Μετάβαση στο περιεχόμενο

-

Η Μπριζίτ Μακρόν φορούσε παλτό Louis Vuitton αξίας 3.600 ευρώ και τα Κίτρινα γιλέκα

09/12/2018

 

Κίτρινα γιλέκα και το παλτό της Μπριζίτ Μακρόν

Έχει δίκιο το κίνημα;

© Veronique de Viguerie/Getty Images/Ideal Image

Αν και η πρώτη διαδήλωση έγινε στις 17 Νοεμβρίου, η κατάσταση επιδεινώθηκε από την ημέρα που ο δημοσιογράφος Γιαν Μουάξ κατήγγειλε στην τηλεόραση ότι, στην τελετή της 100ής επετείου από το τέλος του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, η Μπριζίτ Μακρόν φορούσε παλτό Louis Vuitton αξίας 3.600 ευρώ. O φθόνος έφθειρε τη Γαλλική Επανάσταση και οδήγησε στην τρομοκρατία: φέρουμε ακόμα το βάρος αυτής της ιστορίας.

Ωστόσο, η αφορμή για το κίνημα των κίτρινων γιλέκων (το κίτρινο γιλέκο είναι ενδυματολογικό σύμβολο του κώδικα οδικής κυκλοφορίας) ήταν η αύξηση του φόρου των καυσίμων, άρα της τιμής τους· η αρχική κινητοποίηση μέσω υπογραφών περιελάμβανε επίσης τη διαμαρτυρία για τη μείωση του ορίου ταχύτητας στα 80 χιλιόμετρα. (Μια υπερβολή του κράτους – προστατευτική μητέρα). Στη συνέχεια, οι διεκδικήσεις επεκτάθηκαν στην αγοραστική δύναμη των μεσαίων και λαϊκών τάξεων, ιδιαίτερα της επαρχίας, και εξελίχθηκαν σε αντιπαράθεση με την πρωτεύουσα και τις ελίτ που παίρνουν τις αποφάσεις στο αστραφτερό Παρίσι. Εξού και οι διαδηλώσεις στα Ηλύσια Πεδία και όχι στην πιο λαϊκή πλατεία της Δημοκρατίας. Αν και το κίνημα οργανώθηκε μέσω των ηλεκτρονικών δικτύων, δύο εβδομάδες μετά τη γέννησή του είχε κερδίσει τη στήριξη του Κόμματος της Μαρίν Λεπέν, των Ανυπότακτων του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, της δεξιάς και των μικρότερων πατριωτικών κομμάτων. Μόνο το κόμμα του Μακρόν και οι σοσιαλιστές κρατούν κάποια απόσταση, ενώ, σύμφωνα με δημοσκόπηση, μόνο το 31% των Γάλλων είναι εναντίον του.

Πράγματι, στη Γαλλία, εξαιτίας των φόρων, η τιμή των καυσίμων είναι υψηλή· αλλά στην Ισπανία και στο Λουξεμβούργο είναι υψηλότερη. Υποτίθεται ότι το στοίχημα είναι περιβαλλοντικό: αποθαρρύνεται η χρήση βενζινοκίνητων και πετρελαιοκίνητων αυτοκινήτων· για τη θέρμανση δεν τίθεται ζήτημα, δεν υπάρχει πια θέρμανση με πετρέλαιο στη Γαλλία. Η κυβέρνηση Μακρόν ανακοίνωσε λοιπόν αύξηση του φόρου που καταλήγει σε 5% αύξηση της απλής βενζίνης και 3% της σούπερ, με στόχο, όπως προσπάθησε να εξηγήσει αλλά απέτυχε, την «ενεργειακή μετάβαση», τη σταδιακή εγκατάλειψη των πετρελαιοειδών. Ήταν ένα πολύ μικρό βήμα στην επιθυμητή κατεύθυνση. Όμως, οι Γάλλοι έχουν σοβαρά παράπονα σχετικά με τη φορολογία: πιστεύουν 1) ότι το κράτος είναι σπάταλο και ότι τρέφει μεγαλύτερο αριθμό δημοσίων υπαλλήλων από εκείνον που είναι απαραίτητος 2) ότι, αν και υπάρχει φαινομενικά δίκαιη κλιμακωτή φορολόγηση, οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις βρίσκουν νόμιμους τρόπους φοροαποφυγής με αποτέλεσμα να μην αναλαμβάνουν τα βάρη που τους αντιστοιχούν 3) ότι «οι πλούσιοι», όσοι φοράνε παλτό 3.600 ευρώ, δεν πρέπει μόνο να φορολογούνται·πρέπει να τιμωρούνται.

Σ’ αυτά προστίθεται η ιδέα ότι «το Παρίσι» δεν αντιλαμβάνεται τις διαφορετικές ανάγκες, τον διαφορετικό τρόπο ζωής της ενδοχώρας: για παράδειγμα, στο Παρίσι το ιδιωτικό αυτοκίνητο είναι περιττό· είναι όμως απαραίτητο όταν το σχολείο των παιδιών βρίσκεται σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων και το σούπερ-μάρκετ επίσης. Και μολονότι οι τιμές των ακινήτων εκτός Παρισιού είναι πολύ χαμηλότερες, η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί κατά 1,2% από το 2008: κυρίως εξαιτίας των φόρων που έχουν επιβληθεί στα τσιγάρα και στο οινόπνευμα. Εδώ μπαίνει μια υποσημείωση: σύμφωνα με τo ΙNSEE, αυτή η μείωση του 1,2% κρύβει μια αύξηση κατά 450 ευρώ ετησίως για τους πιο χαμηλόμισθους. Θέλω να πω ότι, ενώ προσδοκάμε διαρκή βελτίωση του επιπέδου ζωής, παρατηρείται ελαφρά επιδείνωση κυρίως για τη μεσαία τάξη. Όσοι αρέσκονται να προβλέπουν με βάση ποικίλους δείκτες υποστηρίζουν ότι στο τέλος του 2019 η μείωση αυτή θα μηδενιστεί.

