Skip to content

Δημοψήφισμα Κυριακή 5 Ιουλίου-Σφραγισμένες οι Τράπεζες

-Eπιχείρηση εκφοβισμού των Ελλήνων και η προπαγάνδα υπέρ του «ναι» βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη από τα MME της διαπλοκής, που μόνο τρόμο και πανικό ξέρουν να σκορπούν, χρόνια τώρα, επιδιώκοντας να ποδηγετήσουν τη λαϊκή ετυμηγορία.
Μόνο που ο ελληνικός λαός, αποδεδειγμένα πια, δεν τους ακολουθεί. Δεν τους παρακολουθεί στο κατάντημα και τον ξεπεσμό, την καταπάτηση κάθε ίχνους... αντικειμενικής ενημέρωσης.-
-Eξελίξεις (αλλαγή διοίκησης)σε συστημική τράπεζα που αρνήθηκε τη περασμένη εβδομάδα εν μέσω της κρίσης βοήθεια στη Κυβέρνηση (δεν αφορά τη Τρ.Πειραιώς).-
-Με τα capital controls ένα Ελληνικό Ευρώ αξίζει λιγότερο από το γαλλικό ή το γερμανικό ευρώ, ΕΠΟΜΕΝΩΣ παύει να είναι ΕΥΡΩ.Γι αυτό οι ελληνικές καταθέσεις ΔΕΝ είναι ασφαλείς, γιατί η αξία τους είναι ήδη αρκετά χαμηλότερη από την ονομαστική τους αξία.-Οσον αφορά τις τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές και ο φόρος (κούρεμα) των καταθέσεων πιθανολογείται να είναι περίπου 6,6% από 8.000-100.000 € και από 100.000 € και πάνω 10%.-

Ποιος κυβερνά αυτή την Ευρώπη ; Οι πολίτες της ή οι πανίσχυροι πολυεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι ;

05/07/2015

«Μένουμε Ευρώπη»… των επιχειρηματικών λόμπι

«Μένουμε Ευρώπη»... των επιχειρηματικών λόμπι
.
Ποιος κυβερνά αυτή την Ευρώπη; Οι πολίτες της ή οι πανίσχυροι πολυεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι; |EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Μένουμε όντως στην Ευρώπη. Ποιος κυβερνά όμως αυτή την Ευρώπη; Οι πολίτες της ή οι πανίσχυροι πολυεθνικοί επιχειρηματικοί όμιλοι; Μια νέα ανάλυση που δημοσιοποίησε χθες η Διεθνής Διαφάνεια αποκαλύπτει ότι τον πρώτο λόγο στα κέντρα λήψης αποφάσεων της Ε.Ε. έχουν σήμερα μακράν οι δεύτεροι.

Η εν λόγω ανάλυση διαπίστωσε ότι -ούτε λίγο, ούτε πολύ- πάνω από το 75% των συναντήσεων που πραγματοποιήθηκαν στους τελευταίους 6 μήνες μεταξύ υψηλόβαθμων αξιωματούχων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ιδιωτικών φορέων ήταν με λομπίστες μεγάλων πολυεθνικών ομίλων. Αντίθετα, μόλις το 18% των συναντήσεων των Ευρωπαίων αξιωματούχων πραγματοποιήθηκαν με εκπροσώπους μη κυβερνητικών οργανώσεων, 4% με δεξαμενές σκέψεων (think tanks) και 2% με τις τοπικές αρχές των ευρωπαϊκών χωρών.

Από τους πιο δραστήριους σε αυτό το επίπεδο (με 25 έως 29 συναντήσεις εκάστη με ανώτερους Ευρωπαίους αξιωματούχους) ήταν οι Google, General Electric και Αirbus, τρεις δηλαδή από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του πλανήτη. Κάτι το οποίο δεν είναι άμοιρο των ποσών που οι αυτές οι 3 εταιρείες ξοδεύουν κάθε χρόνο για την προώθηση των συμφερόντων τους στα κέντρα αποφάσεων της Ε.Ε. Η Google και η General Electric δηλώνουν (φανερά) ετήσιο προϋπολογισμό λόμπινγκ -στην Ε.Ε.- περί τα 3,5 εκατ. ευρώ έκαστη, ενώ τα περισσότερα –από 4,5 έως 5 εκατ. ευρώ έκαστος- ξοδεύουν τρεις άλλοι γνωστοί κολοσσοί, η Exxon Mobil, η Shell και η Microsoft.

«Τα στοιχεία αυτά δείχνουν», σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια, «ότι υπάρχει ισχυρή σύνδεση μεταξύ των χρημάτων που ξοδεύεις και των συναντήσεων που μπορείς να έχεις με τους αξιωματούχους της Ε.Ε.». Οσο πιο πολλά τόσο πιο πολλές και οι συναντήσεις με τους επιτρόπους.

Τα χαρτοφυλάκια στα οποία εστίασαν περισσότερο τις πιέσεις τους οι λομπίστες των επιχειρηματικών συμφερόντων ήταν αυτά της ενέργειας και του κλίματος (με 487 συναντήσεις), η αγορά εργασίας και ανάπτυξη (με 398 συναντήσεις), η ψηφιακή οικονομία (με 366) και οι κεφαλαιαγορές (295).

