Skip to content

«Θα ήμασταν το ευτυχέστερο έθνος στην Ευρώπη, εάν η Τουρκία ήταν μια δημοκρατική ευρωπαϊκή χώρα», Νικ.Κοτζιάς

-Capital Controls, Στα 5.000 ευρώ απελευθερώνεται το όριο ανάληψης μετρητών.

ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ 365 ΜΕΡΕΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ», προώθηση της Ελλάδας

12/06/2018

Το φιλμ του ΕΟΤ για την προώθηση της Ελλάδας παίρνει το ένα βραβείο μετά το άλλο

 ΕΟΤ «Greece – A 365 Day Destination»
ΕΟΤ «Greece – A 365 Day Destination»

Συνεχίζονται οι βραβεύσεις για το βίντεο παραγωγής του ΕΟΤ «Greece – A 365 Day Destination», που τον Απρίλιο απέσπασε δυο ακόμη βραβεία σε διεθνή τουριστικά φεστιβάλ και πέντε συνολικά σε οκτώ μήνες.

Το βίντεο του ΕΟΤ έλαβε το Χρυσό Βραβείο στο Τουριστικό Φεστιβάλ του Veliko Tarnovo της Βουλγαρίας – στην κατηγορία προωθητικών ταινιών (Promotional Film) – «για την παρουσίαση της Ελλάδας ως προορισμού όλο τον χρόνο», σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στις 20 Απριλίου 2018.

Επίσης, το ίδιο βίντεο έλαβε το Αργυρό Βραβείο στο 11ο Φεστιβάλ Τουριστικών Ταινιών στη Ρίγα της Λετονίας, 11st Riga Tour Film Festival και στην κατηγορία χώρας- τουριστικού προορισμού Tourism Destination Country, ανάμεσα σε 220 συμμετοχές.

Το βραβείο παρέλαβε ο σκηνοθέτης και σεναριογράφος της ταινίας Αντώνης Θεοχάρης Κιούκας, ο οποίος, μετέφερε χαιρετισμό της Υπουργού Τουρισμού Έλενας Κουντουρά και του Γενικού Γραμματέα του ΕΟΤ κ. Κωνσταντίνου Τσέγα, στην εκδήλωση βραβείων στις 27 Απριλίου, καλώντας τους παρευρισκόμενους από όλο τον κόσμο να επισκεφτούν και να γνωρίσουν την Ελλάδα και τις υπόλοιπες εποχές του χρόνου εκτός του καλοκαιριού.

Δείτε το βίντεο του ΕΟΤ

Η ταινία του ΕΟΤ, έχει μέχρι στιγμής αποσπάσει πέντε διεθνή βραβεία σε διάστημα οκτώ μηνών, με αυτές τις δύο νέες διακρίσεις και προηγουμένως:
Το Πρώτο Βραβείο Ευρωπαϊκού προορισμού 2017 του Παγκόσμιου Οργανισμού Τουρισμού των Ηνωμένων Εθνών UNWTO ανάμεσα σε 23 υποψήφιες χώρες της Ευρώπης, στο σχετικό διαγωνισμό του ΠΟΤ, κατά τη γενική συνέλευση του Οργανισμού στο Τσενγκντού της Κίνας. Το Ειδικό βραβείο στο Διεθνές Τουριστικό Φεστιβάλ του Ζάγκρεμπ, από τη Διεύθυνση του Φεστιβάλ, στην κατηγορία Τουριστική ταινίας διάρκειας έως 7 λεπτά που επελέγη ε ανάμεσα σε 48 ταινίες.
Το Δεύτερο Βραβείο βίντεο Παγκόσμιου Τουριστικού Προορισμού- και Πρώτο στην Ευρώπη- του Διεθνούς Φεστιβάλ του Βερολίνου Golden City Gate, στο πλαίσιο της Διεθνούς Τουριστικής Έκθεσης ITB.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ – iefimerida.gr-

Advertisements

Η εκκλησία με τα 17 πλατάνια στη σκεπή της – ρεκόρ Γκίνες

09/06/2018

Η εκκλησία στην Πελοπόννησο με τα 17 πλατάνια στη σκεπή της Η εκκλησία στην Πελοπόννησο με τα 17 πλατάνια στη σκεπή της [εικόνες]

ΜΟΝΑΔΙΚΟ

Υπάρχει ένα μικρό εκκλησάκι στο χωριό Βάστα της Μεγαλούπολης στην Πελοπόννησο το οποίο έχει μπει στο ρεκόρ Γκίνες ως «θαυμαστό ναΐδριο», καθώς εντύπωση προκαλεί ο τρόπος που έχουν φυτρώσει από πάνω του τα 17 δέντρα.

Συγκεκριμένα, το παράξενο αξιοθέατο είναι «κρυμμένο» μέσα σε ένα πυκνό δάσος με βελανιδιές και τρεχούμενα νερά και βρίσκεται κοντά στον ποταμό Χάραδρο.

