή διόγκωση του αναθεωρημένου ελλείμματος του 2009.

Η καταγγέλλουσα υποστηρίζει ότι τον Νοέμβριο του 2010 η ΕΛΣΤΑΤ, δεχόμενη πιέσεις από την Eurostat, εμφάνισε το έλλειμμα του 2009 στο 15,4% από 12- 13% που ήταν, με στόχο να ληφθούν επιπλέον δυσμενέστερα οικονομικά μέτρα. Η κ. Γεωργαντά υποστηρίζει ότι η διόγκωση έγινε με την ταξινόμηση στη Γενική Κυβέρνηση των ΔΕΚΟ, χωρίς, όπως λέει, να έχουν προηγηθεί, όπως εφαρμόζεται σε όλη την Ευρώπη, στατιστικές μετρήσεις.

- Lifo.gr

.

Η ελληνική κοινωνία ωριμάζει με βίαιο τρόπο

Εμφάνιση-αναγνώριση του καινούργιου στην πολιτική: Ένας οδηγός

Του Γιώργου Ι. Κωστούλα . . Με την πολυποίκιλη κρίση να το αναδεικνύει (τρεχόντως), το πολιτικό πρόβλημα της Ελλάδας εξικνείται μέχρι της μετα-κρίση εποχής (κυρίως). Δεν συνιστά, δηλαδή, μόνο ζήτημα επιβίωσης, αλλά περισσότερο πορείας. Συνοπτικά περιγράφεται με την παρακάτω φράση: “Πώς θα μπορέσει η χώρα να βρει και να διαδραματίσει επιτυχώς ένα ρόλο στον μεταβιομηχανικό, άκρως ανταγωνιστικό, ψηφιακό κόσμο γενικώς, παραμένοντας, συγχρόνως, αν όχι σεβαστό τουλάχιστον αποδεκτό μέλος της Ενωμένης Ευρώπης και της Ευρωζώνης ειδικότερα. Κι αυτό δίχως ένα κομμάτι της κοινωνίας της να βρεθεί οριστικά στην ΄απέξω΄, περιθωριοποιημένο και εξαθλιωμένο”. Αυτό, σίγουρα, δεν είναι σε θέση να το δώσουν οι πολιτικοί σχηματισμοί και συσχετισμοί του παρόντος πολιτικού μας συστήματος. Αυτό μπορεί να κατορθωθεί μόνο από διαδοχικές κυβερνήσεις-ηγεσίες άλλου τύπου που θα καταφέρουν να επινοήσουν, να συστήσουν -να εμπνεύσουν καλύτερα- μια στρατηγική πορείας προς το μέλλον, που θα περιέχει και τα δυο: Ένα συλλογικό εθνικό όραμα, μέσα στο όποιο θα μπορεί να χωρέσει και κάθε επιμέρους ατομικό όνειρο. Είναι προφανές ότι το καινούργιο στην πολιτική ζωή της χώρας είναι το μεγάλο ζητούμενο. Υπάρχουν “δυσκολίες της διάνοιας” και “δυσκολίες της βούλησης”. Οι πρώτες αντιμετωπίζονται συμβατικά μέσα από τους μαθησιακούς μηχανισμούς: της γνώσης, της παιδείας, της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, ακόμα και της αντιγραφής. Οι δεύτερες είναι πολύ ζόρικες: αφορούν τον συνολικό προσανατολισμό μας στον κόσμο, σε ιστορικούς εθισμούς και εμπεδωμένους τρόπους που συνδεόμαστε με εαυτούς και αλλήλους. Οι φαύλοι κύκλοι που χαρακτηρίζουν την ελληνική δημόσια ζωή αντιπροσωπεύουν, ακριβώς, δυσκολίες της βούλησης. Και ιδιαιτέρως πολιτικής βούλησης, κυρίως όμως (τώρα πια) με την μορφή του (ευκταίου) αυτοπεριορισμού του πολίτικου μας συστήματος. Η ελληνική κοινωνία ωριμάζει με βίαιο τρόπο. Το καινούργιο στην πολιτική, όταν εμφανιστεί θα γινόταν αμέσως αντιληπτό. Κυρίως, μάλλον ακριβώς, απ΄ αυτόν το αυτοπεριορισμό. Στο λόγο και στην πράξη. Καταγράφω, εν είδει καταλόγου, ό,τι κατά καιρούς έχει επισημανθεί ως ελπιδοφόρο ξεκίνημα, ως ένα νέο ήθος στην πολιτική. Φανταστείτε ένα ολοπρόσωπο κυβερνητικό σχήμα που θα υπηρετεί την αποτελεσματικότητα και όχι τις ισορροπίες και τα βολέματα. Φανταστείτε τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, τους υπουργούς, τους βουλευτές, τους αξιωματούχους κρατικών τραπεζών και ΔΕΚΟ να περικόπτουν το μισθό τους κατά 30% Φανταστείτε να διοριζόταν γραμματείς υπουργείων και διοικήσεις των ΔΕΚΟ όχι πολιτικά, δηλαδή κομματικά, πρόσωπα αλλά άξια στελέχη της διοίκησης Φανταστείτε την ευρύτερη θεσμική θωράκιση της δημόσιας διοίκησης ώστε ο στελεχιακός κορμός της να παραμένει άθικτος μετά της αλλαγές των κυβερνήσεων Φανταστείτε όλα τα αιτήματα άρσης της βουλευτικής ασυλίας να γίνονται δεκτά από τη Βουλή Φανταστείτε να μαθαίναμε λεπτομερώς πώς οι πολιτικοί απέκτησαν την περιουσία τους Φανταστείτε τον