Στην απέναντι όχθη, οι επίτροποι που είναι υπεύθυνοι γι’ αυτά τα χαρτοφυλάκια -ο Φινλανδός Γίρκι Κατάινεν, ο Βρετανός Τζόναθαν Χιλ και ο Γερμανός Γκίντερ Ετινγκερ- συναντήθηκαν με την «Κοινωνία των πολιτών» (το σύνολο δηλαδή των ΜΚΟ και των ινστιτούτων που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των πολιτών) μόλις 3, 3 και 2 φορές αντίστοιχα. Οι τρεις επίτροποι αφιέρωσαν, δηλαδή, για τους εκπροσώπους των πολιτών μόλις το 4%-8% των συνολικών τους συναντήσεων.

Γεγονός το οποίο εγείρει τεράστια ερωτήματα για το κατά πόσο οι αποφάσεις των επιτρόπων και των άλλων ευρωπαϊκών θεσμών είναι αντιπροσωπευτικές. Ειδικά σε τομείς όπως η οικονομία, οι αγορές, η ψηφιακή οικονομία, η υγεία και η εκπαίδευση όπου σχεδόν το 90% των συναντήσεων εκπροσώπων της ευρωπαϊκής ηγεσίας γίνεται με εκπροσώπους πολυεθνικών.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα μεγάλο μέρος από τις συναντήσεις των λομπιστών επιχειρηματικών συμφερόντων με τους Ευρωπαίους αξιωματούχους δεν δημοσιοποιείται ποτέ, λόγω των περίεργων «παραθύρων» στην ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ετσι, όλως περιέργως, από τους σχεδόν 8.000 δηλωμένους λομπίστες της Ε.Ε. το 80% δεν δήλωσε ούτε μία συνάντηση με εκπρόσωπο της Κομισιόν, δεν μάθαμε τίποτε για το ποιος λόμπαρε στη διαμόρφωση της περιβόητης Διατλαντικής Συμφωνίας Εμπορίου και Επενδύσεων (TTIP), δεν μάθαμε ποτέ για τις 20 μεγαλύτερες εταιρείες δικηγόρων του κόσμου που ασκούν λόμπινγκ στις Βρυξέλλες, αλλά και για τράπεζες όπως οι HSBC, BNP Paribas και Lloyds, που παραλείπουν να δηλώσουν τους λομπίστες που δρουν για τα συμφέροντά τους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

.

ΟΧΙ

05/07/2015

Αρκάς

arkas-1.

arkas.2

.

Τι θα έλεγε ο Θουκυδίδης για την κρίση στην Ελλάδα ;

05/07/2015

ROBERT ZARETSKY/THE NEW YORK TIMES

Μια ξένη αντιπροσωπεία που εκπροσωπεί μια ισχυρή συμμαχία αντιμετωπίζει μια μικρή χώρα της Μεσογείου με ένα τελεσίγραφο. Είτε προσχωρείτε στη συμμαχία μας, πληρώνοντας καταστροφικά τέλη και εκχωρώντας την εθνική κυριαρχία σας, ή θα καταστραφείτε. Απρόθυμη να επιτρέψει στην αντιπροσωπεία να παρουσιάσει την πρότασή της στους συμπολίτες τους, η πολιτική ελίτ της χώρας προσπαθεί να κερδίσει χρόνο. Αλλά επικλήσεις στην κοινή λογική, το ρεαλισμό και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν πτοούν τους επισκέπτες.

Όταν η ελίτ επιτέλους απαντά ότι δεν είναι διατεθειμένη να παραδώσει την ελευθερία του έθνους, η αντιπροσωπεία αποσύρεται και, πιστή στην απειλή της, συνθλίβει την εξεγερμένη  χώρας.

Σας θυμίζει κάτι; Εκτός από μερικές λεπτομέρειες, η κατάσταση μοιάζει με τη σημερινή αντιπαράθεση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, αυτή η συγκεκριμένη σκηνή έλαβε χώρα πριν 2500 χρόνια. Τότε, επίσης, η Ελλάδα ήταν η αρένα, με την ισχυρή πόλη-κράτος της Αθήνας εναντίον του μικρού νησιού  της Μήλου. Στην συναρπαστική ιστορία του Πελοποννησιακού Πολέμου, ο Θουκυδίδης αναπαριστάνει, ή ίσως παριστάνει, τη συνάντηση στο 416 π.Χ. μεταξύ των αρχηγών του αθηναϊκού στόλου και των ηγετών του μικρού νησιού/πόλεως της Μήλου. Υπάρχουν ανησυχητικές  ομοιότητες ανάμεσα στο τότε και το τώρα που μπορεί να φωτίσουν σε βάθος την τρέχουσα δυσάρεστη κατάσταση.