Το εντυπωσιακό είναι πως τα 17 πλατάνια δεν βρίσκονται γύρω από τον ναό, αλλά αυτά βγαίνουν μέσα από την στέγη, με αποτέλεσμα να διακρίνονται οι κορμοί και τα κλαδιά του μόνο που βγαίνουν από την οροφή.

Κατά την θρησκευτική παράδοση ο αριθμός των δέντρων δεν είναι τυχαίος, καθώς 17 ήταν και τα χρόνια που έζησε η Αγία Θεοδώρα.

Αρχικά ο θρύλος λέει ότι αυτό ήταν το σημείο όπου εκτελέστηκε και έτσι  το αίμα της έγινε ποτάμι και τα μαλλιά της δένδρα.

Ωστόσο, ερωτήματα προκαλεί το πως παρά τα πλατάνια που ουσιαστικά «τρύπησαν» την στέγη της εκκλησίας για να βγουν δεν κατέστρεψαν ή έστω γκρέμισαν κάποιο μέρος του, με αποτέλεσμα να στέκεται ακόμη όρθιο.

Η πρώτη έρευνα έγινε το καλοκαίρι του 1996, όταν Διεύθυνση Αναστηλώσεων Βυζαντινών και ΜεταΒυζαντινών Μνημείων ζήτησε από το Εργαστήριο Γεωφυσικής του Πανεπιστημίου Πάτρας, να διερευνήσει ενδεχόμενο στατικό πρόβλημα.

 Τότε πραγματοποιήθηκε ένας πρωτοποριακός για την εποχή έλεγχος με τομογραφία γεωραντάρ και ηλεκτρική τομογραφία.

Τα αποτελέσματα έδειξαν τότε ότι το ριζικό σύστημα των δένδρων έχει διεισδύσει στην πέτρινη κατασκευή των τοίχων, δημιουργώντας κενά.

Μέσω αυτών φτάνει στο έδαφος, δημιουργώντας στην πραγματικότητα ένα πλέγμα που κρατάει το κτίριο όρθιο.

 Η εκκλησία είναι βυζαντινή και ανεγέρθηκε τον 12 αιώνα μ.Χ. προς τιμή της Αγίας Θεοδώρας που εκτελέστηκε στην περιοχή. Έχει μόλις τέσσερα μέτρα πλάτος και πέντε μέτρα μήκος και γιορτάζει.

Οσο για την ιστορία της Αγίας Θεοδώρας που γιορτάζει στις 11 Σεπτεμβρίου, σύμφωνα κατά μία εκδοχή,  καταγόταν από τη Βάστα της Πελοποννήσου και ήταν το μεγαλύτερο παιδί μιας φτωχής οικογένειας.

Την περίοδο εκείνη ένας άντρας από κάθε οικογένεια έπρεπε να συμμετέχει στον στρατό, αλλά ο πατέρας της ήταν άρρωστος και η οικογένεια πολύ φτωχή για να μισθώσει κάποιον μισθοφόρο να πάρει τη θέση του.

Για τον λόγο αυτό, η Θεοδώρα αποφάσισε να υποδυθεί τον άντρα και να συμμετέχει εκ μέρους της οικογένειάς της στο στρατιωτικό σώμα του χωριού. Η Θεοδώρα δεν υστερούσε σε τίποτα από τους άλλους στρατιώτες. Ήταν θαρραλέα και ήξερε να μάχεται.

Τότε μια κοπέλα πιστεύοντας πως είναι άντρας την ερωτεύτηκε. Η Θεοδώρα προσπάθησε να την απομακρύνει και τότε η νεαρή κοπέλα αποφάσισε να την εκδικηθεί. Κοιμήθηκε με έναν άλλο στρατιώτη, έμεινε έγκυος και υποστήριξε στον Διοικητή του στρατού ότι το παιδί που περίμενε ήταν από τη Θεοδώρα.

Η Θεοδώρα αρνήθηκε να την παντρευτεί και την καταδίκασαν σε θάνατο γιατί ατίμασε την τιμή της κοπέλας.

Μέχρι την τελευταία στιγμή αρνήθηκε να αποκαλύψει το μεγάλο της μυστικό και τελικά τη σκότωσαν στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η εκκλησία. Σύμφωνα με την παράδοση στα τελευταία της λόγια ανέφερε: «Κάνε Κύριε τα χρόνια μου να γίνουν δέντρα και το αίμα μου νερό να τα ποτίζει».