Αλλά προς το παρόν βρισκόμαστε ακόμα στο 2018. Εκτός από το οικονομικό πρόβλημα –ας πούμε, χοντρικά, ότι το 20% των Γάλλων δεν έχουν περιθώριο αποταμίευσης– αυτό που κινητοποιεί τα κίτρινα γιλέκα είναι η απαξίωση της πολιτικής· η αψηφισιά του πολιτικού συστήματος. Δεν είναι μόνο ότι συμμετέχουν όλο και λιγότερο στις γενικές εκλογές· είναι ότι τρέφουν αισθήματα μίσους και αποστροφής για τους κυβερνώντες: όπως οι πιο φανατικοί της Γαλλικής Επανάστασης. Εδώ μπαίνει δεύτερη υποσημείωση: ένα ποσοστό των διαδηλωτών είναι «μοναρχικοί»… Αυτή η απολιτικοποίηση απομακρύνει τα συνδικάτα –τους «επαγγελματίες συνδικαλιστές»– και ανοίγεται προς εγκληματικές ομάδες λούμπεν προλεταριάτου και περιθωρίου. Εννοείται ότι όποιος επαγγελματίας πολιτικός μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την στάση –ένα μείγμα grassroots εθνικισμού, επαρχιωτισμού (υπό την έννοια της απόρριψης της παγκοσμιοποίησης και του «αστικού» τρόπου ζωής), μαξιμαλισμού και συνωμοσιολογίας– την εκμεταλλεύεται: η ακροδεξιά με την ακροαριστερά διαδηλώνουν στο ίδιο πεζοδρόμιο. Συρρέουν αναρχικοί και ισλαμιστές κουκουλοφόροι οι οποίοι πρωτοστάτησαν σε λεηλασίες, καταστροφές και πράξεις βανδαλισμού, χωρίς ωστόσο να τους εναντιωθούν οι αγωνιστές με τα κίτρινα γιλέκα.

Έχει δίκιο το κίνημα; Και ναι και όχι, αν και φρόντισε να χάσει όσο δίκιο είχε σχετικά με τη φορολογία και την αποδοτικότητά της. Το πρόβλημα σε όλες τις σοσιαλδημοκρατικές χώρες είναι πως οι πολίτες χρειάζονται τις παροχές των κράτους προνοίας αλλά συγχρόνως υποπτεύονται, ευλόγως, ότι η διαχείριση των φόρων δεν είναι σωστή και δίκαιη. Σ’ αυτό τα κίτρινα γιλέκα έχουν δίκιο. Επίσης, έχουν δίκιο στο ότι ο Μακρόν δεν ξέρει καλά τον λαό που κυβερνά· μοιάζει να ζει σε ένα δικό του κόσμο. Τέλος, έχουν δίκιο στο ότι η τοπική αυτοδιοίκηση χρειάζεται οικονομική ενίσχυση προκειμένου να αναβαθμίζεται διαρκώς η ζωή των πολιτών ακόμα και στις πιο απομακρυσμένες περιοχές. Αλλά η οικονομική ενίσχυση των δήμων σημαίνει φορολόγηση· όμως η ιδέα της υπερφορολόγησης των εργοδοτών είναι υπερβολικά επικίνδυνη για τη δημιουργία θέσεων εργασίας που είναι ο βασικός στόχος – εξάλλου, μπορεί να προκαλέσει απο-επενδυτικό κλίμα και αναχωρήσεις επιχειρήσεων. Εκεί που το κίνημα των κίτρινων γιλέκων έχει άδικο είναι, κατ’ αρχήν, στην άρνησή του να διαπραγματευτεί –πρώτα ζητεί κανείς διάλογο και έπειτα κατεβαίνει στους δρόμους– και κατά δεύτερον στην έλλειψη ορίων που το χαρακτηρίζει: στο ότι αγκαλιάζει οποιονδήποτε είναι δυσαρεστημένος, οποιονδήποτε όχι μόνο φθονεί το παλτό της κυρίας Μακρόν αλλά θέλει να της το κάψει. Κοντολογίς, όπως συμβαίνει συχνά στα κοινωνικά κινήματα, τα κίτρινα γιλέκα αποκτούν ορμή μέσω του μίσους – και στο τέλος το μίσος τα διαλύει· τους προκαλεί ενδόρρηξη.

Advertisements

Το Ευπάλιο  άναψε το Χριστουγεννιάτικο δένδρο

09/12/2018

Στο γιορταστικό ρυθμό και πνεύμα μπήκε και το Ευπάλιο με τον στολισμό του παραδοσιακού Χριστουγεννιάτικου δένδρου στην κεντρική πλατεία της Καρυάς.

 

.

 

 

Αρτοτίνα, Αθανάσιος Διάκος

09/12/2018

.

Η Ελλάδα επιστρέφει στην Ανατολή .?

30/11/2018

Απομακρυνόμαστε (ακόμη περισσότερο) από την Ευρώπη

.

Απομακρυνόμαστε (ακόμη περισσότερο) από την Ευρώπη | tovima.gr

Η Ελλάδα απομακρύνεται αξιακά ακόμη περισσότερο από την Ευρώπη, τη φιλελεύθερη, ορθολογική Δυτική Ευρώπη. Επιστρέφει στην Ανατολή. Μπορεί κάποιες μορφές λαϊκισμού να υποχωρούν, αλλά κάποιες άλλες εκδοχές ανορθολογισμού και νεοεθνικισμού φαίνεται να επιστρέφουν. Και πάντως το μείζον πρόβλημα για την ελληνική ταυτότητα, το πρόβλημα που βρίσκεται στη ρίζα των διαδοχικών κρίσεων και παθογενειών του ελληνικού σχηματισμού, παραμένει και ίσως να οξύνεται.