Κατά τη διάρκεια του πολέμου εναντίον της Σπάρτης, οι Αθηναίοι απαίτησαν από την Μήλο να ενταχθεί στην Δηλιακή Συμμαχία. Αρχικά μια αμυντική συμμαχία που οι ελληνικές πόλεις-κράτη είχαν δημιουργήσει μετά τη δεύτερη περσική εισβολή, η Δηλιακή Συμμαχία είχε γίνει όργανο του αθηναϊκού ιμπεριαλισμού. Τα κράτη μέλη, μη μπορώντας να αποχωρήσουν, υπόκεινται στις προσταγές της Αθήνας και υποχρεούνται να πληρώνουν ετήσιο φόρο. Στις καταγγελίες τους η Αθήνα απαντά ότι η συμμαχία, είτε τα μέλη συμφωνούν είτε όχι, ήταν για το καλό τους. Η δημοκρατία την οποία η Αθήνα εξασκεί στην πόλη της, με λίγα λόγια, δεν επεκτείνεται στην διακυβέρνηση της Συμμαχίας.

Αυτό που οι ιστορικοί αποκαλούν ο διάλογος της Μήλου είναι η απεικόνιση του Θουκυδίδη του φινάλε αυτής της πολιτικής – αυτό που ο Βίκτωρ Ντέιβις Χάνσον  απεκάλεσε η Αθηναϊκή «βασιλεία του τρόμου».  Ο πόλεμος μεταξύ της Αθήνας και της Σπάρτης ήδη διαρκούσε σχεδόν δύο δεκαετίες, αλλά δεν διαφαινόταν κάποιο τέλος στον ορίζοντα. Με τους πολίτες της κουρασμένους και ανήσυχους, η Αθήνα υιοθέτησε  μια ωμή πολιτική πρακτική, δηλώνοντας ότι οι πόλεις-κράτη που δεν συμφωνούσαν μαζί της ήταν, απλούστατα, εναντίον της. Απείλησε δε την ουδέτερη Μήλο με ολική καταστροφή εάν αρνηθεί να ενταχθεί στην Δηλιακή Συμμαχία.

Βεβαίως, ο παραλληλισμός υπολείπεται σε πολλά σημεία. Η Μήλος ήταν μια ουδέτερη πόλη, ενώ η σύγχρονη Ελλάδα όχι μόνο προσχώρησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά όλα αυτά τα χρόνια  λεηλατούσε ελαφρά τη καρδία το ταμείο της. Και η Μήλος δεν προκάλεσε μια πρωτοφανή κρίση κρατικού χρέους και δεν ασκούσε μη βιώσιμες κοινωνικές πολιτικές όπως η Ελλάδα κατά την τελευταία δεκαετία αν όχι για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.

Αλλά αυτό που διακυβευόταν τότε και που διακυβεύεται τώρα είναι, πρώτα απ’ όλα, το θέμα της εθνικής κυριαρχίας σε σχέση με τους υπερεθνικούς οργανισμούς. Η «ενωμένη Ευρώπη» γεννήθηκε, εν μέρει, από τον φόβο της Ρωσία του Στάλιν, η οποία δεν ήταν λιγότερο απειλητική και ζοφερή από ότι η Περσία του Ξέρξη. Αλλά, όπως και η Δηλιακή Συμμαχία μετά την εξάλειψη του περσικού κινδύνου, η αρχική βάση για την άκριτη υποταγή στην Ευρώπη εξαφανίστηκε με τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. (Η πρόσφατη άκαρπη συνάντηση του Έλληνα πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν απηχεί τις ελπίδες της Μήλου ότι η Σπάρτη θα σπεύσει να την διασώσει.)

Πιο πρόσφατα, όμως, η προοπτική ενός διαφορετικού είδους αυταρχικής διακυβέρνησης έχει αναστατώσει έναν αυξανόμενο αριθμό Ευρωπαίων. Διαφαινόμενη πίσω από το ευρώ είναι η ωμή πραγματικότητα της αυστηρής νομισματικής και οικονομικής πολιτικής της Γερμανίας, η νευρικότητα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που επικεντρώνεται στο φάσμα του πληθωρισμού, και η προθυμία του Συμβουλίου των Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης να εγκρίνει πολιτικές σε ένα περιβάλλον σχεδόν παντελούς απουσίας δημοκρατικών διαδικασιών.

Σαν αποτέλεσμα, η Ελλάδα είναι αντιμέτωπη όχι μόνο με το οικονομικό της χρέος αλλά και το διαβόητο πλέον «δημοκρατικό έλλειμμα» της Ευρώπης. Αρκετά χρόνια πριν, ο ιστορικός Τόνι Τζαντ παρατήρησε ότι υπήρχε «μια αίσθηση ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται ‘εκεί’ με δυσμενείς συνέπειες για μας ‘εδώ’ και κατά την οποία ‘εμείς’ δεν είχαμε λόγο. Αυτή η περισσότερο ή λιγότερο ακριβής αντίληψη έχει ενταθεί από τότε που έγραψε αυτές τις λέξεις.

Από την άποψη αυτή, οι γραφειοκράτες των Βρυξελλών έχουν λίγες διαφορές από την Αθηναϊκή αντιπροσωπεία: Και οι δύο έρχονται και υποβάλλουν προτάσεις που οι φίλοι τους δεν μπορούν να αρνηθούν. Όταν οι ηγέτες της Ευρώπης επιμένουν ότι η Ελλάδα ανήκει στην Ευρωπαϊκή «πατρίδα» είτε της αρέσει είτε όχι, αγνοώντας την αυξανόμενη κοινωνική αναταραχή και πολιτική παράλυση στην Ελλάδα, και αρνούμενοι να επανεξετάσουν το πακέτο λιτότητας που προηγουμένως είχε συμφωνηθεί με τον πρώην κυβερνητικό συνασπισμό στην Αθήνα, δεν είμαστε μακριά από την Αθηναϊκή τοποθέτηση στη Μήλο ότι «ο ισχυρός κάνει ό,τι έχει τη δύναμη να κάνει και ο αδύναμος αποδέχεται αυτά πρέπει να αποδεχθεί».