Με πληροφορίες από: mixanitouxronou.gr/ Φωτογραφίες: peloponeseevents.gr, dogma.gr

Πηγή: Η εκκλησία στην Πελοπόννησο με τα 17 πλατάνια στη σκεπή της [εικόνες] | iefimerida.gr

Περί ρωσοφιλίας

08/06/2018

 

Κράτα κοντά τους φίλους σου, αλλά πιο κοντά κράτα τους εχθρούς σου

Η πίστη στη Ρωσία −στην αγαθή της φύση, στις καλές της προθέσεις, στην αξία του πολιτισμού της− εκδηλώνεται στις πολιτικές μας επιλογές και στον καθημερινό λόγο. Δείχνουμε να προτιμάμε το «ρωσόφιλο» κόμμα έναντι του «αμερικανόφιλου», του «αγγλόφιλου» ή του «γαλλόφιλου», υιοθετώντας τη μυθολογία σχετικά με τις ελληνορωσικές σχέσεις. Ο πρώτος μύθος είναι −ιδιαίτερα για την αριστερά− η Οκτωβριανή επανάσταση: Ο λαός που την έφερε εις πέρας θεωρείται ο περιούσιος. Ολόκληρη η ιστορία του ελληνικού κομμουνισμού στηρίζεται στη ρωσοφιλία· και σε πλείστες περιπτώσεις καταλήγει στην αντικατάσταση της πατρίδας.

 Οι κομμουνιστές αγαπούσαν τη Ρωσία −τη «Σοβιετική Ένωση»− με την αυταπάτη του διεθνισμού· ήταν πατριώτες μιας χώρας που δεν γνώριζαν και που αποτελούσε το ιδεώδες τους, το ιερό Δισκοπότηρο της ιδεολογίας τους. Για κάμποσες δεκαετίες, ήρωες και ινδάλματά τους ήταν οι σοβιετικοί ηγέτες, επιστήμονες, αστροναύτες, ποιητές, ηθοποιοί, χορευτές και τραγουδιστές. Τα βιβλία που διάβαζαν ήταν ρωσικά· η αριστερά είχε τον δικό της λογοτεχνικό κανόνα από τον οποίον αποκλείονταν οι «αστοί» συγγραφείς: περιέργως, οι Ρώσοι θεωρούνταν συλλήβδην επαναστάτες, εκτός φυσικά αν ήταν πράκτορες της αντίδρασης όπως ο Παστερνάκ, ο Σολζενίτσιν και ο Ναμπόκοφ. Είχε ελάχιστη σημασία για τους Έλληνες αριστερούς το ότι οι μεγάλοι Ρώσοι συγγραφείς έπεφταν ένας-ένας από το παράθυρο μετά την επικράτηση των μπολσεβίκων. Αχ, αυτές οι ευαίσθητες ρωσικές ψυχές! Αν οι κομμουνιστές μάθαιναν μια ξένη γλώσσα αυτή ήταν τα ρωσικά: το βάθος του ορίζοντα ήταν κόκκινο και ρωσικό.

Για τους αριστερούς διανοουμένους, η ρωσική, προεπαναστατική και μετεπαναστατική λογοτεχνία, η ρωσική τέχνη (μολονότι πέθανε το 1930 περίπου), η ρωσική πνευματική ζωή (αναιμική κι αυτή) καταδείκνυαν τη βαθύτερη ουσία της ρωσικής ψυχής. Αν για τους αντικομμουνιστές οι Ρώσοι ήταν τα ταλαίπωρα ανθρωπάκια που τσαλαπατήθηκαν στην κηδεία του Στάλιν και που έπνιγαν τη θλίψη τους στη βότκα, για τους κομμουνιστές ήταν ο ατρόμητος λαός που είχε κατατροπώσει τον Χίτλερ και που οικοδομούσε τη μεγάλη σοσιαλιστική πατρίδα με τα ίδια του τα χέρια. Η εργατικότητα ήταν αρετή μόνο σε σοσιαλιστικές συνθήκες, όχι σε συνθήκες καπιταλιστών-αφεντικών. Η ρωσοφιλία έφτανε στο απώτερο παρελθόν: οι κομμουνιστές δεν λάτρευαν μόνο τον Λένιν και τον Στάλιν, αλλά και τον Μεγάλο Πέτρο, παραμερίζοντας τις ιστορικές ρήξεις και τη χριστιανική ταυτότητα των Ρώσων. Ως «άθεοι» έβλεπαν όλο τον κόσμο ως «άθεο»· δεν κατανοούσαν τη φύση του σοβιετικού καθεστώτος, ούτε ήθελαν να δουν τι συνέβαινε πραγματικά και γιατί συνέβαινε αυτό που συνέβαινε.

Από την άλλη πλευρά, αν και επρόκειτο περί συγκοινωνούντων δοχείων, οι Έλληνες θρησκευόμενοι, δηλαδή η πλειονότητα των Ελλήνων, ένιωθαν συγγένεια με την ομόθρησκη Ρωσία.