Η Ελλάδα δεν είναι σαφές πού ανήκει, στη Δύση ή στην Ανατολή.

Το ερώτημα αυτό, που γεννήθηκε ταυτόχρονα με τη γέννηση του σύγχρονου νεοελληνικού κράτους και που διαμόρφωσε σε μεγάλο βαθμό τη δυναμική της ελληνικής ιστορικής διαδρομής, νομίσαμε ότι θα το απαντήσουμε οριστικά με την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Οτι η ρητορική διακήρυξη του «ανήκομεν εις την Δύσιν» (Κ. Καραμανλής) θα αποτυπωθεί σε στέρεη κατάσταση με τη συμμετοχή στην Ενωση και την εκσυγχρονιστική της επίπτωση σε πολλαπλό επίπεδο: θεσμών, αξιών, πολιτισμού (εξευρωπαϊσμός). Βέβαια η εμπειρία και μελέτες έχουν πιστοποιήσει ότι η «επίπτωση» αυτή δεν είναι και τόσο ισχυρή για να αλλάξει βαθιά εμπεδωμένες αντιλήψεις, στάσεις, πολιτιστικές κατηγορίες. Πολύ περισσότερο που μετά τη διεύρυνση της Ενωσης με τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (2004) η ίδια η Ενωση μπήκε σε κρίση ταυτότητας και αξιών, κρίση που επιδεινώθηκε και με τις σημαντικές προσφυγικές – μεταναστευτικές ροές, ιδιαίτερα από το 2015 και μετά.

Η περίπτωση της Ελλάδας είναι όμως αυτή που αναδεικνύει ευκρινέστερα – χτυπητά – την αντίφαση ανάμεσα στη θεσμική της θέση ως χώρας της Δύσης και τις πολιτιστικές της αξίες. Η πρόσφατη έρευνα του Pew Research Center για τις κρατούσες αντιλήψεις (attitudes) σε 34 ευρωπαϊκές χώρες, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, το επιβεβαιώνει. «Οι ελληνικές αντιλήψεις για τη θρησκεία και τις μειονότητες ευθυγραμμίζονται περισσότερο με την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη παρά με τη Δύση» γράφει ο ερευνητής του Κέντρου M. Lipka. Γι’ αυτό το Κέντρο ταξινομεί την Ελλάδα ως χώρα της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και όχι της Δύσης.

Ας δούμε κάποιες από τις αντιλήψεις αυτές. Στην Ελλάδα π.χ. το 89% του πληθυσμού (ερωτηθέντων) θεωρεί τον «ελληνικό πολιτισμό» ανώτερο όλων των άλλων! Πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό. (Στην Ισπανία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 20%, στο Βέλγιο 23%, στη Σουηδία 26%, στο Ηνωμένο Βασίλειο 46% αλλά και στη Ρωσία 69% – είκοσι μονάδες κάτω από την Ελλάδα.) Είναι σαφές ότι έχουμε πολύ μεγάλη ιδέα για τον εαυτό μας (αν και καμιά φορά αυτό σε κατατάσσει στην κατηγορία του… ψώνιου!).

Στην Ελλάδα το 92% πιστεύει στην ύπαρξη του Θεού και μάλιστα το 59% είναι απολύτως βέβαιο γι’ αυτό (κι ας γράφει ο μέγιστος St. Hawkins στο τελευταίο, μεταθανάτιο βιβλίο του «Brief Answers to the Βig Questions» τα όσα γράφει περί της ανυπαρξίας Θεού). Αντίστοιχα ποσοστά πάνω από το 90% έχουν οι εξής άλλες χώρες: Γεωργία (99%), Αρμενία (95%), Μολδαβία (95%), Ρουμανία (96%), Βοσνία (94%). Ακόμη και στη Ρωσία το αντίστοιχο ποσοστό είναι 75%. Αντίθετα σε κάποιες άλλες δυτικές χώρες τα ποσοστά είναι: Σουηδία 36%, Ολλανδία 44%, Νορβηγία 49%, Γαλλία 56%, Ηνωμένο Βασίλειο 58%.

Στην Ελλάδα ένα 55% λέει ότι η θρησκεία είναι σημαντικός παράγοντας στη ζωή του. Είναι το υψηλότερο ποσοστό πανευρωπαϊκά (Εσθονία 6%, Τσεχία 7%, Δανία 8%, Ηνωμένο Βασίλειο 10%, Γαλλία 11%, Ρωσία 15%). Κοντά στην Ελλάδα είναι οι Βοσνία (54%,) Αρμενία (53%), Γεωργία (50%).
Σε δέσμη αντιλήψεων – στάσεων απέναντι σε μειονότητες (Εβραίους, μουσουλμάνους, γάμους ομοφύλων κ.λπ.) η Ελλάδα καταγράφει επίσης παρεμφερή με αυτά των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών. Οθεν η θέση του Pew ότι η Ελλάδα είναι «ανατολική» παρά «δυτική» χώρα.

Παρά τις αντιλήψεις αυτές, η Ελλάδα επιδείκνυε έναν ισχυρό φιλοευρωπαϊσμό (υποστήριξη της ευρωπαϊκής ενοποίησης κ.λπ.). Ωστόσο και ο ευρωπαϊσμός μας έχει αρχίσει να φθίνει και να φθίνει επικίνδυνα, κάτι που θα πρέπει να προβληματίσει πολιτικές ηγεσίες, κόμματα και την ευρύτερη κοινωνία. Ειδικότερα, σύμφωνα με το τελευταίο Ευρωβαρόμετρο, στο ερώτημα «Εάν γινόταν αύριο ένα δημοψήφισμα για τη συμμετοχή ή μη της χώρας σας στην Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ), πώς θα ψηφίζατε;» μόνο ένα 61% των ερωτηθέντων Ελλήνων απαντά ότι θα ψήφιζε υπέρ της παραμονής της χώρας, ενώ ένα 24% θα ψήφιζε υπέρ της αποχώρησης! Το ποσοστό αυτό είνα αισθητά χαμηλότερο από τον μέσο όρο της Ενωσης «υπέρ της παραμονής» (66%), ενώ το 24% υπέρ της εξόδου είναι από τα τρία υψηλότερα (Ηνωμένο Βασίλειο 35%, Κύπρος 26%, Ελλάδα 24%).