Υπό το πρίσμα αυτό, η αντίσταση της σημερινής Ελλάδα υπέρ της ελευθερίας και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας αντικατοπτρίζει  την τότε απάντηση των Μηλίων. Η διαφορά, ίσως, είναι ότι η τότε δύναμη ανταπάντησε με φάλαγγες και τριήρεις, όχι με οικονομικά φιρμάνια και νομισματική απειλές.

Όταν ο Θουκυδίδης δήλωνε ότι το έργο του ήταν «ένα αγαθό για την αιωνιότητα«, εννοούσε ότι η σημασία του ήταν όσο σταθερή και αναλλοίωτη όσο η ανθρώπινη συμπεριφορά. Όπως και στον φίλο του τον Σοφοκλή, δεν θα του προκαλούσε έκπληξη το γεγονός ότι η τύφλωση και η ύβρις που κατέστρεψε την αρχαία Αθήνα παραμείνει μαζί μας σήμερα, και ότι οι ευγενείς και ανθρωπιστικοί στόχοι που κάποτε έδωσαν ζωή  στο ευρωπαϊκό όραμα έχουν δώσει τη θέση τους σε αμείλικτες τεχνοκρατικές παρορμήσεις. Ο είρων Θουκυδίδης θα εκτιμούσε το ότι πολλά μνημεία της Αθήνας, τα οποία ως επί το πλείστον χρηματοδοτούνται από την κυρίαρχη Ευρώπη, μπορεί να καταλήξουν ως εγγυήσεις που θα προσφερθούν σε νέους αυτοκρατορικούς αφέντες από τους κακοποιημένους και σαστισμένους απογόνους του.

-Kathimerini.gr

,

Άνεργοι. Δωρεάν μετακίνηση με τα μέσα μαζικής μεταφοράς και διαγραφή προστίμων

02/07/2015

Αριθμ. Οικ. Α− 40580/3128 – ΦΕΚ B 1293 – 30.06.2015
Δωρεάν μετακίνηση και διαγραφή διοικητικών προστίμων ανέργων με τα μέσα μαζικής μεταφοράς

Οι εγγεγραμμένοι στα μητρώα του ΟΑΕΔ απαλλάσσονται της καταβολής κομίστρου στα δημόσια μέσα μαζικής μεταφοράς.

Για τη χορήγηση της δωρεάν αυτής μεταφοράς, εφαρμόζεται η παράγραφος 4 του άρθρου 6 του Ν. 3920/2011, καθώς και το άρθρο 10 του Ν. 2963/2001 και η παράγραφος 2 του άρθρου 30 του Ν. 4313/2014, κατ’ αντιστοιχία.

Διαγράφονται διοικητικά πρόστιμα που έχουν επιβληθεί έως και σήμερα στους ως άνω εγγεγραμμένους του ΟΑΕΔ για μη καταβολή κομίστρου, ακόμη και αν έχει εκκινήσει η διαδικασία βεβαίωσης και είσπραξής τους κατά ΚΕΔΕ.

H απόφαση αυτή να κυρωθεί με νόμο.

Η παρούσα ισχύει από τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Τζόζεφ Στίγκλιτς: «Η επίθεση της Ευρώπης στην ελληνική Δημοκρατία»

30/06/2015
undefined

«Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να δουν το τέλος της αριστερής κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Στο κάτω κάτω είναι εξαιρετικά άβολο να έχει η Ελλάδα μια κυβέρνηση που είναι τόσο πολύ αντίθετη με αυτού του είδους τις πολιτικές λιτότητας», γράφει ο νομπελίστας οικονομολόγος σε άρθρο του στο project-syndicate.org.

«Οι θεσμοί έχουν εγκληματικές ευθύνες επειδή προκάλεσαν τόσο μεγάλη ύφεση» στην Ελλάδα, είπε αργότερα μιλώντας στο περιοδικό TIME.

Διαβάστε εδώ όλο το άρθρο του Τζόζεφ Στίγκλιτς: 

«Το κλιμακούμενο crescendo των διαπληκτισμών και της πικρίας μέσα στην Ευρώπη μπορεί να φαίνεται ότι είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα του πικρού φινάλε μεταξύ Ελλάδας και πιστωτών.

Στην πραγματικότητα οι Ευρωπαίοι ηγέτες άρχισαν τελικώς να αποκαλύπτουν την πραγματική φύση της συνεχιζόμενης διαμάχης για το χρέος και η απάντηση δεν είναι ευχάριστη: είναι περισσότερο για την εξουσία και τη δημοκρατία, παρά για τα χρήματα και την οικονομία. 

Φυσικά τα οικονομικά δεδομένα πίσω από το πρόγραμμα που η «τρόικα» πλάσαρε στην Ελλάδα πέντε χρόνια πριν ήταν αβυσσαλέα και είχαν ως αποτέλεσμα μείωση κατά 25% του ΑΕΠ.