Το ΚΚΕ εκμεταλλευόταν αυτή τη συγγένεια παραπέμποντας σε ιστορικά επεισόδια όπως τα λεγόμενα Ορλοφικά ―τα οποία ερμήνευε με τον δικό του χειριστικό τρόπο. Η αποτυχημένη εξέγερση των Ελλήνων το 1770 την οποία υποκίνησαν οι Ορλόφ, αξιωματούχοι της τσαρικής Ρωσίας −επί Αικατερίνης Β’− εναντίον των Οθωμανών στη διάρκεια του ρωσοτουρκικού πολέμου (1768-74), είχε οδυνηρές συνέπειες για τους εξεγερθέντες. Αλλά, ήδη από τη Συνθήκη του Κάρλοβιτς το 1699, όταν έγινε φανερό ότι η Ρωσία χρειαζόταν πέρασμα στη Μεσόγειο, οι Έλληνες προσέβλεπαν στη συμμαχία με την ομόθρησκη δύναμη: ο φιλορωσισμός τους βασιζόταν στη χριστιανική ορθοδοξία και σ’ ένα είδος σταυροφορίας εναντίον του Ισλάμ.

Επικρατούσε, όπως και σήμερα, συναισθηματική φόρτιση των χριστιανών: τότε οι Έλληνες υφίσταντο εξευτελισμούς από τους Τούρκους· αργότερα από τις μεγάλες δυνάμεις της Δύσης και την εγχώρια δεξιά· σήμερα από τη Γερμανία. Έτσι, ο ελληνισμός στράφηκε προς τη Ρωσία. Έπαιξαν ρόλο και οι «χρησμοί» του Ροδίτη Αγαθάγγελου που στον 13ο αιώνα αναφερόταν στο «ξανθό γένος» το οποίο έμελλε να ελευθερώσει τους υπόδουλους Έλληνες από τον οθωμανικό ζυγό. Κι αργότερα, στον 18ο αιώνα, ο Ιωάννης Πρίγκος, εθνικός ευεργέτης που ζούσε στο Άμστερνταμ, αποκαλούσε τη Ρωσία «κοινή των ορθοδόξων μητέρα και μόνη ελπίδα και καταφυγή του δυστυχούς μας γένους». Στη συνέχεια, το ρωσικό κόμμα του Ανδρέα Μεταξά, αν και υποστήριζε τον Καποδίστρια (το 1823 ο Καποδίστριας ήταν υπουργός εξωτερικών της Ρωσίας· επί τσάρου Αλεξάνδρου Α’) όφειλε τη δημοτικότητά του στην προτεραιότητα που έδινε στην Ορθοδοξία. Οι ρωσόφιλοι (ανάμεσα στους οποίους ήταν ο Κολοκοτρώνης) δεν επηρεάζονταν από τις δυτικές δημοκρατίες· εμφορούνταν από το νεφελώδες όνειρο ενός χριστιανικού κράτους χωρίς κρατικές δομές.

Στο μεταξύ, η ρωσοφιλία εξελίχθηκε σαν μια ομοψυχία ομοιοπαθών: οι Έλληνες, που θεωρούν τον εαυτό τους «πολύπαθο», σπεύδουν να ευθυγραμμιστούν με άλλους «πολύπαθους», θύματα της ιστορίας και των ισχυρών. Σύμφωνα με τα στερεότυπα, οι Ρώσοι είναι φιλόξενοι και συναισθηματικοί, αντίθετα από τους Δυτικοευρωπαίους που είναι ψυχροί, υποκριτές και συμφεροντολόγοι. Η Ρωσία μοιάζει να καταργεί τις διαφορές μεταξύ Βορρά-Νότου: Μολονότι ο χειμώνας είναι βαρύς, η ρωσική ψυχοσύνθεση ταιριάζει στον Νότο· θεωρείται μείγμα τολστοϊκού ασκητισμού και σλαβικού ηδονισμού· πνευματοθρησκευτική κοινότητα με τελετουργίες που υπερβαίνουν το περιεχόμενο. Όπως συνήθως, τα στερεότυπα περιέχουν κάποια αλήθεια μαζί με πλήθος αντιφάσεων.

Υπάρχουν ρωσικές λέξεις που αντιστοιχούν σε έννοιες άγνωστες στη Δύση αλλά κατανοητές στην Ελλάδα, ιδιαίτερα στους κύκλους των κομμουνιστών και των θρησκευομένων: πρόκειται για σημαίνοντα σχετικά με την αποφυγή της φορολογίας, με την αλληλοκάλυψη μπροστά στην παγίδα του νόμου, με τη συλλογική ευθύνη, με την εξουσία των πρεσβυτέρων, με την πατριαρχία, με το αντιδυτικό πνεύμα. Το τελευταίο είναι ένας ακόμη παράγοντας ρωσοφιλίας: ο αντιαμερικανισμός και ο αντιδυτισμός που, με τη σειρά τους, οφείλονται στις διαφορές των νοοτροπιών και στο σύμπλεγμα της ρωσικής και ελληνικής ανωτεροκατωτερότητας· του αισθήματος της ιστορικής αδικίας.