Γενικά, η Ελλάδα είναι ανάμεσα στις οκτώ χώρες-μέλη με τα χαμηλότερα ποσοστά «υπέρ της παραμονής» στην ΕΕ (Ελλάδα, Ουγγαρία, Βουλγαρία, Σλοβακία, Κύπρος, Αυστρία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κροατία – τι εξαιρετική παρέα!). Η χώρα με υψηλότερο ποσοστό υπέρ της παραμονής είναι το Λουξεμβούργο (85%) και με το χειρότερο η Κροατία (52%). Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι σε καμία χώρα της ΕΕ δεν καταγράφεται πλειοψηφία υπέρ της αποχώρησης. Ακόμη και στο Ηνωμένο Βασίλειο που διαπραγματεύεται την έξοδό του (Brexit) ένα 53% εμφανίζεται τώρα να επιθυμεί την παραμονή της χώρας στην ΕΕ.

Γενικότερα, η Ενωση εμφανίζεται σήμερα να απολαμβάνει την υψηλότερη δημοφιλία των τελευταίων δεκαετιών, παρά την άνοδο του εθνολαϊκισμού και φαινομενικά του ευρωσκεπτικισμού. Ετσι ένα 62% κατά μέσο όρο θεωρεί τη συμμετοχή στην ΕΕ ως «κάτι καλό». Το ποσοστό όμως αυτό έχει πέσει στην Ελλάδα στο 45% μόνο, το χαμηλότερο των τελευταίων χρόνων, χαμηλότερο ακόμη και από αυτό του Ηνωμένου Βασιλείου (48%). Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες τέσσερις θέσεις με τα σχετικώς χαμηλότερα ποσοστά (Ελλάδα 45%, Ουγγαρία 44%, Ιταλία 42%, Τσεχία 39%). Σε μια περίοδο δηλαδή που ο (φιλο)ευρωπαϊσμός συνολικά ενισχύεται, στην Ελλάδα κάμπτεται. Αυτή είναι μια εξόχως ανησυχητική τάση ιδιαίτερα εν όψει των ευρωεκλογών του ερχόμενου Μαΐου. Εάν δεν ανακοπεί και τελικώς εκφραστεί στις κάλπες, μπορεί να προκύψουν πολιτικά τέρατα που θα βλάψουν καίρια τη χώρα. Ετσι, αντί για επιστροφή στην οποιαδήποτε ευρωπαϊκή κανονικότητα, θα βρεθούμε βαθύτερα στο πολιτικό ευρωπαϊκό περιθώριο ή και πλήρως στην Ανατολή…
.
Ο κ. Π. Κ. Ιωακειμίδης είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

To Βρόμικο χρήμα

23/11/2018

Το κόλπο με το «ξέπλυμα» βρόμικου χρήματος

Τι αναζητούν οι ελεγκτές του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος

Το κόλπο με το «ξέπλυμα» βρόμικου χρήματος | in.gr

– in.gr

 

Βρόμικο χρήμα που ξεπλένεται πίσω από τις πολυτελείς βιτρίνες αλυσίδων καφέ, αρτοποιείων, εστιατορίων, ακόμα και ψητοπωλείων αναζητούν οι ελεγκτές του Σώματος Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος. Οι έφοδοι στις επιχειρήσεις έχουν ξεκινήσει από ειδική ομάδα του ΣΔΟΕ, η οποία αξιοποιώντας πληροφορίες και καταγγελίες που έγιναν από ανταγωνίστριες επιχειρήσεις άρχισε να παρακολουθεί τη δραστηριότητα και τις συναλλαγές συγκεκριμένων αλυσίδων στον χώρο της μαζικής εστίασης. Για όλες είχαν βάσιμες υποψίες ότι λειτουργούν σαν πλυντήρια βρόμικου χρήματος.

Ήδη βρίσκονται στα ίχνη κυκλωμάτων, τα οποία με όχημα Ιδιωτικές Κεφαλαιουχικές Εταιρείες (ΙΚΕ) στήνουν σε χρόνο – ρεκόρ καφετέριες, εστιατόρια, φούρνους και ψητοπωλεία με αποκλειστικό σκοπό να «ασπρίσουν» μαύρο χρήμα που προέρχεται από παράνομες δραστηριότητες και κυρίως από διακίνηση ναρκωτικών.

Οι έλεγχοι του ΣΔΟΕ αποκαλύπτουν ότι πίσω από τις καλοστημένες επιχειρήσεις κρύβονται υποθέσεις νομιμοποίησης παράνομου χρήματος πολλών εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο ξεπλένεται στα ταμεία των επιχειρήσεων. Όπως προκύπτει από τις έρευνες, οι περισσότερες συναλλαγές και πωλήσεις στα καταστήματα αυτά γίνονται με μετρητά, εκδίδονται κανονικά αποδείξεις και τιμολόγια για συναλλαγές – μαϊμού, ενώ οι τζίροι που εμφανίζουν δεν δικαιολογούνται από την πελατεία τους.