Δεν μπορώ να σκεφτώ, ποτέ, ύφεση οικονομίας που έγινε τόσο σκόπιμα και είχε τόσο καταστροφικές συνέπειες: η ανεργία στους νέους στην Ελλάδα, για παράδειγμα, τώρα ξεπερνά το 60%.

Είναι εντυπωσιακό που η τρόικα έχει αρνηθεί να αποδεχθεί την ευθύνη ή να παραδεχθεί πόσο κακές ήταν οι προβλέψεις και τα μοντέλα της. 

Αλλά αυτό που εκπλήσσει ακόμα περισσότερο είναι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν ακόμα μάθει το μάθημά τους. 

Η τρόικα ακόμα ζητά από την Ελλάδα να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα (χωρίς τις πληρωμένες των τόκων) 3,5% μέχρι το 2018. Οικονομολόγοι σε όλο τον κόσμο έχουν καταδικάσει τους στόχους αυτούς ως τιμωρητικούς, διότι εάν τους επιδιώξεις αναπόφευκτα θα καταλήξεις σε βαθύτερη κατρακύλα. 

Στην πραγματικότητα, ακόμα κι εάν αναδιαρθρωθεί το ελληνικό χρέος πέρα από κάθε φαντασία, η χώρα θα παραμείνει σε ύφεση εάν οι ψηφοφόροι δεσμευτούν στους στόχους της τρόικας στο δημοψήφισμα. 

Αναφορικά με τη μεταμόρφωση ενός τεράστιου ελλείμματος σε πλεόνασμα, λίγες χώρες το έχουν καταφέρει όπως η Ελλάδα την τελευταία πενταετία. Και παρότι το κόστος σε ανθρώπινη δυστυχία ήταν εξαιρετικά υψηλό, οι πρόσφατες προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης διήνυσαν μεγάλη απόσταση για να καλύψουν τις απαιτήσεις των δανειστών. 

θα πρέπει να το κάνουμε απόλυτα σαφές: σχεδόν τίποτα από το τεράστιο ποσό που έχει χορηγηθεί ως δάνειο στην Ελλάδα δεν έχει φθάσει στην πραγματικότητα εκεί. Έχει διοχετευτεί στην πληρωμή των ιδιωτών πιστωτών -μεταξύ αυτών και των γερμανικών και γαλλικών τραπεζών.

Η Ελλάδα έχει εισπράξει ψίχουλα, αλλά έχει πληρώσει υψηλό τίμημα για να συντηρήσει το τραπεζικό σύστημα αυτών των χωρών. Το ΔΝΤ και οι άλλοι «επίσημοι» πιστωτές δεν χρειάζονται τα χρήματα που οι ίδιοι ζητούν. 

Όπως προβλέπει το συνηθισμένο σενάριο, τα χρήματα που εισπράττουν από την Ελλάδα θα γυρίσουν πίσω για να την ξαναδανείσουν.

Αλλά, πάλι, δεν πρόκειται για τα χρήματα. 

Χρησιμοποιούν τις «προθεσμίες» για να αναγκάσουν την Ελλάδα να υποταχθεί και να αποδεχθεί το μη αποδεκτό: όχι μόνο τα μέτρα λιτότητας αλλά και τις άλλες επιθετικές και τιμωρητικές πολιτικές. 

Γιατί όμως να κάνει κάτι τέτοιο η Ευρώπη;

Γιατί οι ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να ανθίστανται στο δημοψήφισμα και να αρνούνται να παρατείνουν μερικές ημέρες την προθεσμία της 30ής Ιουνίου για την επόμενη πληρωμή της Ελλάδας στο ΔΝΤ;

Δεν είναι το νόημα της Ευρώπης η δημοκρατία;  

Τον Ιανουάριο, οι Έλληνες πολίτες ψήφισαν μια κυβέρνηση που είχε δεσμευτεί να δώσει τέλος στη λιτότητα. Εάν η κυβέρνηση απλώς εκπληρούσε τις προεκλογικές της υποσχέσεις, θα είχε ήδη απορρίψει την πρόταση. 

Αλλά ήθελε να δώσει στους Έλληνες μια ευκαιρία να αποφασίσουν γι’ αυτό το θέμα που είναι τόσο κρίσιμο για τη μελλοντική ευημερία της χώρας τους.   

Η ανησυχία για τη νομιμότητα της λαϊκής βούλησης είναι ασύμβατη με την πολιτική της ευρωζώνης, που ποτέ δεν ήταν ένα σχέδιο δημοκρατικό. 

Οι κυβερνήσεις των περισσότερων μελών της δεν ζήτησαν την έγκριση του λαού όταν παρέδωσαν την κυριαρχία της νομισματικής τους πολιτικής στην ΕΚΤ. Οταν η Σουηδία έκανε δημοψήφισμα, οι Σουηδοί είπαν «όχι».

Κατάλαβαν ότι η ανεργία θα αυξανόταν εάν χάραζε τη νομισματική πολιτική της χώρας μια κεντρική τράπεζα που είχε μόνο στόχο τον πληθωρισμό.

Η οικονομία θα υπέφερε, διότι το οικονομικό μοντέλο στο οποίο βασίζεται η ευρωζώνη επαφίεται στις σχέσεις εξουσίας που δεν ευνοούν τους εργαζόμενους. 