πρωθυπουργό να σχημάτιζε κυβέρνηση μη μονοπαραταξιακή Φανταστείτε την αντιπολίτευση να συμπορεύεται και να συναινεί στη λύση χρόνιων προβλημάτων Φανταστείτε να σταματούσε η χρηματοδότηση των κομμάτων από τον προϋπολογισμό και ο δανεισμός τους από τις τράπεζες Φανταστείτε ότι αποφασίζεται αμέσως η μείωση του αριθμού των βουλευτών στους 200 Φανταστείτε την κατάργηση της παροχής σε υπουργούς, βουλευτές, προέδρους, δημάρχους κλπ κλπ αυτοκινήτων και μάλιστα μεγάλου κυβισμού Φανταστείτε την κατάργηση, προς τους ίδιους, των διαφόρων ατελειών, προνομίων, όπως αεροπορικά εισιτήρια πρώτης θέσης, διαμονή σε πολυτελή ξενοδοχεία κ.α. Φανταστείτε την κατάργηση του φαύλου συνταξιοδοτικού καθεστώτος των βουλευτών, ιδιαίτερα σε σχέση με τον προκλητικά ολίγιστο χρόνο της βουλευτικής τους θητείας Φανταστείτε τη διακοπή της σκανδαλώδους, μέσω αποσπάσεων μάχιμων δημοσίων υπαλλήλων, κάλυψης των αναγκών(;) των γραφείων τους σε υπαλληλικό προσωπικό Φανταστείτε οι εκατοντάδες αστυνομικοί που σήμερα παρέχουν αμφιβόλου χρησιμότητας υπηρεσίες ασφάλειας σε διάφορους πολιτικούς και άλλους επωνύμους να επέστρεφαν αμέσως στις αποδυναμωμένες, από την απουσία τους, υπηρεσίες τους Φανταστείτε τη συγκρότηση θεσμικών διακομματικών επιτροπών, εμπλουτισμένων με υπηρεσιακά, κυρίως δικαστικά, πρόσωπα για τη διαχείριση των κρατικών προμηθειών, αναθέσεων κλπ Φανταστείτε την, ακόμα και συνταγματική, καθιέρωση πολιτικής συναίνεσης σε βασικά ζητήματα του δημοσίου βίου Φανταστείτε την άμεση μεταφορά στα καθ΄ ημάς του αγγλικού κανονισμού λειτουργίας του κοινοβουλίου, του δημόσιου λογιστικού γενικότερα, που επιτρέπει την άμεση τιμωρία, διαπόμπευση και καταλογισμό της δαπάνης σε οικονομικά άτακτους πολιτικούς Φανταστείτε τους πολιτικούς μας να συνομιλούν με τους εθνικούς προμηθευτές, τους ισχυρούς της οικονομίας ή ομάδες επιρροής όχι εν κρυπτώ, αλλά φανερά, με γνωστή ατζέντα και προς όφελος του κυρίαρχου δημοσίου συμφέροντος και της δημοκρατικής λειτουργίας του κράτους Φανταστείτε την άμεση κατάργηση του 15ου-16ου μισθού, αλλά και την απόλυτη μισθολογική εξομοίωση -ένταξη των υπαλλήλων της Βουλής στο ενιαίο μισθολόγιο Φανταστείτε τους πολιτικούς μας να αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους και να μην σχολιάζουν τα πολιτικά μας πράγματα ως παρατηρητές, αναλυτές ή τρίτοι μη εμπλεκόμενοι. Λες και το εκάστοτε πρόβλημα δεν τους αφόρα. Είναι προφανές ότι όλα αυτά θα συνιστούσαν για τη χώρα μας καινοφανείς, αντισυμβατικές πράξεις. Με ένα κοινό γνώρισμα: Τον ενεργό αυτοπεριορισμό του πολιτικού μας συστήματος. Ενός συστήματος-γενεσιουργό αιτία όλων των τρεχόντων δεινών της χώρας. Δεν θα ήταν αυτό ένα νέο πλαίσιο λειτουργίας του; Ένα νέο συμβόλαιο κυβέρνησης και λαού; Δεν μοιάζει αυτό με μια νέα αρχή; Δεν θα αποκαθιστούσε, κατά μεγάλο μέρος, την αξιοπιστία του συστήματος και τη συνακόλουθη εμπιστοσύνη του Έλληνα φορολογούμενου προς το κράτος; Δεν θα ξυπνούσε όλα τα αγαθά αισθήματα του Έλληνα προς την πάσχουσα, την εν κινδύνω πατρίδα, που έχουμε δει να εκδηλώνονται σε αντίστοιχες περιπτώσεις στο παρελθόν; Το Κοινοβούλιό μας μοιάζει με μια δεξαμενή ξινισμένου κρασιού, όπου ο νέος μούστος που προστίθεται ακολουθεί το νόμο της χημείας. Μόνη ελπίδα, να καταστήσουμε το ξύδι ανενεργό. Η επερχόμενη και μάλλον επαναλαμβανόμενη, όπως όλα δείχνουν, εκλογική διαδικασία, θα μας προσφέρει αυτή την ευκαιρία.. ———- * Ο κ. Κωστούλας είναι τέως γενικός διευθυντής εταιρειών του ευρύτερου χρηματοπιστωτικού τομέα. Ένα νέο βιβλίο του, με τίτλο: “ΔΙΑΒΑ-ΖΩΝΤΑΣ με το μολύβι στο χέρι”, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις ΕΠΤΑΛΟΦΟΣ.