Όσο για τη ρωσική ορθοδοξία, όπως η ελληνική, είναι σφοδρά αντι-καθολική και αντι-προτεσταντική, ενώ, αντιστρόφως, οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες δεν ασχολούνται καθόλου με την Ορθοδοξία· δεν την κρίνουν, δεν τη λαμβάνουν καν υπόψη. Καμιά φορά, όχι αδικαιολόγητα, την υποπτεύονται ως υπερβολικά ανατολίτικη, άρα φιλικότερη προς το Ισλάμ − σε ό,τι αφορά το ήθος, όχι το δόγμα. Ο αντιδυτισμός μάς ενώνει με τη Ρωσία γεφυρώνοντας την αριστερά με τη δεξιά και συγκροτώντας μια κοινή εθνικοθρησκευτική ταυτότητα που περιλαμβάνει Βαλκάνιους και Σλάβους γενικότερα − κι από τους οποίους εξαιρούνται οι Πολωνοί ως Καθολικοί και αντι-Ρώσοι.

Προσφάτως, η ρωσοφιλία εντείνεται ως απάντηση στην κυριαρχία της «τευτονικής φυλής». Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, παρουσία του κ. Κατρούγκαλου. Μεταξύ των παρευρισκομένων ήταν διάφορα άτομα που, κατά τα φαινόμενα, κάνουν καριέρα στη φασιστοειδή διαπαιδαγώγηση της ελληνικής νεολαίας. Δεν είναι οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι που μπερδεύουν τη ρωσοφιλία με τη σοβιετοφιλία, τον τσαρισμό με τον κομμουνισμό. Γιατί όχι άλλωστε;

Η ιστορική συνέχεια είναι προφανής: παλιός πολιτισμός, εθνικισμός, πολιτική πανρωσισμού, αυταρχική πλην όμως δημοφιλής ηγεσία. Και παρ’ όλ’ αυτά, η συνεργασία με τη Ρωσία είναι επιθυμητή και απαραίτητη· το μοιραίο λάθος θα ήταν να στηρίζεται στον παραδοσιακό φιλορωσισμό, στις αυταπάτες του Κολοκοτρώνη, του ΚΚΕ και των παπάδων. Друзей держи вблизи себя, а врагов – еще ближе: κράτα κοντά τους φίλους σου, αλλά πιο κοντά κράτα τους εχθρούς σου· τους οποίους καλό είναι να αναγνωρίζεις.-

Ο ΔΗΜΟΣ ΕΥΠΑΛΙΟΥ (επαρχ. Δωρίδος) το 1889 είχε πληθυσμό 3.495 κατοίκους

02/06/2018

ΕΞΩΦΥΛΛΟ .0001

-https://sotosalexopoulos.blogspot.com/2014/12/1889.html –

.

87) ΔΗΜΟΣ ΕΥΠΑΛΙΟΥ (επαρχΔωρίδος).

–Δήμαρχος Γ. Σεπεντζής.

–Χωρία 15, πρωτ. Μπασταίοι, συνοικ. του χωρίου Κλιμακίου.

Πληθ. τω 1870: 2.431,   τω 1879: 3.132,   τω 1889: 3.495.

–Έδαφος: Ασβεστόλιθοι, σχιστόλιθοι, ψαμμίτης.

–Γεωργία: Σίτος, αραβόσιτος, κριθή, φασόλια, ολίγοι σταφιδώνες, βοσκαί.

Ταχυδρ. γραφείον Σουλέ.

–Επισκ. Φωκίδος.

–Δημοτικά Σχολεία 9 (μαθ. άρρ. 65), Γραμματοδ. 7.

–Συγκοινωνία ένθεν μέν διά Βιστρινίτσης ένθεν δε διά Ναυπάκτου, ών μικρόν απέχει, σχεδόν εξ ίσου.-

 

 

84) ΔΗΜΟΣ ΚΡΟΚΥΛΙΟΥ (επαρχ. Δωρίδος).

–Δήμαρχος Αναστ. Σακαρέλος.

–Χωρία 7, πρωτ. θερ. Πενταγιοί, χειμερ. Παλαιοκάτουνον.

–Πληθ. τω 1870: 3.131, τω 1879: 3.649, τω 1889: 3.246.

–Έδαφος: Ασβεστόλιθοι, σχιστόλιθοι, ψαμμίτης.

–Γεωργία: Σιτηρά, κυρίως αραβόσιτος, όσπρια, αμπελώνες, καρποφόρα δένδρα, λαχανόκηποι, βοσκαί.

–Ειρηνοδικείον (Πρωτοδ. Αμφίσσης).

–Επισκ. Φωκίδος.

–Ελλην. Σχολ. (ταξ. 1 μαθ. 20), Δημοτικά 4 (μαθ. άρρ. 200).

–Συγκοινωνία διά Βιτρινίτσης, Αμφίσσης, Ιτέας και διά Ναυπάκτου.

.

85) ΔΗΜΟΣ ΒΩΜΕΑΣ (επαρχ. Δωρίδος).

–Δήμαρχ. Μιλτ. Ι. Κουτσαγγέλης.

–Χωρία 6, πρωτ. Αρτοτίνα.