Και βεβαίως αυτό που βλέπουμε τώρα, 16 χρόνια μετά τη θεσμοθετημένη ύπαρξη αυτών των σχέσεων, είναι η αντίθεση της δημοκρατίας. 

Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες θέλουν να δουν το τέλος της αριστερής κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Στο κάτω κάτω είναι εξαιρετικά άβολο να έχει η Ελλάδα μια κυβέρνηση που είναι τόσο πολύ αντίθετη με αυτού του είδους τις πολιτικές, οι οποίες έχουν αυξήσει τόσο πολύ την ανισότητα σε τόσες πολλές ανεπτυγμένες οικονομίες και που είναι τόσο πολύ δεσμευμένη να περιορίσει την αχαλίνωτη ισχύ του πλούτου. 

Δείχνουν να πιστεύουν ότι μπορούν τελικώς να ρίξουν την ελληνική κυβέρνηση εκφοβίζοντάς την ώστε να αποδεχθεί μια συμφωνία που είναι αντίθετη με τη λαϊκή εντολή που έχει πάρει.

Είναι δύσκολο να συμβουλεύσει κανείς τους Έλληνες πώς να ψηφίσουν στις 5 Ιουλίου.

Καμία εναλλακτική -έγκριση ή απόρριψη των όρων της τρόικας- δεν θα είναι εύκολη και οι δύο κρύβουν μεγάλους κινδύνους.

Το «ναι» θα σημαίνει ύφεση χωρίς τέλος. Ισως σε μια αποδυναμωμένη χώρα -που έχει ξεπουλήσει τα περιουσιακά της στοιχεία και της οποίας οι νέοι άνθρωποι έχουν μεταναστεύσει- μπορεί τελικώς να χαριστεί το χρέος. Ισως, έχοντας συρρικνωθεί σε μια μεσαίου εισοδήματος οικονομία, η Ελλάδα να μπορέσει τελικώς να διεκδικήσει βοήθεια από την Παγκόσμια Τράπεζα.  Ολα αυτά μπορεί να συμβεί την επόμενη δεκαετία ή ίσως την δεκαετία μετά την επόμενη. 

Αντιθέτως, ψήφος στο «όχι» τουλάχιστον θα ανοίξει την πιθανότητα η Ελλάδα, με τη δυνατή δημοκρατική της παράδοση, να μπορέσει να πάρει τη μοίρα της στα χέρια της. 

Οι Ελληνες μπορούν να κερδίσουν ξανά την ευκαιρία να διαμορφώσουν ένα μέλλον, που παρότι μπορεί να μην χαρακτηρίζεται από την ευημερία του παρελθόντος, θα είναι πολύ πιο ελπιδοφόρο από ότι το εξωφρενικό βασανιστήριο του παρόντος. 

Εγώ ξέρω τι θα ψήφιζα»

Δραματικές στιγμές για την Ελλάδα – Δημοψήφισμα 5 Ιουλίου

27/06/2015

Τσίπρας: Δημοψήφισμα 5 Ιουλίου με ερώτημα ναι ή όχι στην πρόταση των θεσμών

Τσίπρας: Δημοψήφισμα 5 Ιουλίου με ερώτημα ναι ή όχι στην πρόταση των θεσμών

Δραματικές στιγμές για την Ελλάδα. Διαβάστε όλο το διάγγελμα του πρωθυπουργού.

«Ελληνίδες Έλληνες,

Εδώ και 6 μήνες η ελληνική κυβέρνηση δίνει μια μάχη μέσα σε συνθήκες πρωτοφανούς οικονομικής ασφυξίας, προκειμένου να εφαρμόσει τη δική σας εντολή, της 25ης Γενάρη.
Την εντολή διαπραγμάτευσης με τους εταίρους μας για να τερματιστεί η λιτότητα και να επανέλθει στη χώρα μας η ευημερία και η κοινωνική δικαιοσύνη.

Για μια βιώσιμη συμφωνία που θα σέβεται τόσο τη δημοκρατία όσο και τους κοινούς ευρωπαϊκούς κανόνες και θα οδηγεί στην οριστική έξοδο από την κρίση.

Σε όλο αυτό το διάστημα των διαπραγματεύσεων, μας ζητήθηκε να εφαρμόσουμε τις μνημονιακές συμφωνίες που σύνηψαν προηγούμενες κυβερνήσεις, παρόλο που αυτές καταδικάστηκαν κατηγορηματικά από τον Ελληνικό λαό στις πρόσφατες εκλογές.

Ωστόσο ούτε μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε να υποκύψουμε. Να προδώσουμε -δηλαδή- τη δική σας εμπιστοσύνη.

Μετά από πέντε μήνες σκληρής διαπραγμάτευσης οι εταίροι μας, δυστυχώς, κατέληξαν στο προχθεσινό EG σε μια πρόταση- τελεσίγραφο προς την ελληνική δημοκρατία και τον Ελληνικό λαό.

Ένα τελεσίγραφο που αντίκειται στις ιδρυτικές αρχές και αξίες της Ευρώπης. Στις αξίες του κοινού ευρωπαϊκού μας οικοδομήματος.

Ζήτηθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να αποδεχτεί μια πρόταση που συσσωρεύει νέα δυσβάσταχτα βάρη στον ελληνικό λαό και υπονομεύει την ανάκαμψη της ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας , όχι μόνο συντηρώντας την αβεβαιότητα, αλλά και διογκώνοντας ακόμα περισσότερο τις κοινωνικές ανισότητες.

Η πρόταση των θεσμών περιλαμβάνει: μέτρα που οδηγούν στην περαιτέρω απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, περικοπές συντάξεων, νέες μειώσεις στους μισθούς του δημοσίου τομέα καθώς και αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, την εστίαση και τον τουρισμό, με ταυτόχρονη κατάργηση των ελαφρύνσεων στη νησιωτική Ελλάδα.

Οι προτάσεις αυτές που παραβιάζουν ευθέως το ευρωπαϊκό κοινωνικό κεκτημένο και τα θεμελιώδη δικαιώματα: στην εργασία, την ισότητα και την αξιοπρέπεια, αποδεικνύουν ότι στόχος κάποιων εκ των εταίρων και των θεσμών, δεν είναι μια βιώσιμη και επωφελής συμφωνία για όλα τα μέρη, αλλά η ταπείνωση ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Οι προτάσεις αυτές αναδεικνύουν κυρίως την εμμονή του ΔΝΤ στη σκληρή και τιμωρητική λιτότητα και κάνουν πιο επίκαιρη από ποτέ την ανάγκη οι ηγετικές ευρωπαϊκές δυνάμεις να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και να πάρουν πρωτοβουλίες που θα δίνουν επιτέλους οριστικό τέλος στην ελληνική κρίση δημόσιου χρέους, μια κρίση που αγγίζει και άλλες ευρωπαϊκές χώρες απειλώντας το ίδιο το μέλλον της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Ελληνίδες και Έλληνες,

Αυτή τη στιγμή βαραίνει πάνω μας ιστορική η ευθύνη απέναντι στους αγώνες και στις θυσίες του ελληνικού λαού για την κατοχύρωση της Δημοκρατίας και της εθνικής μας κυριαρχίας. Η ευθύνη μας απέναντι στο μέλλον της χώρας μας.

Και η ευθύνη αυτή μας υποχρεώνει να απαντήσουμε στο τελεσίγραφο με βάση την κυρίαρχη βούληση του ελληνικού λαού.

Πριν από λίγο συνεδρίασε το Υπουργικό Συμβούλιο στο οποίο εισηγήθηκα την διοργάνωση δημοψηφίσματος, προκειμένου ο ελληνικός λαός κυρίαρχα να αποφασίσει.

Η εισήγηση έγινε ομόφωνα αποδεκτή.

Αύριο θα συνεδριάσει εκτάκτως η ολομέλεια της Βουλής προκειμένου να επικυρώσει την πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου για δημοψήφισμα την ερχόμενη Κυριακή 5 Ιουλίου με ερώτημα την απόδοχη ή την απόρριψη της πρότασης των θεσμών.

Ήδη έχω ενημερώσει για την απόφασή μου το Πρόεδρο της Γαλλίας και τη Καγκελάριο της Γερμανίας, το πρόεδρο της ΕΚΤ, ενώ αύριο με επιστολή μου θα ζητήσω επισήμως από τους ηγέτες της ΕΕ και τους θεσμούς, ολιγοήμερη παράταση του προγράμματος, προκειμένου ο Ελληνικός λαός να αποφασίσει, ελεύθερος από πιέσεις και εκβιασμούς, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα της χώρας μας και η δημοκρατική παράδοση της Ευρώπης.

Ελληνιδες, Έλληνες

Στο εκβιαστικό τελεσίγραφο για την αποδοχή από τη μεριά μας μιας αυστηρής και ταπεινωτικής λιτότητας δίχως τέλος και χωρίς προοπτική να ορθοποδήσουμε ποτέ κοινωνικά και οικονομικά, σας καλώ να αποφασίσετε κυρίαρχα και περήφανα, όπως η ιστορία των Ελλήνων προστάζει.

Στον αυταρχισμό και στη σκληρή λιτότητα, να απαντήσουμε με δημοκρατία, με ψυχραιμία και αποφασιστικότητα.
Η Ελλάδα τόπος που γέννησε τη δημοκρατία να στείλει μια ηχηρή απάντηση δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή και τη παγκόσμια κοινότητα.

Και δεσμεύομαι προσωπικά ότι θα σεβαστώ το αποτέλεσμα της δημοκρατικής σας επιλογής, όποιο και αν είναι αυτό.

Και είμαι απολύτως βέβαιος ότι η επιλογή σας θα τιμά την ιστορία της πατρίδας μας και θα στείλει μήνυμα αξιοπρέπειας σε ολόκληρο τον κόσμο.

Σε αυτές τις κρίσιμες ώρες πρέπει όλοι να θυμόμαστε ότι η Ευρώπη είναι το κοινό σπίτι των λαών της. Ότι στην Ευρώπη δεν υπάρχουν ιδιοκτήτες και φιλοξενούμενοι.