«Κόβουν όσες αποδείξεις θέλουν για ανύπαρκτες πωλήσεις αφού είναι δύσκολο να ελεγχθεί η πελατεία τους. Ετσι εμφανίζονται να κάνουν μεγάλους τζίρους και με τη μέθοδο αυτή καταφέρνουν να ασπρίσουν το μαύρο χρήμα» μας λέει υψηλόβαθμο στέλεχος με εμπειρία στον φορολογικό έλεγχο. Συνήθως οι επιχειρήσεις αυτές σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα κατεβάζουν ρολά και εξαφανίζονται από την αγορά έχοντας αφήσει χρέη πολλών χιλιάδων ευρώ στην Εφορία και σε προμηθευτές.

Σχεδόν σε όλες τις υποθέσεις που ερευνά το ΣΔΟΕ αποκαλύπτεται ότι οι ιδιοκτήτες δεν είναι οι πραγματικοί αλλά «μπροστινοί» οι οποίοι έχουν αναλάβει να κάνουν όλη… τη δουλειά για λογαριασμό όσων θέλουν να ξεπλύνουν βρόμικο χρήμα. Όλα ξεκίνησαν έπειτα από καταγγελίες που έφθασαν στα χέρια των ελεγκτών του ΣΔΟΕ, οι οποίες μιλούσαν για περίεργη δραστηριότητα σε καφετέριες, εστιατόρια, αρτοποιεία, ψητοπωλεία, ζαχαροπλαστεία.

Πώς στήνεται το κόλπο

Οπως μας λένε στελέχη του ΣΔΟΕ, τα κυκλώματα που έχουν στα χέρια τους μαύρο χρήμα επιλέγουν να ιδρύσουν μια μονοπρόσωπη ΙΚΕ με μετοχικό κεφάλαιο που δεν ξεπερνάει τα 1.500 ή τα 3.000 ευρώ. Στη συνέχεια στήνουν σε σύντομο χρόνο πάνω από δύο ή τρεις επιχειρήσεις, καφέ, εστιατόρια, ψητοπωλεία ή αρτοποιεία, που κοστίζουν αρκετές χιλιάδες ευρώ, χωρίς να έχουν λάβει καμία χρηματοδότηση από τις τράπεζες.

Τα καταστήματα μαζικής εστίασης ξεφυτρώνουν σαν μανιτάρια και, όπως λένε παράγοντες της αγοράς, αποτελούν ιδανική βιτρίνα για ξέπλυμα μαύρου χρήματος  καθώς μπορούν να εκδίδουν όσες αποδείξεις θέλουν χωρίς ουσιαστικά να μπορεί κάποιος να τους ελέγξει αν πρόκειται για πραγματικές ή εικονικές πωλήσεις.

Οι επιτήδειοι επιλέγουν καταστήματα λιανικής πώλησης καθώς είναι δύσκολο από τις ελεγκτικές Αρχές να προσδιορίσουν τον αριθμό των πελατών. Ουσιαστικά, εάν κάποιος έχει έσοδα χιλιάδων ευρώ από παράνομες δραστηριότητες, π.χ. από διακίνηση ναρκωτικών, όπλων, λαθρεμπόριο, και δεν μπορεί να τα νομιμοποιήσει, δημιουργεί ως επί το πλείστον ένα κατάστημα εστίασης, μέσα από το οποίο τα παράνομα έσοδα γίνονται νόμιμα.

Για παράδειγμα, μπορεί κάποιος να έχει μηνιαία έσοδα από έναν φούρνο ή μια καφετέρια ύψους 3.000 ευρώ, αλλά στην Εφορία εμφανίζεται να δηλώνει έσοδα 10.000 ευρώ τον μήνα.

Με αυτόν τον τρόπο ξεπλένει 7.000 ευρώ τον μήνα, με τα οποία στη συνέχεια μπορεί να προχωρήσει σε μια αγορά ενός μεγάλου ακινήτου ή ενός πολυτελούς αυτοκινήτου ή σκάφους αναψυχής και να είναι καθ» όλα νόμιμος.

Με το κόλπο αυτό, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μπορούν να ξεπλυθούν χρηματικά ποσά πολλών χιλιάδων ευρώ, τα οποία στη συνέχεια θα χρησιμοποιηθούν από τον «πραγματικό» ιδιοκτήτη, αν και δεν λείπουν οι περιπτώσεις που ο ιδιοκτήτης του φούρνου ή του καφέ είναι πραγματικός και θέλει να ξεπλύνει χρήματα για δικό του λογαριασμό.

Ωστόσο, με την ταχύτητα με την οποία ανοίγουν νέα καταστήματα, με την ίδια ταχύτητα κλείνουν, έχοντας αφήσει απλήρωτους φόρους, απλήρωτες εισφορές και απλήρωτους προμηθευτές.-

Στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων «Club de Strasbourg» ο Δήμαρχος Δωρίδας Γιώργος Καπεντζώνης

23/11/2018

Ανταπόκριση του Θανάση Λουκόπουλου

 
Σε άλλο ένα ισχυρό Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων, το Club de Strasbourg, (Κλάμπ του Στρασβούργου), προσκλήθηκε και συμμετείχε στις εργασίες της ετήσιας συνάντησης ο Δήμαρχος Δωρίδας Γιώργος Καπεντζώνης όπου έθεσε τα σοβαρά θέματα που απασχολούν τη Δωρίδα.
Το Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων Club de Strasbourg έχει 61 Δήμους μέλη, μεταξύ των οποίων και οι Δήμοι του Παρισιού, της Ουτρέχτης, της Δρέσδης, της Τεργέστης κ.α.
Για την πρόσκληση εκτιμήθηκαν οι προσπάθειες του Δημάρχου για την εξωστρέφεια του Δήμου, καθώς και οι παρεμβάσεις του στα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως η παρουσίαση στην Επιτροπή Αναφορών για το Αντισταθμιστικό τίμημα προς άρση των επιπτώσεων από τη δημιουργία της τεχνητής λίμνης του Μόρνου, καθώς και η συμβολή του για τη δημιουργία του Δικτύου Πόλεων με Λίμνες.