–Πληθ. τω 1870: 3.089, τω 1879: 3.475, τω : 1889: 2.703.

–Έδαφος: Ασβεστόλιθοι, σχιστόλιθοι, ψαμμίτης.

–Γεωργία: Σιτηρά, όσπρια, αμπελώνες και βοσκαί.

–Η Αρτοτίνα είναι έδρα θερινή του Ειρηνοδικείου Κροκυλίου.

–Επισκοπή Φωκίδος.

–Δημοτικά Σχολ. 4 (μαθ. άρρ. 140), Γραμματοδ. 2.

–Συγκοινωνία δι’ Αμφίσσης, Ιτέας.

.

86) ΔΗΜΟΣ ΠΟΤΙΔΑΝΙΑΣ (επαρχ. Δωρίδος).

–Δήμαρχος Κ. Ηλιόπουλος.

–Χωρία 6 και μονή «Βαρνάκοβα», πρωτ. Άνω Παλαιοαξάριον.

–Πληθ. τω 1870: 2.177, τω 1879: 2.118, τω 1889: 2.141.

–Έδαφος: Ασβεστόλιθοι, σχιστόλιθοι, ψαμμίτης.

–Γεωργία: Σιτηρά, όσπρια, αμπελώνες, λαχανόκηποι, και πλείσται υπέρ πάντα άλλον δήμον βοσκαί διά κτηνοτροφίαν λίαν ανεπτυγμένην.

–Ταχυδρ. γραφείον.

–Ειρηνοδικείον (Πρωτοδ. Αμφίσσης).

–Επισκ. Φωκίδος.

–Δημοτικά Σχολ. 4 (μαθ. άρρ. 120), Γραμματοδ. 2.

–Συγκοινωνία διά Βιτρινίτσης κυρίως, διά Ναυπάκτου και δι’ Αμφίσσης Ιτέας.

.

88) ΔΗΜΟΣ ΤΟΛΟΦΩΝΟΣ (επαρχ. Δωρίδος).

–Δήμαρχος Αγησίλαος Δρόσου.

–Χωρία 10, πρωτ. Βιτρινίτσα, πολίχνη παράλιος εν τω Κορινθιακώ.

–Πληθ. τω 1870: 3.221, τω 1879: 3.541, τω 1889: 4.102.

–Έδαφος: Ασβεστόλιθοι, σχιστόλιθοι, ψαμμίτης.

–Γεωργία: Κριθή κυρίως, σίτος, αραβόσιτος, αμπελώνες, ολίγοι σταφιδώνες, ελαιώνες.

–Ταχ. και τηλ. γραφείον ηνωμένον.

–Χειμερινή έδρα του ειρηνοδικείου Ποτιδανίας.

–Επισκ. Φωκίδος.

–Ελλην. Σχολ. (ταξ. 2 μαθ. 20), Δημοτικά 5 (μαθ. άρρ. 140), Γραμματοδ. 1.

–Συγκοινωνία διά των ατμοπλοίων της Ελλ. Ατμ. των γραμμών Κορινθιακού (όρα συγκ. Αμφίσσης, Πατρών και Κορίνθου).»

Πόσα χρήματα έχουμε και πόσα χρειαζόμαστε για να καλύψουμε τις ανάγκες μας, μέχρι το 2022

01/06/2018

Οι χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας μέχρι το 2022

NURPHOTO VIA GETTY IMAGES

Με το ραντεβού να έχει δοθεί για τον Ιούνιο ώστε όλα τα ανοιχτά ζητήματα αφορούν το χρέος, την μεταμνημονιακή εποπτεία, τη στάση του ΔΝΤ να κλείσουν.

Όπως είναι πλέον γνωστό Βερολίνο και Ταμείο συνεχίζουν να διαφωνούν και τη μορφή που θα έχει η ρύθμιση του χρέους, αλλά κυρίως την αυτοματοποίηση του μηχανισμού και τις υποχρεώσεις που θα πρέπει να αναλάβει η κυβέρνηση.

Η απόσταση που για ακόμα μια φορά φαίνεται να χωρίζει την Γερμανία και ΔΝΤ μοιάζει να βάζει εμπόδιο στην πορεία των διαπραγματεύσεων και να καθυστερεί τις εξελίξεις. Ο δρόμος είναι δύσκολος και ανηφορικός.