Η Ελλάδα είναι και θα παραμείνει αναπόσπαστο κομμάτι της Ευρώπης και η Ευρώπη αναπόσπαστο κομμάτι της Ελλάδας. Όμως Ευρώπη χωρίς δημοκρατία θα είναι μια Ευρώπη χωρίς ταυτότητα και χωρίς πυξίδα.

Σας καλώ όλους και όλες με εθνική ομοψυχία, ενότητα και ψυχραιμία να πάρουμε τις αποφάσεις που μας αξίζουν.
Για εμάς, για τις επόμενες γενιές, για την ιστορία των Ελλήνων.
Για την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια του λαού μας.»

http://www.iefimerida.gr/news/214057/tsipras-dimopsifisma-5-ioylioy-me-erotima-nai-i-ohi-stin-protasi-ton-thesmon

.

Δηλώσεις υπουργών μετά το υπουργικό συμβούλιο στη 1 το πρωί

Λαφαζάνης: Ολος ο ελληνικός λαός θα ψηφίσει Οχι για να στηρίξει μια άλλη λύση.

Κατρούγκαλος: Μήνυμα δημοκρατίας το ότι θα μιλήσει ο ελληνικός λαός, σημαίνει σεβασμό στις δημοκρατικές παραδόσεις της χώρας μας. Πρέπει να πούμε Οχι στην πρόταση των θεσμών

Ξυδάκης: Ηρθε η ώρα να πάρει ο ελληνικός λαός την μοίρα στα χέρια του. Εγώ θα ψηφίσω Οχι

Ας σημειωθεί ότι ο Νίκος Βούτσης ενημέρωσε όλους τους πολιτικούς αρχηγούς για την διεξαγωγή δημοψηφίσματος.

Η βουλή συγκαλείται το πρωί για να επικυρώσει την απόφαση για δημοψήφισμα.

Παππάς: Είναι μια καλή νύχτα, θα ξυπνήσει μια όμορφη μέρα για να αποφασίσει ο λαός αν αυτή η συμφωνία θα γίνει αποδεκτή. Θα ξημερώσει μία πολύ όμορφη μέρα.Καλώ τους ακραίους κύκλους να μην παίξουν με τη σταθερότητα του κοινού νομίσματος.Οποίος παίζει με ακραία σενάρια έχει ιστορική ευθύνη.Να μην παίζουν με  τις καταθέσεις και την ψυχραιμία των πολιτών.Η πρόταση είναι ασύμβατη με τη λαϊκή εντολή και το μέλλον της ανάπτυξης της Ελλάδας.Η Ευρώπη μπορεί να βρει τη λύση χωρίς το ΔΝΤ.-

-iefimerida.gr

.

Ποιοι θα πληρώσουν το μάρμαρο- Το 15% τουλάχιστον των επικουρικών συντάξεων θα περικοπεί

26/06/2015

 Αν περάσουν οι προτάσεις των πιστωτών

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεχτεί τις προτάσεις των δανειστών μας, που αφορούν το ασφαλιστικό σύστημα, αυτοκτονώντας πολιτικά, λίγοι είναι αυτοί που δεν θίγονται.

Το μέγεθος των περικοπών θεωρείται βέβαιο ότι θα προκαλέσει μια νέα έκρηξη της ανεργίας, αφού η αγορά θα απολέσει μηνιαίως εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, με συνέπεια να κλείσουν και άλλες επιχειρήσεις και να μείνουν στο περιθώριο της εργασίας χιλιάδες εργαζόμενοι.

Το 15% τουλάχιστον των επικουρικών συντάξεων θα περικοπεί άμεσα αν γίνει δεκτή η εφαρμογή της ρήτρας μηδενικού ελλείμματος και της ενοποίησης όλων των επικουρικών ταμείων στο ΕΤΕΑ.

Η παροχή των κατώτερων ορίων σύνταξης και του ΕΚΑΣ μόνο σε όσους νέους συνταξιούχους έχουν συμπληρώσει τα 67 έτη και η περικοπή τού μη ανταποδοτικού μέρους σε όλους τους νέους συνταξιούχους ηλικίας κάτω των 67 φέρνουν μειώσεις έως και 40%.

Επίσης, το μάρμαρο των προτάσεων των «θεσμών», αν αυτές περάσουν, θα πληρώσουν όλοι οι συνταξιούχοι λόγω της αύξησης της εισφοράς για τον κλάδο υγείας από 4% σε 6% και παρακράτηση ποσοστού 5% από τις επικουρικές συντάξεις, όπου έως σήμερα δεν έχουμε αντίστοιχη εισφορά.

Μεταξύ άλλων, θίγονται και νέοι συνταξιούχοι, όσοι λαμβάνουν εφάπαξ (μείωση έως και 20%), 130.000 αγρότες, που υπολογίζεται ότι θα δουν τη σύνταξή τους να μειώνεται δραματικά, και όλοι οι εργαζόμενοι, αφού ζητείται να αυξηθούν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από την 1η Ιουλίου του 2015 ώστε από το 2022 και μετά, η ηλικία που θα μπορεί κανείς να βγει νωρίτερα στη σύνταξη να είναι τα 67 για πλήρη, εκτός αν έχει 40 έτη ασφάλισης από τα 62 και μετά και 62 για μειωμένη με ποινή πρόωρης συνταξιοδότησης. –

-Efsyn.gr

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.