— Διαφήμιση —

Ο Δήμαρχος Δωρίδος στη δωδεκάλεπτη ομιλία του που εκφωνήθηκε στην Αγγλική γλώσσα, έθεσε εκ νέου σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, το ζήτημα της διεκδίκησης αντισταθμιστικών ωφελημάτων προς άρση των επιπτώσεων από τη κατασκευή της τεχνητής λίμνης του Μόρνου.

Ακόμα προσδιόρισε επισημαίνοντας τις αναπτυξιακές επιπτώσεις, τα οικονομικά και περιβαλλοντικά προβλήματα, καθώς και τα θέματα από τους περιορισμούς γύρω από τη λίμνη.

Στο δεύτερο μέρος της ομιλίας του ο Γ. Καπεντζώνης ανέπτυξε τις απόψεις της Δημοτικής Αρχής αναφορικά με την αξία της διαβούλευσης με τους πολίτες και της συμμετοχικής δημοκρατίας στην άσκηση πολιτικής.

Μετά το τέλος της ομιλίας του ο Δήμαρχος Δωρίδος δώρισε συμβολικά στον Δήμαρχο της πόλης του Στρασβούργου Roland Ries και στην Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο του Club de Strasbourg Nawel Rafik-Elmrini ένα γλυπτό κλαδί ελιάς.

Ο Δήμαρχος Δωρίδος προσκλήθηκε, μετά από πρόταση του Αντιπροέδρου στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Πόλεων Club de Strasbourg, π. Αντιδημάρχου και π. Αντιπροέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Τρικκαίων,Τάσου Κατσιάνη.

Αποφασιστική για την πρόσκληση, ήταν η συμβολή του πολιτευτή του Νομού Φωκίδας Κωνσταντίνου Χαλιορή, ο οποίος είχε κληθεί νωρίτερα να συμμετάσχει ως παρατηρητής, στις εργασίες της ετήσιας συνάντησης του Δικτύου.

Στο περιθώριο των εργασιών της ετήσιας συνάντησης του Δικτύου Club de Strasbourg, ο Δήμαρχος Δωρίδος Γεώργιος Καπεντζώνης συνοδευόμενος από τους Τάσο Κατσιάνη και Κωνσταντίνο Χαλιορή, παρευρέθησαν στο Παγκόσμιο Φόρουμ για τη Δημοκρατία, που πραγματοποιήθηκε στο μέγαρο του Συμβουλίου της Ευρώπης, στο οποίο συμμετείχαν επιφανείς προσωπικότητες του ευρωπαϊκού πολιτικού βίου και μέλη της συνέλευσης του οργανισμού, καθώς και 170 νέοι από όλη την Ευρώπη.

Ο Δήμαρχος Δωρίδος, ευχαρίστησε τον Δήμαρχο της πόλης του ΣτρασβούργουRoland Ries, την Αντιδήμαρχο και Πρόεδρο του Club de Strasbourg Nawel Rafik-Elmrini, για τη φιλοξενία και τη δυνατότητα που του έδωσαν ώστε να παρουσιάσει τις προοπτικές και τα προβλήματα του Δήμου Δωρίδος στα μέλη του Δικτύου. Επιπλέον τους ευχαρίστησε για την πρωτοβουλία έναρξης των διαδικασιών ώστε ο Δήμος Δωρίδος να αποτελέσει μέλος του πολύ σημαντικού αυτού Δικτύου.

Τέλος ευχαρίστησε ιδιαιτέρως, τους Τάσο Κατσιάνη και Κωνσταντίνο Χαλιορή, για τη συμβολή τους στην προσπάθεια να παρουσιάσει και να καταστήσει το Δήμο Δωρίδος συνομιλητή και νέο μέλος στο μεγάλο αυτό Ευρωπαϊκό Δίκτυο. Να χτίσει συμμαχίες και συνέργειες με μεγάλους Δήμους της Ευρώπης, που έχουν ειδικό βάρος στα κέντρα λήψης των αποφάσεων στο Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Επίσης τους ευχαριστεί για τη δυνατότητα που του έδωσαν προκειμένου να αναβαθμίσει το Brandname του Δήμου Δωρίδος σε Ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ολόκληρη η ομιλία του Δημάρχου Γιώργου Καπεντζώνη

Αξιότιμε Δήμαρχε της πόλης του Στρασβούργου,

Αξιότιμη Πρόεδρε του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων «Κλάμπ του Στρασβούργου»,

Αξιότιμε Αντιπρόεδρε Τάσο Κατσιάνη,

Αξιότιμα μέλη του Δικτύου,

Σας ευχαριστώ θερμά για την πρόσκληση σας να παρευρεθώ στις εργασίες της ετήσιας συνάντησης σας με θέμα το προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα στην Ευρώπη.

Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω την ολιγόλεπτη ομιλία μου, αναφέροντας κάποια στοιχεία αναφορικά με τις ιδιότητες μου.

Ονομάζομαι Γεώργιος Καπεντζώνης και από το 2010 έχω την τιμή να υπηρετώ το αξίωμα του Δημάρχου στο Δήμο Δωρίδος του Νομού Φωκίδας στην Ελλάδα.

Ο Δήμος Δωρίδος συστάθηκε από την συνένωση τεσσάρων προϋπαρχόντων Δήμων, μετά από την αυτοδιοικητική μεταρρύθμιση που εφαρμόστηκε στη χώρα μου το 2010, με την επωνυμία «Πρόγραμμα Καλλικράτης». Ο Δήμος αποτελείται από 55 τοπικές κοινότητες και έχει ως έδρα την Κοινότητα Λιδωρικίου.

Ο συνδυασμός των αλπικών τοπίων και διαδρομών, συμπεριλαμβανομένης της διέλευσης του Ευρωπαϊκού μονοπατιού Ε4 στο ορεινό κομμάτι του Δήμου μας, με τις διαπιστευμένα από φορείς της χώρας μας, πεντακάθαρες ακτές στο παραλιακό του μέτωπο, τον κατατάσσουν στις πλέον ιδανικές περιοχές για να ζεις, αλλά και σε περιοχή κατάλληλη για επενδύσεις.