Μακρύς είναι ο δρόμος όμως και σε ό,τι αφορά στις ανάγκες χρηματοδότησης της χώρας έως το 2022.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την Καθημερινή η οποία συγκέντρωσε τα στοιχεία από τα επίσημα sites της κυβέρνησης, οι χρηματοδοτικές ανάγκες διαμορφώνονται ως εξής:

35 δισ. ευρω τα χρεολύσια
30 δισ. ευρώ οι τόκοι
5 δισ. ευρώ οι ληξιπρόθεσμες

Σύνολο: 70 δισ. ευρώ

Ποιες είναι όμως οι χρηματοδοτικές πηγές: 

1 δισ. ευρώ διαθέσιμα στην ΤτΕ
4 δισ. ευρώ διαθέσιμα στις εμπορικές τράπεζες

6,2 δισ. ευρώ το απόθεμα ρευστότητας
12 δισ. ευρώ το υπόλοιπο εκταμιεύσεων από το πρόγραμμα
3 δισ. ευρώ το υπόλοιπο δόσης
25 δισ. ευρώ το πρωτογενές πλεόνασμα
5 δισ. ευρώ η αύξηση repos με φορείς της γενικής  κυβέρνησης

Σύνολο: 56,2 δισ. ευρώ

Υπάρχει όμως και το αδιάθετο ποσό από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών το οποίο αγγίζει τα 19,2 δισ. Έτσι το σύνολο χρηματόδοτησης με το αδιάθετο ποσό των τραπεζών διαμορφώνεται στα 75,4 δισ. ευρώ 

Η Κωνσταντινούπολη πριν από την Αλωση

31/05/2018

Ετσι ήταν η Κωνσταντινούπολη πριν από την Αλωση, τον Μάιο του 1453 

-ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ

Ετσι ήταν η Κωνσταντινούπολη πριν από την Αλωση, τον Μάιο του 1453 [εικόνες]

Εντυπωσιακές εικόνες της Κωνσταντινούπολης πριν την Άλωση στις 29 Μαΐου του 1453. Τις εικόνες φέρνει στη δημοσιότητα το τουρκικό μέσο Κarar.

Μέσα από αναπαραστάσεις αρχαιολόγων, αποτυπώνεται η αίγλη της Βασιλεύουσας πριν πέσει στα χέρια των Οθωμανών, ενώ μεταξύ των απεικονίσεων ξεπροβάλλουν η Αγία Σοφία καθώς και εμβληματικά μνημεία της εποχής.

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης ήρθε μετά την πολιορκία της βυζαντινής πρωτεύουσας, της οποίας Αυτοκράτορας ήταν ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ Παλαιολόγος, από τον οθωμανικό στρατό, με επικεφαλής τον σουλτάνο Μωάμεθ Β’.

Η πολιορκία διήρκεσε από τις 6 Απριλίου έως την Τρίτη, 29 Μαΐου 1453.

Πηγή: karar.com

Πηγή: Ετσι ήταν η Κωνσταντινούπολη πριν από την Αλωση, τον Μάιο του 1453 [εικόνες] | iefimerida.gr

Το Σάββατο 9 Ιουνίου, στην υπόγεια Αθήνα (κρυφές καταπακτές & σήραγγες)

31/05/2018

Η πόλη που δεν γνωρίζεις κάτω από την Αθήνα

Μια υπόγεια ξενάγηση δίνει απαντήσεις στις θεωρίες συνωμοσίας
.

© EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Υπάρχει πράγματι μια υπόγεια στοά διαφυγής που ξεκινά από το κτίριο της Βουλής και διασχίζει τον Εθνικό Κήπο; Ισχύει ότι υπάρχουν ολόκληρες κατακόμβες και μυστικές κρύπτες στα έγκατα της πόλης; Επικοινωνούν μεταξύ τους σε ένα ενιαίο δίκτυο όλες οι στοές της Αθήνας; Αυτοί και άλλοι πολλοί είναι κάποιοι από τους αθηναϊκούς αστικούς μύθους για τον αθέατο κόσμο που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της πόλης. Το φως στις υποθέσεις και στα ερωτήματα αυτά, επιχειρούν να δώσουν οι Terra Incognita Travel που διοργανώνουν έναν περίπατο διάρκειας 11 ωρών στην υπόγεια Αθήνα.

Το Σάββατο 9 Ιουνίου, οι συμμετέχοντες θα ακολουθήσουν τη διαδρομή Κολωνάκι- Πανεπιστήμιο-Σύνταγμα-Ζάππειο-Μετς όπου με την καθοδήγηση ειδικών πάνω στην υπόγεια εξερεύνηση της πόλης, θα κατεβούν σε κρυφές καταπακτές, θα διασχίσουν σήραγγες και θα βρεθούν σε μυστικά καταφύγια που δημιουργήθηκαν πριν εκατοντάδες χρόνια.

Ο χαμηλός φωτισμός, η υγρασία, τα υπόγεια τρεχούμενα νερά και η γοητεία της εξερεύνησης του αγνώστου, μπορεί να μας είναι οικεία από σκηνές ταινιών, ωστόσο δεν απέχουν πολύ από την πραγματικότητα, όπως εξηγούν οι διοργανωτές του περιπάτου. «Τις περισσότερες φορές οι αστικοί θρύλοι υπερβάλλουν αλλά η υπόγεια Αθήνα υπάρχει… Οι σκάλες που ξεκινούν κάτω από ένα μεταλλικό καπάκι στην άκρη του δρόμου ή στα παρτέρια κάποιου πεζοδρομίου, μπορεί να μας οδηγήσουν σε μια ξεχασμένη υπόγεια γωνιά της πόλης, αλλά αυτό μην το επιχειρήσετε ποτέ μόνοι!».