- capital.gr

.

Τώρα το ΔΝΤ…ψάχνει 1 τρις

Ενα… τρισ. δολάρια θέλει το ΔΝΤ !

Οργή προκάλεσε στις ισχυρές οικονομικά χώρες της Ασίας και της Αμερικής η ανακοίνωση της θέσης του ΔΝΤ ότι θεωρεί πως χρειάζεται ένα τρισεκατομμύριο δολάρια για να μπορέσει να χειριστεί αποτελεσματικά το πρόβλημα της «διάσωσης» χωρών στο άμεσο μέλλον. Ολοι κατάλαβαν ότι καθώς οι χώρες της Ευρωζώνης είναι αυτές που βρίσκονται σε δεινή οικονομική κατάσταση, η ανακοίνωση του ΔΝΤ είναι στην ουσία μια συγκαλυμμένη προσπάθεια να βάλει να πληρώσουν τμήμα του κόστους διάσωσης του ευρώ χώρες της… ασιατικής και της αμερικανικής ηπείρου!

Στην αρχή μάλιστα επικράτησε σύγχυση, καθώς μεταδόθηκε η πληροφορία ότι το ΔΝΤ ζητά πρόσθετο ποσό ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων, αλλά στη συνέχεια διευκρινίστηκε ότι αυτό είναι το συνολικό ποσό που θέλει το ΔΝΤ να διαχειρίζεται, πράγμα που σημαίνει ότι ψάχνει για να βρει πρόσθετη χρηματοδότηση μισού τρισεκατομμυρίου και όχι ενός.

Αυτό συμβαίνει επειδή αυτή τη στιγμή το ΔΝΤ έχει στη διάθεσή του 387 δισεκατομμύρια δολάρια και οι χώρες της Ευρωζώνης υποσχέθηκαν τον περασμένο μήνα ότι θα δώσουν στο ΔΝΤ άλλα 200 δισ. επιπλέον.