Το έτος 1969 με απόφαση της τότε Ελληνικής κυβέρνησης και χωρίς διαβούλευση με τον Δήμο και τους πολίτες, ξεκίνησε το έργο κατασκευής φράγματος στο ποταμό Μόρνο μέσα στα γεωγραφικά όρια του Δήμου μας.

Το έργο ολοκληρώθηκε μετά από 10 έτη, δημιουργώντας την τεχνητή λίμνη του Μόρνου. Η χωρητικότητα της λίμνης είναι 764 εκατομμύρια κυβικά μέτρα νερού, με συνολική επιφάνεια 15,5 τετραγωνικά χιλιόμετρα και περίμετρο 60 χιλιόμετρα.

Σήμερα η λίμνη του Μόρνου είναι ο 2ος μεγαλύτερος ταμιευτήρας αποθήκευσης πόσιμου νερού στην Ευρώπη, υδρεύοντας καθημερινά πάνω από 5 εκατ. ανθρώπους στην πρωτεύουσα της χώρας μου Αθήνα και στην ευρύτερη περιοχή του νομού Αττικής.

Τα ανωτέρω έργα υποδομής, την χρησιμότητα των οποίων δεν αμφισβητεί κανείς, δημιούργησαν και θα συνεχίζουν να δημιουργούν στο διηνεκές, αρνητικότατες περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες για την περιοχή μας.

Σήμερα, ο Δήμος Δωρίδος διεκδικεί αντισταθμιστικά οφέλη σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, με σκοπό να αντισταθμίσει τα αρνητικά αυτής πολιτικής σε μεγάλο μέρος της έκτασης του με την πλήρη απαγόρευση οποιασδήποτε αναπτυξιακής και επενδυτικής πρωτοβουλίας και σειρά άλλων αρνητικών συνεπειών.

Παράλληλα με την ιδιότητα του Δημάρχου Δωρίδος, είμαι και εκλεγμένος Πρόεδρος στο Δίκτυο Πόλεων με Λίμνες που λειτουργεί ως αστική μη κερδοσκοπική εταιρία.

Το Δίκτυο ιδρύθηκε το 2012 και εδρεύει στο Λιδωρίκι Πρωτεύουσα του Δήμου Δωρίδος και έχει έως σήμερα μέλη 43 Δήμους από Ελλάδα, Κύπρο, Αλβανία και Ουκρανία.

Σκοπός του Δικτύου είναι η προστασία των λιμνών που ανήκουν διοικητικά μέσα στα όρια των Δήμων – Μελών του, η κοινή δραστηριοποίηση για την προαγωγή πολιτιστικών, μορφωτικών, κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, η τουριστική προβολή και αειφόρος ανάπτυξη των περιοχών, η εύρεση και συμμετοχή σε συγχρηματοδοτούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση προγράμματα ανάπτυξης, η κοινή δράση και συνεργασία με επιστημονικά εκπαιδευτικά κέντρα και ιδρύματα, καθώς και με θεσμοθετημένα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και διεθνείς οργανισμούς και η διενέργεια ερευνών για την αξιοποίηση νέων μορφών ανάπτυξης, απόλυτα συμβατών με το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον των μελών του.

Κλείνοντας αυτή την παρένθεση που είχε ως σκοπό να συστηθούμε, θέλω αξιότιμα μέλη του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων, λίγα λεπτά ακόμα από το χρόνο σας, με στόχο να αναδείξω την αξία της διαβούλευσης με τους πολίτες και της συμμετοχικής δημοκρατίας στην άσκηση πολιτικής.

Από το 2010 που ασκώ τα καθήκοντα του Δημάρχου, η απόφαση μας ως δημοτικής αρχής να παροτρύνουμε και να ενισχύσουμε τις συλλογικές δράσεις πολιτών, λειτούργησε θετικά προς την ορθότερη λήψη αποφάσεων σχετικά με τη ζωή των πολιτών μας.

Αντιληφθήκαμε γρήγορα ότι η εικόνα, σε επίπεδο καθημερινότητας, που θα είχαμε ως εκλεγμένοι εκπρόσωποι των πολιτών, δεν θα ανταποκρινόταν απόλυτα στην πραγματικότητα, χωρίς τη συμβολή της γνώμης των πολιτών σε καίρια ζητήματα. Αυτή η διαδικασία θα μας βοηθούσε να λειτουργήσουμε αποτελεσματικότερα.

Παράδειγμα με αρνητικά αποτελέσματα αποτέλεσε η απόφαση του Ελληνικού Κράτους να κατασκευάσει το Φράγμα του Μόρνου, όπως προανέφερα, ώστε να δημιουργηθεί τεχνητή Λίμνη μέσα στα γεωγραφικά μας όρια, χωρίς καμία διαβούλευση, τόσο με τους θεσμικούς τοπικούς φορείς όπως ο Δήμος, όσο και με τους πολίτες.

Εμπόδιο στη γενικευμένη διαβούλευση και επικοινωνία με του πολίτες στην Ελλάδα αποτέλεσε η κομματικοποίηση της τοπικής αυτοδιοίκησης και γενικά του πολιτικού βίου. Το γεγονός αυτό είχε ως αποτέλεσμα μεγάλη μερίδα πολιτών που επέλεγε δημοτικούς συνδυασμούς που δεν πλειοψηφούσαν, να αισθάνονται και να είναι αποκομμένοι από τα κέντρα λήψης των αποφάσεων.

Εξίσου μεγάλο εμπόδιο προς αυτή τη κατεύθυνση αποτελεί η αλαζονεία της γνώμης, που απορρέει από τη συγκεντρωτική αντίληψη πολλών που διαχειρίζονται θέσεις εξουσίας.