© Παναγιώτης Δευτεραίος και ομάδα υπόγειας εξερεύνησης: Αστική Σπηλαιολογία
.

Ποια είναι όμως τα υπόγεια του κέντρου της Αθήνας; Οι διοργανωτές δεν θέλουν να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για τα σημεία που θα προσεγγίσουν στο πρόγραμμα του Σαββάτου. Εμείς αναφέρουμε ενδεικτικά μερικούς απο τους πιο μυστήριους υπόγειους χώρους της πόλης.

Υπόγεια κρατητήρια Εθνικού Κήπου
Ο λόφος που βρίσκεται μια ανάσα από το πιο κεντρικό σημείο της πόλης, έχει συνδεθεί επανειλημμένως με αστικούς θρύλους και διηγήσεις για υπόγειες στοές που ξεκινούν από τις εισόδους του και καταλήγουν σε μυστικές τοποθεσίες του λεκανοπεδίου.

© Παναγιώτης Δευτεραίος και ομάδα υπόγειας εξερεύνησης: Αστική Σπηλαιολογία

Τι συμβαίνει πραγματικά όμως με εκείνη τη στοά διαφυγής που ξεκινάει από το κτίριο της Βουλής (παλαιά ανάκτορα) και διασχίζει τον Εθνικό Κήπο;

Υπόγεια Ρωσικής Εκκλησίας
Στο υπόγεια μιας εκκλησίας που οικοδομήθηκε πάνω σε ένα από τα δεκάδες ιερά της αρχαίας πόλης βρίσκεται μια καταπακτή με πέτρινα σκαλοπάτια που οδηγεί σε μια κατακόμβη.

Wikimedia Commons

Εκεί υπάρχουν τούνελ από αρχαία υδραγωγεία, ρωμαϊκά λουτρά και κρύπτες οστεοφυλακίων, αλλά η διαδρομή σήμερα σταματά στο στόμιο ενός πηγαδιού.

Καταφύγιο Αρδηττού

Οι μυστικοί χώροι καταφυγής που σχετίζονται με τα γεγονότα που εκτυλίχθηκαν κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποτελούν ζωντανά απομεινάρια της περιόδου αυτής.

Καταφύγια κρυμμένα από την κοινή θέα, κατασκευασμένα σε βάθος ικανό να προστατεύσει τον πληθυσμό από τους βομβαρδισμούς των μαχητικών αεροπλάνων, υπάρχουν σε λόφους όπως του Αρδηττού αλλά και σε πολλά από τα παλιά κτίρια της πόλης.

Αδριάνειο Υδραγωγείο
Μια παράξενη γοητεία βρίσκεται στα απρόσιτα δίκτυα υπογείων στοών των παλιών ρεμάτων που χάθηκαν, αφήνοντας από πολύ νωρίς την Αθήνα χωρίς τρεχούμενα νερά.

© EUROKINISSI / ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
.

Ελάχιστα σημεία τους είναι πλέον φανερά μέσα στην πόλη, διατηρημένα ακόμη και κάτω από τον πιο κεντρικό δρόμο, ενώ από πάνω ακούγονται τα αυτοκίνητα να περνούν. Είναι μια ξεχασμένη όαση μέσα στο πολυσύχναστο κέντρο της πόλης, από όπου ο θρύλος θέλει να ξεκινούν οι υπόγειες στοές προς τη θάλασσα.

Το ραντεβού για την εκκίνηση του περιπάτου έχει προγραμματιστεί για τις 9 το πρωί στην έξοδο Κοραή του σταθμού μετρό Πανεπιστήμιο και όσοι συμμετάσχουν θα πρέπει να εξοπλιστούν με φακό, αθλητικά παπούτσια, πρόχειρα ρούχα, νερό και σνακ καθώς η λήξη του υπολογίζεται γύρω στις 8 το βράδυ. Προκειμένου να λάβει κάποιος μέρος στον περίπατο θα πρέπει να κάνει κράτηση στο Terra Incognita Travel είτε ηλεκτρονικά στη ιστοσελίδα τους είτε τηλεφωνικά στο τηλέφωνο επικοινωνίας στο facebook. Εξαιτίας των αυξημένων δηλώσεων συμμετοχής οι διοργανωτές προσανατολίζονται σε μια επιπλέον ξενάγηση, στις 23 Ιουνίου.

Περισσότερο φωτογραφικό υλικό του Παναγιώτη Δευτεραίου και της ομάδας υπόγειας εξερεύνησης: Αστική Σπηλαιολογία εδώ.

treno.

a balkan xpress edition

ΕΥΠΑΛΙΟ καθ΄οδόν

ΕΥΠΑΛΙΟ ΔΩΡΙΔΑΣ, Ν. ΦΩΚΙΔΑΣ

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.