Οι ΗΠΑ πάντως ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να δώσουν ούτε δολάριο παραπάνω. Αφενός ούτως ή άλλως δεν θα έδινε η Ουάσιγκτον λεφτά για να στηρίξει μια πολιτική που ενισχύει τη γερμανική ηγεμονία στην Ευρώπη και αφετέρου σε εννέα μήνες γίνονται στις ΗΠΑ προεδρικές και βουλευτικές εκλογές.

Ούτε ο Ομπάμα ούτε οι Δημοκρατικοί βουλευτές θέλουν να αυτοκτονήσουν για χάρη του Βερολίνου, αλλά έτσι κι αλλιώς θα ήταν αδύνατον να περάσει από το Κογκρέσο τέτοια απόφαση λίγους μήνες πριν από τις εκλογές, ακόμη και αν ο Λευκός Οίκος προσπαθούσε να προωθήσει για οποιονδήποτε λόγο αυτό το «δώρο» δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων από τις τσέπες των Αμερικανών φορολογουμένων στους Ευρωπαίους.

Πολύ διστακτικοί στο να συνεισφέρουν στο ΔΝΤ εμφανίζονται και οι Βρετανοί, πράγμα που σημαίνει ότι ουσιαστικά η Ιαπωνία, η Κίνα, η Βραζιλία, η Ρωσία ή ακόμη και η Ινδία καλούνται να πληρώσουν τα «σπασμένα» της Ευρωζώνης και των άπληστων τραπεζιτών της! Δεν γνωρίζουμε πόσο επιτυχημένες θα αποβούν οι προσπάθειες εκβιασμού των χωρών αυτών, αλλά χωρίς την ενεργό συμμετοχή των Αμερικανών στο να βάλουν το μαχαίρι στον λαιμό ιδίως της Κίνας και της Ιαπωνίας, τα αποτελέσματα αναμένονται μάλλον μέτρια. Στο μεταξύ και εν αναμονή της υποβάθμισης τεσσάρων έως έξι κρατών της Ευρωζώνης και από τον οίκο αξιολόγησης Φιτς μέσα στο δεκαήμερο που μεσολαβεί μέχρι το τέλος Ιανουαρίου, η κατάσταση στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ επιδεινώνεται σταθερά.

«Το Ηνωμένο Βασίλειο τρέμει ότι θα είναι η επόμενη χώρα που θα χάσει το ΑΑΑ της» έγραφε χαιρέκακα στον τίτλο σχετικής ανάλυσής της η γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ» και εξηγούσε το γιατί στο ρεπορτάζ της. «Το Λονδίνο ανησυχεί καθώς βλέπει τους Ευρωπαίους εταίρους του να θέτουν θέμα τη νομιμότητα του ΑΑΑ του. Μετά τις πρόσφατες επιθέσεις του Παρισιού κατά της αγγλικής οικονομίας, επιτέθηκε με τη σειρά της και η Γερμανία.

Ετσι, για τον Μίκαελ Φουξ, νούμερο δύο της κοινοβουλευτικής ομάδας του πολιτικού σχηματισμού της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, ”αν κανείς θέλει να είναι συνεπής, πρέπει να υποβαθμίσει και το Ηνωμένο Βασίλειο”, του οποίου το χρέος και το δομικό έλλειμμα του προϋπολογισμού είναι μεγαλύτερα από όσο στη Γαλλία» υπογραμμίζει η γαλλική εφημερίδα.

«Την ίδια στιγμή που χειροκροτούν τη δρακόντεια δίαιτα λιτότητας που ακολουθεί χωρίς χαλάρωση το Λονδίνο, οι οίκοι αξιολόγησης ανησυχούν για τις ελάχιστα ικανοποιητικές προοπτικές ανάπτυξης της βρετανικής οικονομίας» τονίζει η «Μοντ».

Λυσσαλέες αντιθέσεις κυριαρχούν πλέον μεταξύ των ηγετικών χωρών της Ευρώπης.