Τα τελευταία 10 χρόνια με την οικοδόμηση μιας νέας πολιτικής κουλτούρας από ψηφοφόρους και πολιτικά κόμματα που ευνοεί τις συνέργειες, τα αποτελέσματα από τη συμμετοχή φορέων και πολιτών στη χάραξη πολιτικής απέδωσαν τα αναμενόμενα.

Η άποψη των πολιτών λειτουργεί ως οδηγός της τελικής απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, με αποτέλεσμα να εξαλείφονται σε μεγάλο βαθμό οι στείρες συγκρούσεις με το σύνολο της αντιπολίτευσης. Απόδειξη αυτού αποτελούν οι ομόφωνες αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου του Δήμου Δωρίδος σε ποσοστό 85% επί του συνόλου των αποφάσεων που λαμβάνει.

Η παράταξη μας αποτελεί ένα παράδειγμα ανεξάρτητου πολιτικού συνδυασμού. Αποτελείται από ανθρώπους που προέρχονται από διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες. Έχουν όμως ως κοινό τους στόχο την πρόοδο και καλυτέρευση της ζωής των πολιτών του Δήμου μας. Πιστεύουν στην περισσότερη δημοκρατία και αισθάνονται απαλλαγμένοι από κομματικές αγκυλώσεις.

Οι πολίτες στηρίζουν 9 χρόνια με τη ψήφο τους την προσπάθεια μας, αποδεικνύοντας μας ότι ακούγοντας τις φωνές τους και ενσωματώνοντας τη γνώμη τους στις αποφάσεις μας, αναλαμβάνουν ισότιμα ρόλο σε ζητήματα που τους αφορούν.

Με γνώμονα την ενίσχυση της συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων, θεσπίσαμε διάφορες διαδικασίες και επιτροπές προς αυτή την κατεύθυνση. Πέραν της επιτροπής διαβούλευσης που λειτουργεί υποδειγματικά στο Δήμο μας και δίνει το δικαίωμα σε πολίτες να συμμετέχουν ενεργά με τις προτάσεις τους στον καθορισμό των τελικών αποφάσεων του δημοτικού συμβουλίου, δεχθήκαμε ψηφίσματα και αποφάσεις συλλογικών οργάνων και θεσμικών φορέων, τα οποία στη συνέχεια υιοθετήσαμε και νομιμοποιήσαμε μέσω ψηφισμάτων στο δημοτικό συμβούλιο.

Επιπλέον έχει υπολογιστεί ότι κατά μέσο όρο, το 30% της χρονικής διάρκειας κάθε συνεδρίασης του δημοτικού μας συμβουλίου, αφιερώνεται σε εκτός ημερήσιας διάταξης θέματα, τα οποία αφορούν παρεμβάσεις και ερωτήσεις πολιτών με γενικευμένο θεματολόγιο.

Ως επιστέγασμα των προσπαθειών μας για ενίσχυση του ρόλου όλων των πολιτών, θεσπίσαμε την τελευταία Παρασκευή κάθε μήνα ως ημέρα συνάντησης του Δημάρχου με δημότες και συλλογικούς φορείς που δεν κατοικούν στα γεωγραφικά όρια του Δήμου μας, αλλά κατοικούν, εργάζονται και δραστηριοποιούνται στην πρωτεύουσα της χώρας μας, την Αθήνα.

Κυρίες και κύριοι,

Με βεβαιότητα σας αναφέρω ότι η ενεργός συμμετοχή των πολιτών, γίνεται συνώνυμο της δημοκρατίας.

Ο μεγάλος Έλληνας Φιλόσοφος Αριστοτέλης και δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, διατύπωσε πριν από 2.350 χρόνια στο μνημειώδες έργο του «Τα Πολιτικά», την έννοια και την υποχρέωση της συμμετοχής των πολιτών στα κοινά, λέγοντας ότι «ο πολίτης είναι συστατικό στοιχείο της πόλης» και ότι «Ο πολίτης ορίζεται από τη συμμετοχή του στην πολιτική και δικαστική εξουσία».

Ο Αριστοτέλης θεωρούσε ότι πόλη είναι μια φυσική κοινότητα και ότι η πόλη μπορεί να είναι μεγαλύτερης σημασίας, ως προς την οικογένεια, η οποία με τη σειρά της είναι πριν από το άτομο, καθώς «το σύνολο πρέπει αναγκαστικά να προηγείται του μέρους».

Σήμερα πρέπει να απασχολήσει όλους μας η αναζήτηση των αιτίων που απομακρύνουν τον πολίτη από τη συμμετοχή του στα κοινά.

Ίσως η τάση να συγκεντρώνουμε πολλές φορές όλη την εξουσία πάνω μας, να απομακρύνει και να αποθαρρύνει τους πολίτες από το να συνεισφέρουν συμπληρωματικά στη δική μας δράση.

Το μορφωτικό επίπεδο και οι αξίες των πολιτών της Ευρώπης βρίσκονται σε ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο, στοιχεία που κρίνονται αναγκαία και ικανά, ώστε να προτείνουν λύσεις και αλλαγές σε σοβαρά ζητήματα.

Τελικά είναι υποχρέωση της Πόλης να εμπιστεύεται τους πολίτες της.

Σας ευχαριστώ θερμά.

Γελάμε

08/11/2018

05-11-18-

ΚΥΡ

 

treno.

a balkan xpress edition

ΕΥΠΑΛΙΟ καθ΄οδόν

ΕΥΠΑΛΙΟ ΔΩΡΙΔΑΣ, Ν. ΦΩΚΙΔΑΣ

The WordPress.com Blog

The latest news on WordPress.com and the WordPress community.

Search Blogs

Just another WordPress.com weblog

WordPress.com

WordPress.com is the best place for your personal blog or business site.