Μόνο η κοινή προσπάθεια λεηλασίας των εισοδημάτων των λαών τους τις ενώνει  …

«ΣΚΟΥΠΙΔΙ»

Για χρεοκοπία πάνε και την Πορτογαλία

Κατηγορηματικοί οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου. «Η Πορτογαλία κινείται μέσα στο έδαφος χρεοκοπίας. Οι μεγάλοι οίκοι δανειοληπτικής αξιοπιστίας αξιολογούν τη χώρα ως σκουπίδι» έγραφαν προχθές στους τίτλους του σχετικού ρεπορτάζ. Μόλις τον Ιούνιο θα λήξει ένα μεγάλο πορτογαλικό ομόλογο αξίας 10 δισεκατομμυρίων ευρώ και οι συνολικές ανάγκες δανεισμού της χώρας για ολόκληρο το 2012 ανέρχονται σε μόλις 17,5 δισ. ευρώ, αλλά παρ’ όλα αυτά οι κερδοσκόποι του χρηματοπιστωτικού συστήματος έχουν ήδη καταδικάσει την Πορτογαλία. Μια χώρα που δεν είχε ούτε μεγάλο δημόσιο χρέος, ούτε υψηλές αποδοχές, ούτε καν τυχοδιώκτες τραπεζίτες σαν την Ιρλανδία.

Τίποτε από αυτά όμως δεν φαίνεται να τη σώζει.

 

-Συντάκτης Γιώργος Δελαστίκ

- ethnos.gr

 

.

Σημίτης εναντίον του Μνημονίου

… με χρονοκαθυστέρηση !

Σήμερα το πολιτικό γραφείο του πρώην Πρωθυπουργού μοίρασε δελτίο τύπου με αποσπάσματα ομιλίας του στο Βερολίνο.

Λέει λοιπόν :

«Η συμφωνία μεταξύ της ΟΝΕ και της Ελλάδας για την πολιτική, που οφείλει να εφαρμόσει η Ελλάδα, ώστε να της χορηγηθεί το σύνολο των δόσεων του συμφωνηθέντος δανείου, γνωστή ως Μνημόνιο, συντάχτηκε χωρίς να υπάρχει ικανοποιητική προετοιμασία και λειτούργησε με τρόπο που επιδείνωσε την κατάσταση. Οι συντάκτες του Μνημονίου παρέλειψαν να συναρτήσουν τους στόχους τους με τις πραγματικές εξελίξεις, να προβλέψουν δηλαδή ότι σε περίπτωση ύφεσης θα παρατείνεται αυτόματα ο χρόνος πραγματοποίησης των στόχων ή και θα περιορίζονται ορισμένες επιδιώξεις. Ήταν ένα πολιτικά μοιραίο λάθος. Η παράλειψη είχε ως αποτέλεσμα να εξακολουθεί το αρχικό σκληρό πρόγραμμα λιτότητας παρά την ύφεση που επήλθε και να επιτείνει κατά πολύ την ύφεση».

«χρειάζεται η διαμόρφωση ενός νέου τρόπου αντιμετώπισης των ανισοτήτων μεταξύ του ανεπτυγμένου κεντρικού πυρήνα της ευρωζώνης και της λιγότερο ανεπτυγμένης περιφέρειάς της»

Τέλος έκανε και πρόταση «έξοδος από την κρίση επιβάλλει “την φυγή προς τα εμπρός” δηλαδή στην κατεύθυνση μιας οικονομικής διακυβέρνησης και μιας πολιτικής ενοποίησης. Αυτός είναι ο στόχος που πρέπει με σοβαρότητα και επιμονή να επιδιώξουμε. Το ελληνικό πρόβλημα δεν ήταν μία ατυχία στην πορεία της Ένωσης, η παρεκτροπή που ανέτρεψε ένα καλά σχεδιασμένο εγχείρημα. Ήταν ο καταλύτης που ανέδειξε τις αδυναμίες της μέχρι τώρα οικονομικής διακυβέρνησης, την ανάγκη ενός νέου προσδιορισμού της».

Φυσικά 2 χρόνια δεν έλεγε τίποτε λόγω διακριτικότητας; Ή τώρα άρχισαν οι έρωτες με την Δημοκρατική Αριστερά και τον Κουβέλη; Στα περί Ευρώπης συμφωνούμε παρ όλα αυτά. Φυσικά και η Ελλάδα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Αλλά λέμε ο κύριος Σημίτης δεν έχει καμμιά ευθύνη; Εμείς την μνήμη μας δεν την απωλέσαμε ακόμη… όταν ο πρώην Πρωθυπουργός ήθελε την Ελλάδα «χώρα των υπηρεσιών»…. ναι με αυτό το οικονομικό μοντέλο γιγαντώθηκαν οι φούσκες !

 -    πηγή,       smartpost.gr

 .